AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTARTIŞMA: Diyafiz sabit uzun saplı HA, metafiz sabit kısa saplı HA’dan daha üstün görünmektedir, çünkü birincisi daha iyi fonksiyonel skorlar, erken mobilizasyon ve düşük komplikasyon oranları ile ilişkilidir
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AMAÇ: Kalça hemiartroplastisi (HA) için metafizyel ile diyafizyel ve kısa sap ile uzun sap gibi çeşitli cerrahi teknikler tanımlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, yaşlı hastalarda stabil olmayan intertrokanterik kırıkların tedavisinde metafizyel sabit kısa saplı ile diyafizyel sabit uzun saplı HA sonuçlarını karşılaştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışma geriye dönük olarak yapıldı ve instabil intertrokanterik kırığı olan ve HA ameliyatı geçiren 65 yaş üzerinde olan 129 hastayı içeriyordu. Sonuçların ölçümü iki yıllık Harris kalça skoru ve Parker ve Palmer’ın hareketlilik skoru idi; komorbiditeler ve mortalite oranları karşılaştırıldı. BULGULAR: Ortalama operasyon süresi ve tam ağırlık taşıma süresi grup B’de anlamlı olarak daha kısaydı (her ikisi için p<0.05). Harris kalça skorlarına gelince, B grubu üçüncü ay değerlendirmesi için daha iyi sonuçlar gösterdi (p=0.006). Ancak iki yıllık değerlendirmeler benzerdi (p=0.067). Ayrıca, B grubunda iki yıllık değerlendirmede daha yüksek Parker ve Palmer hareketlilik skorları elde edildi (p<0.001). Protez dislokasyonu, kortikal porozis ve çökme sıklığı grup A’da daha yüksekti (herkes için p<0.05). TARTIŞMA: Diyafiz sabit uzun saplı HA, metafiz sabit kısa saplı HA’dan daha üstün görünmektedir, çünkü birincisi daha iyi fonksiyonel skorlar, erken mobilizasyon ve düşük komplikasyon oranları ile ilişkilidir
Özet
BACKGROUND: Various surgical techniques have been defined for hip hemiarthroplasty (HA), including metaphyseal vs. diaphyseal and short stem vs. long stem. The present study aims to compare outcomes of metaphyseal fixed short-stem vs. diaphyseal fixed longstem HA in treating unstable intertrochanteric fractures in elderly patients. METHODS: This study was conducted retrospectively and included 129 patients ≥65 years of age, having unstable intertrochanteric fractures and undergoing HA. Outcome measures were the 2-year Harris hip score and the mobility score of Parker and Palmer; comorbidities as well as mortality rates of the groups were compared. RESULTS: Mean operation time and median full weight-bearing time were significantly shorter in group B (p<0.05 for both). As for the Harris hip scores, group B showed better outcomes for the third-month evaluation (p=0.006). However, 2-year assessments were similar (p=0.067). In addition, higher Parker and Palmer mobility scores were obtained in group B at the 2-year assessment (p<0.001). The frequencies of prosthetic dislocation, cortical porosis and subsidence were higher in group A (p<0.05 for all). CONCLUSION: The findings obtained in this study suggest that diaphyseal fixed long-stem HA seems to be superior to the metaphyseal fixed short-stem HA because the former is related to better functional scores, earlier mobilization, and lower complication rates.