Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2021 / Cilt: 25 - Sayı: 3

Gastronomi Turizmi Kapsamında Türkiye Peynir Çeşitliliği Haritası

Pages
1084–1113
Publication Date
2021-09-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türkiye’de üretilen yöresel peynirlerin besin değerleri karşılaştırıldığında en yüksek enerji değerine Trakya eski kaşar peyniri ve en düşük enerji değerine Erzurum civil peyniri sahip olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Peynir, çok eski zamanlardan bu yana tüketilen besleyici bir gıdadır.
📊
Key Findings & Data:Hemen hemen her kültürde, her bölgede farklı tekniklerle üretilen peynir birçok teknik aşamadan geçmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Türkiye’de üretilen yöresel peynirlerin besin değerleri karşılaştırıldığında en yüksek enerji değerine Trakya eski kaşar peyniri ve en düşük enerji değerine Erzurum civil peyniri sahip olduğu görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:35 adet
⚙️Variables:Peynir · peynir üretimi · peynir türleri

Özet

Peynir, çok eski zamanlardan bu yana tüketilen besleyici bir gıdadır. Hemen hemen her kültürde, her bölgede farklı tekniklerle üretilen peynir birçok teknik aşamadan geçmektedir. Teknolojinin gelişimi ile birlikte peynir üretimi de modernize edilmiştir. Peynir tarımla uğraşan tüm toplumlarda kıymetli bir gıda maddesi haline gelmiştir. Dünya’nın birçok bölgesinde üretilen peynir o bölgelerin yeme-içme ve tarım kültürünü de bize göstermektedir. Dünya mutfağında vazgeçilmez bir gıda maddesi olan peynir ülkelerin kültür zenginliğinin bir parçasıdır. Peynirin çeşitliliğini etkileyen faktörlerden bazıları ise o ülkenin kültürüne ve mutfağına verdiği önemden geçmektedir. Peynir insan sağlığı açısından bakıldığında da çok önemli bir yerdedir. Peynir, D vitamini, protein, kalsiyum, çinko gibi önemli besin değerlerine sahiptir. Türkiye’deki bitki örtüsü ve iklim çeşitliliği nedeniyle peynirin hammaddesi olan sütün yapısında da farklılıklar oluşabilmektedir. Sütün yanı sıra üretim teknikleri ve yörenin florası da üretilen peynirlerin çeşitlenmesine neden olmuştur. Bu çeşitlilik endüstriyel ve geleneksel peynir pazarının genişlemesine ve farklı peynir arayışında olanların ilgisini çekmektedir. Bu araştırmada, Türkiye’deki bölgelere göre farklılık gösteren peynir çeşitlerinin özelliklerinin belirlenmesi ve iç turizmde yeni destinasyonların belirlenmesinde etkili olacağı düşünülen peynir rotalarının oluşturulması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda; Türkiye’nin yedi coğrafi bölgesinde toplam 75 peynir çeşidinin üretimi ve özellikleri veri araştırılmıştır. Bunlardan 21 tanesinin besin öğelerinin karşılaştırılması yapılmıştır. Araştırmanın devamında endüstriyel olarak en çok üretimi gerçekleşen beyaz peynir (4), kaşar peyniri (6), tel peynir (6), tulum peynir (7), otlu peynir (6), haşlama peynir (6) olmak üzere 35 adet endüstriyel peynirin teknik özellikleri ve farklılıkları araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde ülkemizdeki peynir çeşitliliği, kullanılan sütün cinsi (inek, koyun, keçi), pıhtı oluşturma yöntemleri (asit, şirden, maya), kullanılan yağ oranı (tam yağlı, az yağlı gibi.), tuz oranı (az tuzlu, tuzlu, tuzsuz), sütün işlem görmesi (pastörize, çiğ), kullanılan otlar ve baharatlar, olgunlaşma süresi (olgun, taze), iklim, hava sıcaklığı, alışkanlıklar, doğal mikroflora, gelenekler, imkanlar gibi birçok etken ile peynir çeşitliği gelişmiştir. Türkiye’de üretilen yöresel peynirlerin besin değerleri karşılaştırıldığında en yüksek enerji değerine Trakya eski kaşar peyniri ve en düşük enerji değerine Erzurum civil peyniri sahip olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

