AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: Administration of ciprofloxacin may help to decrease the burden of parenteral administration, thereby improving compliance and also the life expectancy of thalassemic patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
OBJECTIVE: Major thalassemia is one of the hematological diseases requiring multiple blood transfusions, which results in iron overload in the liver, heart and other organs. Current iron chelation therapy consists of intravenous (IV) deferoxamine and oral deferasirox and deferiprone. Although these chelators are effective, many side effects are reported. In the present study, the iron-chelating effect of ciprofloxacin with good oral absorption was investigated. METHODS: Thirty male albino Wistar rats were used for the study. Ciprofloxacin (7 or 14 mg/kg per day) was administered simultaneously with iron (0.03 g/kg per day) or after one-month administration of iron. Ciprofloxacin effect on iron absorption in the liver and heart was studied carefully using atomic absorption. RESULTS: A significant decrease in the liver and heart iron following the ciprofloxacin (14 mg/kg per day) administration was observed, when compared with the control group. This ciprofloxacin-induced tissue iron depletion was more pronounced when it was administered simultaneously with iron, when it was administered for a longer duration (2 months rather than 1 month) and when it was given in higher doses (14 mg/kg per day). CONCLUSION: Administration of ciprofloxacin may help to decrease the burden of parenteral administration, thereby improving compliance and also the life expectancy of thalassemic patients.
Özet
AMAÇ: Talasemi majör, karaciğer, kalp ve diğer organlarda demir yüklenmesiyle sonuçlanan, çoklu kan transfüzyonları gerektiren hematolojik hastalıklardan biridir. Güncel demir şelasyon tedavisi, intravenöz (IV) defroksamin ve oral deferasiroks ve deferipron uygulamasını içermektedir. Bu şelatörlerin etkili olmalarına karşın, birçok yan etkileri bulunmaktadır. Bu çalışmada, iyi oral absorbsiyonlu siprofloksasinin demir bağlayıcı etkileri araştırılmıştır. YÖNTEMLER: Bu çalışmada 30 erkek Wistar sıçanı kullanıldı. Siprofloksasin (7 veya 14 mg/kg/gün), demirle aynı zamanda (0.03 g/kg/gün) veya 1 aylık demir uygulaması sonrası uygulanmıştır. Siprofloksasinin karaciğer ve kalpteki demir absorbsiyonu üzerine olan etkisi atomik absorbsiyon kullanılarak dikkatlice çalışılmıştır. BULGULAR: Kontrol grubuyla karşılaştırıldığında, siprofloksasin uygulamasını (14 mg/kg/gün) takiben karaciğer ve kalp demirinde anlamlı bir düşüş gözlenmiştir. Siprofloksasinle indüklenen bu doku demir deplesyonu yüksek dozda daha belirgindir. SONUÇ: Siprofloksasin uygulaması, uyumluluğu ve ayrıca talasemik hastaların yaşam beklentisini artırarak, parenteral uygulama yükünü azaltmaya yardımcı olabilir.