SavedAdd your journal

Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2021 / Cilt: 25 - Sayı: Özel Sayı

Ortaöğretim Öğrencilerinin Geribildirim Deneyimlerinin Cinsiyet, Sınıf ve Okul Düzeyi Değişkenleri Açısından İncelenmesi

Seçil TURAN
Özlem KORAY
Emine KAHRAMAN
Pages
290–312
Publication Date
2021-11-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bütün okul ve sınıf düzeyindeki öğrenciler öğrenme sürecinde alınan geribildirimin öneminin farkındadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada öğrencilerin var olan geribildirim deneyimleri ve bu deneyimlerin cinsiyet, okul ve sınıf düzeyi değişkenleri açısından nasıl farklılaştığının incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma 2018-2019 eğitim öğretim yılı ikinci döneminde Zonguldak’ın iki ilçesinde bulunan Fen, Anadolu ve Endüstri Meslek Liselerinde öğrenim gören farklı sınıf seviyelerindeki öğrencilerle gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bütün okul ve sınıf düzeyindeki öğrenciler öğrenme sürecinde alınan geribildirimin öneminin farkındadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018-2019 Verileri
⚙️Variables:Geribildirim · geribildirim deneyimi · ortaöğretim öğrencileri

Özet

Bu araştırmada öğrencilerin var olan geribildirim deneyimleri ve bu deneyimlerin cinsiyet, okul ve sınıf düzeyi değişkenleri açısından nasıl farklılaştığının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma 2018-2019 eğitim öğretim yılı ikinci döneminde Zonguldak’ın iki ilçesinde bulunan Fen, Anadolu ve Endüstri Meslek Liselerinde öğrenim gören farklı sınıf seviyelerindeki öğrencilerle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi sekiz ortaöğretim kurumunda öğrenim gören 1041 öğrenciden oluşmaktadır. Ortaöğretim öğrencilerinin geribildirim deneyimlerini ortaya çıkarmak için “Geribildirim Deneyimi Ölçeği (GDÖ)” veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Ölçeğin faktör analizi çalışmaları yapılmış olup, bu çalışma için yeterli geçerlik ve güvenirlikte olduğu belirlenmiştir. Verilerin analizinde SPSS 20 paket programıyla öğrencilerin değerlendirme deneyimleri, cinsiyet, sınıf düzeyi ve okul düzeyi değişkenleri temelinde incelenmiş, frekans ve yüzde değerleri hesaplanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre geribildirimi daha fazla öğrenme sürecinde algıladıkları ve kullandıkları bulunmuştur. Bütün okul ve sınıf düzeyindeki öğrenciler öğrenme sürecinde alınan geribildirimin öneminin farkındadır.

🔖

Cite This Article

TURAN, S., KORAY, Ö., KAHRAMAN, E. (2021). Ortaöğretim Öğrencilerinin Geribildirim Deneyimlerinin Cinsiyet, Sınıf ve Okul Düzeyi Değişkenleri Açısından İncelenmesi. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 25 - Sayı: Özel Sayı, 290–312. https://ajindex.com/articles/415679

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Askew, S. ve Lodge, C. (2000). “Gifts, Ping-Pong And Loops-Linking Feedback And Learning.” Susan Askew (Ed.), Feedback for Learning (s.1-17) içinde. London: Routledge. Atılgan, H. (2017). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara:
  2. Anı Yayınları.
  3. Bahar, M., Nartgün, Z., Durmuş, S. ve Bıçak, B. (2012). Geleneksel-tamamlayıcı Ölçme ve Değerlendirme Teknikleri (5. Baskı). Ankara:
  4. Pegem Akademi Yayıncılık. Black, P. ve Wiliam, D. (1998). “Assessment and Classroom Learning”. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 5(1), 7-74.
  5. Bose, J. ve Rengel, Z. (2009). “A Model Formative Assessment Strategy to Promote Student-Centered Self-Regulated Learning in Higher Education”. US-China Education Review, 6(12), 29-35.
  6. Brookhart, S. M. ve Moss, C. M. (2009). Advancing Formative Assessment in Every Classroom: A Guide for İnstructional Leaders. Virginia: ASCD. Burnett, P. C. ve Mandel, V. (2010). “Praise and Feedback in the Primary Classroom: Teachers' and Students' Perspectives”. Australian Journal of Educational & Developmental Psychology, 10, 145-154.
  7. Butler, D. ve Winne, P. (1995). “Feedback and Self-Regulated Learning: a Theoretical Synthesis”. Review of Educational Research, 65(3), 245-281.
  8. Cemiloğlu, M. (2001). “Anadilimiz Türkçe”. Türk Yurdu Türkçeye Saygı Dergisi, 2(Özel Sayı), 162-163.
  9. Chase, J. A. ve Houmanfar, R. (2009). “The Differential Effects of Elaborate Feedback and Basic Feedback on Student Performance in a Modified, Personalized System of İnstruction Course”. Journal of Behavioral Education, 18(3), 245-265. DOI 10.1007/s10864-009-9089-2
  10. Fautley, M. ve Savage, J. (2008). Assessment for Learning and Teaching in Secondary Schools. British: Learning Matters Ltd. Gibbs, G. ve Simpson, C. (2003). “Measuring the Response of Students to Assessment: the Assessment Experience Questionnaire”. 11th Improving Student Learning Symposium, 26–30 Ağustos 2003,
  11. Padova. Glover, C. ve Brown, E. (2006). “Written Feedback for Students: too much, too Detailed or too Incomprehensible to be Effective?”. Bioscience Education, 7(1), 1-16.
  12. Güven, İ. (2004). “Etkili Bir Öğretim İçin Öğretmenden Beklenenler”. Milli Eğitim Dergisi, 164, 127– 141. Hattie, J. ve Timperley, H. (2007). “The Power of Feedback”. Review of Educational research, 77(1), 81-112. doi: 10.3102/003465430298487 Higgins, R., Hartley, P. ve Skelton, A. (2002). “The Conscientious Consumer: Reconsidering the Role of Weaver, M.R., 2006. Do Students Value Feedback? Students Perceptions of Tutors' Written Resp