HASTAOĞLU, E., ERDOĞAN, M., IŞKIN, M. (2021). Gastronomi Turizmi Kapsamında Türkiye Peynir Çeşitliliği Haritası. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 25 - Sayı: 3, 1084–1113. https://ajindex.com/articles/415621

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Acar, V., & Karaosmanoğlu, K. (2019). Çerkes Mutfak Kültürünü Deneyimlemeye Yönelik Bir Tur Önerisi: Düzce İli Örneği. Uluslarası Güncel Turizm Araştırmaları, 3(2), 189. Akar, D., & Tekinşen, K. K. (2017). Erzincan Tulum Peyniri. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimler Dergisi, 12(2), 220-222.
  2. Albay, Z., & Şimşek, B. (2020). Yalvaç'ta Süt ve Süt Ürünleri. Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları.
  3. Aloğlu, H., Turhan, İ., & Öner, Z. (2012). Minci (Minzi) Peynirinin Özelliklerinin Belirlenmesi. Gıda, 37(6), 1-6.
  4. Altun, İ., & Köse, Ş. (2016). Geleneksel Kelle Peynirinin Bazı Özelliklerinin Belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri. Andiç, S., Gençcelep, H., & Tunçtürk, Y. (2010). Dondurak Depolama ve Vakum Amblajlamanın Motal Peynirinde Lipoliz ve Organik Asit Değişimi Üzerine Etkisi. Gıda, 35(6), 424-428.
  5. Ardıç, M., Yalçın, S., & Nizamlıoğlu, M. (2007). Urfa Peynirinin Bazı Kalite Nitelikleri. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 2(3), 90-91.
  6. Atış, E., & Çelikoğlu, Ş. (2017). Boğatepe köyünde geleneksel Kars gravyer ve kaşar peyniri üretiminin yöre ekonomisi ve tanıtımına katkısı. TCK 75. Kuruluş Yılı Uluslararası Kongresi, (s. 310-324).
  7. Aygün, O. (2001). Carra (testi) peynirlerinin nitrat ve nitrit düzeyleri. Fırat Üniv. Sağlık Bilimleri Derg., 15(2), 331-332.
  8. Ayyıldız, S., & Şahingöz, A. S. (2018). GASTRONOMİ TURİZMİNDE GELENEKSEL PEYNİRLERİN YERİ; GİRESUN İLİ ÖRNEĞİ. 4. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Sempozyumu (s. 403). Kastamonu: Detay. Bekiroğlu, B. (2019). Türkiye'de Bulunan Peynir Çeşitleri ve Peynir ile Yapılan Yemekler. İstanbul: İstanbul Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bulut, B. (2006). Çiğ Pastörize Sütten İşlenen Mihaliç Peynirlerinin Kimyasal Bileşimi ve Olgunlaşma Sırasındaki Mikrobiyal Florasındaki Değişimin Belirlenmesi. Konya: Selçuk Fen Bilimler Enstitüsü. Ceyhan, A., Erdoğan, İ., & Sezenler, T. (2007).
  9. Gen Kaynağı Olarak Korunan Kıvırcık, Gökçeada ve Sakız Koyun Irklarının Bazı Verim Özellikleri. Tekirdağ Ziraat Fakültesi, 4(2), 213-215.
  10. Cihangir, E., & Demirhan, Ö. (2020). Peynir turizmi temelli kültür rotaları oluşturulmasına yönelik bir araştırma: Van. Türk Coğrafya Dergisi, 139-162.
  11. Çakmakcı, S., Şengül, M., & Çağlar, A. (1995). Karın Kaymağı Peynirinin Üretim Tekniği ve Bazı Kimyasal Fiziksel Özellikleri. Gıda, 20(4), 200-203.
  12. Çalım, D. H. (2007). Konya ve Çevresinde Farklı Tip Ambalajlarda Tüketime Sunulan Tulum Peynirlerinin Kalite Nitelikleri. Konya: Selçuk Üniversitesi Besin Hijyeni ve Teknolojisi A