Journals / darulfunun ilahiyat / 2016 / Sayı: 34

The Last Book Written on Sahabe Biography in Andalus: Abu Musa er-Ruayini and His Jami’

Endülüs'te Yazılan Sahabe Biyografilerinde Son Halka: Ru'aynî ve Câmi’i

Pages
7–44
Publication Date
2016-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, Ruayni’s work al-Cami’s sources, systematic and impact will be studied.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There have been many researches about the companion (sahabi) generation that is considered to be very important in all disciplines of Islamic studies.
📊
Key Findings & Data:In these researches, it is discussed whether if some one is a sahaba or not, based on the reports from the narrations and historical data.
💡
Conclusion & Impact:In this article, Ruayni’s work al-Cami’s sources, systematic and impact will be studied.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sahabe · Ruaynî · Câmi’

Abstract

There have been many researches about the companion (sahabi) generation that is considered to be very important in all disciplines of Islamic studies. In these researches, it is discussed whether if some one is a sahaba or not, based on the reports from the narrations and historical data. Due to the nature of the genre, any produced work in the field must be linked to the previous literature. Written by an Andalusian hadith scholar in the VII. Century and being widest in the scope for identifying the companions, al-Cami did not gain enough attention in the later literature. In this article, Ruayni’s work al-Cami’s sources, systematic and impact will be studied.

Özet

İslamî ilimlerin tamamı tarafından önemli kabul edilen sahabe neslinin tespiti için çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda rivayet ve tarihi bilgilerden hareketle bir kimsenin sahâbî olup olmadığı belirtilmiştir. Bu türün doğası gereği, yazılan eserler de genelde kendinden öncekilerle bağlantılı olarak telif edilmiştir. Hicrî VII. yüzyılda Endülüslü bir muhaddis tarafından kaleme alınan ve kendi zamanına kadar telif edilen en geniş sahabe tespit çalışması olan el-Câmi’ isimli eser ise yazıldığı dönem sonrasında yeterince ilgi görmemiştir. Bu makalede mezkur eserin müellifi Endülüslü muhaddis Ruaynî ve Câmi adlı eseri, eserin kaynakları, sistematiği ve etkileri dikkate alınmak suretiyle değerlendirilecektir.

🔖

Cite This Article

GÜŞEN, S. A. (2016). The Last Book Written on Sahabe Biography in Andalus: Abu Musa er-Ruayini and His Jami’. darulfunun ilahiyat, Sayı: 34, 7–44. https://ajindex.com/articles/41437

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abdullah b. Muhammed İbnü’l-Faradî, Târîhu’l-ulemâ ve’r-ruvâti’l-ilmi bi’l-Endülüs, nşr. İzzet Attar, Kahire, 1988. Abdullah Muhammed Habeşî, Câmiu’ş-şurûh ve’l-havâşî, Abu Dabi 2004, Ebû Muhammed Abdurrahman b. Muhammed b. İdris İbn Ebû Hâtim, el-Cerh ve’ta’dîl, Beyrut, 1952.
  2. Abdülhadi Ahmed Hüseysin, Mezâhiru'n-nehdati'l-hadîsiyye fî ahdi Ya‘kûb el-Mansûr el-Muvahhidî, Tıtvan, 1982. Abu Nayeem Md. Raîsuddîn, “Bakî b. Mahled el-Kurtubî ve Endü-lüs’teki Hadis Çalışmalarına Katkısı”, çev. Murat Gökalp, Dini Araştırmalar, Cilt:7, sy. XXI, Ankara 2005. Ahmed b. İbrâhim İbnü'z-Zübeyr es-Sekafî, Kitâbu Sılatü's-Sıla ez-Zeyl ale’s-Sıla li’bn Beşküval, nşr. Abdüsselam el-Herras, Rabat, 1993.
  3. Ahmed b. Muhammed İbnü'l-İmad, Şezeratü'z-zeheb fî ahbari men zeheb, nşr. Abdulkadir Arnaud, Beyrut, 1991. Ali b. Abdullah b. Muhammed el-Cüzami en-Nübahî, Târîhu kudati'l-Endülüs, Beyrut, 1995. Babanzade Bağdatlı İsmail Paşa, Îzâhü’l- meknûn fî zeylin alâ Keşfi’z-zunûn an esâmi’l-kütüb ve’l-fünûn, nşr. Şerefettin Yaltkaya, Rifat Bilge, Anka-ra, 1972. Celaleddin Abdurrahman b. Ebî Bekir Suyutî, Tabakatü'l-huffâz, Bey-rut, 1983.
  4. Çavuşoğlu, Ali Hakan, “Endülüs’te Rey-Hadis Mücadelesi”, İslâmiyât, 2004, cilt: VII, sayı: 3 [Karşılaşma 3: Endülüs Tecrübesi özel sayısı], s. 59-74. Ebû Bekir b. Hamîs el-Mâlikî, Matla‘u’l-envâr ve nüzhetü’l-basâiri ve’l-ebsâr, nşr. Abdullah Murâbıt, Beyrut, 1999. Ebû Bekir Şemseddin Muhammed b. Abdullah İbn Nasırüddin, Tavzihü'l-müştebih, fî zabti esmai'r-ruva ve ensâbuhum ve elkâbuhum ve künahum, nşr. Muhammed Naîm el-Araksûsî, Beyrut, 1993. Ebû Bekir Abdullah b. Muhammed b. İbrâhim İbn Ebû Şeybe, Musannef, nşr. Muhammed Avvame, Beyrut, 2006. Ebü'l-Fazl Şehabeddin Ahmed İbn Hacer el-Askalânî, el-İsâbe fi temyizi’s-sahâbe, nşr. Adil Ahmed Abdülmevcud, Beyrut, 1995. …………., Lisânü’l-mîzân, Beyrut, 1986. …………., Takrîbü’t-Tehzîb, nşr. Muhammed Avvâme, Suriye, 1986.
  5. Güner, Osman, “Hadis Rivayeti Açısından Sahâbeye Yöneltilen Bazı Tenkitlerin Değerlendirilmesi”, İslâm’ın Anlaşılmasında Sünnetin Yeri ve Değeri Sempozyumu, Ankara, 2003. Hâkim Ebû Abdullah en-Nisâbûrî, el-Müstedrek ale’s-Sahîhayn, nşr. Abdülkâdir Ata, Beyrut, 2002. Hakim en-Nîsâbûrî, Ma’rifetü ulûmi’l-hadîs, nşr. Seyyid Muazzam Hüseyn, Beyrut, 1980 Hayreddin Ziriklî, el-A’lâm- kâmusu terâcim, Beyrut, 1192. İbn Abdülberr, el-İstîâb fî ma’rifeti’l-ashâb, nşr, Ali Muhammed Bicâvî, Beyrut, 1992. İbnu’l-Ebbâr, Muhammed b. ‘Abdillah b. Ebî Bekir el-Kudâ‘î el-Belensî, et-Tekmile li Kitâbi’s-Sıla, n