SavedAdd your journal

Journals / Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 2

FERRUH BOZBEYLİ’NİN SİYASAL DÜŞÜNCESİNDE “DEMOKRATİK SAĞ” KAVRAMI

İhsan Ömer ATAGENÇ
Pages
130–143
Publication Date
2019-07-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Başka bir ifadeyle Erken Cumhuriyetin ideolojik kodları ile uyumlu görünürken aynı zamanda da bir Soğuk Savaş dönemi gerçeği olarak Türk-İslam Sentezi’ni resmi ideoloji ile dengeleyen bir nokta üzerinde durmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Soğuk Savaş dönemine giriş sürecinde Türk Sağı’nın merkezi Demokrat Parti’nin kuruluşunda ortaya çıkan ve “46 Ruhu” olarak tanımlanan bir siyasal geleneği ifade etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Ancak 1960’lı yılların sonunda DP geleneği üzerine kurulu olan Adalet Partisi (AP) içinde önemli siyasal kırılmalar meydana gelmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Başka bir ifadeyle Erken Cumhuriyetin ideolojik kodları ile uyumlu görünürken aynı zamanda da bir Soğuk Savaş dönemi gerçeği olarak Türk-İslam Sentezi’ni resmi ideoloji ile dengeleyen bir nokta üzerinde durmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Demokratik Parti · Ferruh Bozbeyli · Türk Sağı

Özet

Soğuk Savaş dönemine giriş sürecinde Türk Sağı’nın merkezi Demokrat Parti’nin kuruluşunda ortaya çıkan ve “46 Ruhu” olarak tanımlanan bir siyasal geleneği ifade etmektedir. Ancak 1960’lı yılların sonunda DP geleneği üzerine kurulu olan Adalet Partisi (AP) içinde önemli siyasal kırılmalar meydana gelmiştir. Bu kırılmalardan en önemlisi Ferruh Bozbeyli önderliğinde ortaya çıkan Demokratik Parti (DP)’dir. DP, Demokrat Parti’nin ardılı olma iddiası ile siyasal hayata dahil olan bir merkez sağ partidir. DP merkez sağın ana eğilimlerini temsil etmekle birlikte diğer merkez sağ partilerden daha geleneksel ve muhafazakâr bir siyasal partidir. Bozbeyli bu yeni süreçteki siyasal pozisyonu “Demokratik Sağ” olarak tanımlamaktadır. “Demokratik sağ” kavramı bir yandan Türk sağının geleneksel kodlarına sahipken, öte yandan aşırılıkçı eğilimlere karşı yeni bir sağ ideolojinin de temellerini atmıştır. Başka bir ifadeyle Erken Cumhuriyetin ideolojik kodları ile uyumlu görünürken aynı zamanda da bir Soğuk Savaş dönemi gerçeği olarak Türk-İslam Sentezi’ni resmi ideoloji ile dengeleyen bir nokta üzerinde durmuştur.

🔖

Cite This Article

ATAGENÇ, İ. Ö. (2019). FERRUH BOZBEYLİ’NİN SİYASAL DÜŞÜNCESİNDE “DEMOKRATİK SAĞ” KAVRAMI. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 130–143. https://ajindex.com/articles/417363

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. . 72’ler Hareketi ve Demokratik Parti. Ankara:
  2. Ajans-Türk Matbaacılık Sanayi.(1973). Demokratik Parti Seçim Beyannamesi: 946 Hareketinin Manâ ve Felsefesi Etrafında Elele. Ankara:
  3. Ajans Türk Matbaacılık Sanayi.(1970). Demokratik Parti Tüzük ve Program. Ankara: Ajans Türk Matbaacılık Sanayi.Başkaya, F. (2011). Paradigmanın İflası: Resmi İdeolojinin Eleştirisine Giriş. Ankara:
  4. Özgür Üniversite Kitaplığı.Bora, T. (2012). “Türk Sağı: Siyasal Düşünce Tarihi Açısından Bir Çerçeve Denemesi”, İnci Özkan Kerestecioğlu, Güven Gürkan Öztan (Ed.). Türk Sağı: Mitler, Fetişler, Düşman İmgeleri (9-28). İstanbul:
  5. İletişim Yayınları.Bozbeyli, F. (1977). Birinci Cemre. İstanbul:
  6. Selçuklu Yayınları.Bozbeyli, F. (1976). Demokratik Sağ. İstanbul: Dergâh Yayınları.Bozbeyli, F. (1978). Politika Sınavı. İstanbul:
  7. Selçuklu Matbaası.Bozkır, G. (2013). “Cumhuriyetçi Güven Partisi”. Turgay Uzun (Ed.). İttihat ve Terakki’den Günümüze Siyasal Partiler (283-312). Ankara:
  8. Orion Kitabevi.Cizre, Ü. (2002). AP-Ordu İlişkileri: Bir İkilemin Anatomisi. İstanbul:
  9. İletişim Yayınları.Coşkun, A. (1978). Cumhuriyet Halk Partisi ve Demokratik Sol. İstanbul:
  10. Tekin Yayınevi.Çavdar, T. (1999). Türkiye’nin Demokrasi Tarihi (1950’den Günümüze). Ankara:
  11. İmge Yayınları.Demir, D. C. (2017). “Altmışlı Yıllarda Merkez Sağ: Demirkırat’tan Adalet Partisi’ne Merkez Sağın Sancılı Serüveni”. Mete Kaan Kaynar (Haz). Türkiye’nin 1960’lı Yılları (483-517). İstanbul:
  12. İletişim Yayınları.Demirel, A. (2011). Birinci Meclis’te Muhalefet: İkinci Grup. İstanbul:
  13. İletişim Yayınları.Demirel, T. (2009a). “1946-1980 Döneminde Türkiye’de ‘Sol’ ve ‘Sağ’”. Ömer Laçiner (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Dönemler ve Zihniyetler (413-450). İstanbul:
  14. İletişim Yayınları.Demirel, T. (2013). Adalet Partisi: İdeoloji ve Politika. İstanbul:
  15. İletişim Yayınları.Demirel, T. (2009b). “Ferruh Bozbeyli”. Ahmet Çiğdem (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Muhafazakârlık (570-575). İstanbul:
  16. İletişim Yayınları.
  17. Ecevit, B. (2015). Atatürk ve Devrimcilik. İstanbul:
  18. İş Bankası Yayınları.Erdoğan, M. (2013). “Liberalizm ve Türkiye’deki Serüveni”. Murat Yılmaz (Ed.). Modern Türkiye’de Siyasi Düşünce: Liberalizm (23-40). İstanbul:
  19. İletişim Yayınları.Erken, B. (2016). “Türkiye’de Merkez Sağ İdeolojisini Siyasi Hareket Üzerinden Temellendirme Denemesi”. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2): 191-222.Eroğul, C. (2013). Demokrat Parti: Tarihi ve İdeolojisi. İstanbul:
  20. Yordam Yayınları.Gevgilili, A., (1987). Yükseliş ve Düşüş. İstanbul: Bağlam Ya