AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Poor prognostic impact of TAL1 and/or LMO2 and/or LYL1 proto-oncogene expression indicate the need for extensive study on oncogenic rearrangement and immunophenotypic markers in T-ALL, and their relationship to treatment outcome.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: T-cell acute lymphoblastic leukemia (T-ALL) is associated with recurrent chromosomal aberrations and abnormal ectopic gene expression during T-cell development. In order to gain insight into the pathogenesis of T-ALL this study aimed to measure the level of expression of 7 T-cell oncogenes (LMO2, LYL1, TAL1, TLX1, TLX3, BMI1, and CALM-AF10) in pediatric T-ALL patients. Material and Methods: LMO2, LYL1, TLX1, TLX3, BMI1, TAL1, and CALM-AF10 expression was measured using quantitative real-time PCR in 43 pediatric T-ALL patients. Results: A high level of expression of LMO2, LYL1, TAL1, and BMI1 genes was observed in a large group of T-ALL. Several gene expression signatures indicative of leukemic arrest at specific stages of normal thymocyte development (LYL1 and LMO2) were highly expressed during the cortical and mature stages of T-cell development. Furthermore, upregulated TAL1 and BMI1 expression was observed in all phenotypic subgroups. In all, 6 of the patients had TLX1 and TLX3 proto-oncogene expression, which does not occur in normal cells, and none of the patients had CALM-AF10 fusion gene transcription. Expression of LYL1 alone and LMO2-LYL1 co-expression were associated with mediastinal involvement; however, high-level oncogene expression was not predictive of outcome in the present pediatric T-ALL patient group, but there was a trend towards a poor prognostic impact of TAL1 and/or LMO2 and/or LYL1 proto- oncogene expression. Conclusion: Poor prognostic impact of TAL1 and/or LMO2 and/or LYL1 proto-oncogene expression indicate the need for extensive study on oncogenic rearrangement and immunophenotypic markers in T-ALL, and their relationship to treatment outcome.
Özet
Amaç: T-hücreli akut lenfoblastik lösemi (T-ALL), tekrarlı kromozom bozuklukları ve T-hücre gelişim basamaklarındaki anormal ektopik gen anlatım profili ile ilişkilidir. T-ALL patogenezine eğilebilmek için, çocukluk çağı T-ALL hastalarında, yedi farklı T-hücre onkogenlerinin anlatım düzeylerini belirlemeyi hedefledik (LMO2, LYL1, TAL1, TLX1, TLX3, BMI1 ve CALM-AF10). Gereç ve Yöntemler: Çocukluk çağı T-ALL hastalarında (n=43) LMO2, LYL1, TLX1, TLX3, BMI1, TAL1, CALM-AF10 gen ekspresyonları kantitatif eş zamanlı PCR yöntemi ile tespit edildi. Bulgular: T-ALL hastalarının büyük çoğunluğunda, artmış LMO2, LYL1, TAL1 ve BMI1 gen anlatımları belirlendi. Normal timosit gelişiminin spesifik basamaklarındaki lösemik tutulumu gösteren genlerden olan LYL1 ve LMO2 nin artmış ekspresyonu kortikal ve olgun timosit gelişim basamaklarında gözlendi. Bunun yanı sıra, artmış TAL1 ve BMI1 ekspresyonları bütün fenotipik alt gruplarda belirlendi. Altı hastada, normal koşullarda anlatımı görülmeyen TLX1 ve TLX2 gen anlatımları mevcut iken, hastalarımızın hiçbirinde CALM-AF10 füzyon gen transkripti belirlenmedi. Onkogen ekspresyonları ile klinik verileri karşılaştırdığımızda ise LYL1 ve LMO2-LYL1 genlerinin beraber anlatımları mediasten tutulumu ile ilişkili bulundu. Ancak, yüksek onkogen ekspresyonları pediatrik T-ALL grubumuzda hastaların son durumlarının önceden tahmin edilebilmesi açısından anlamlı değildir. Ama TAL1 ve/veya LMO2 ve/veya LYL1 gen ekspresyonlarının kötü prognozla ilişkili olabileceğine dair bir eğilimden bahsedebiliriz. Sonuç: TAL1 ve/veya LMO2 ve/veya LYL1 gen ekspresyonlarının kötü prognozla olan ilişkisi, onkogenik yeniden düzenlenmeler ve immünfenotipik belirteçlerle beraber, daha büyük çalışma gruplarında çalışılması ve hastanın son durum ile olan ilişkisinin ortaya çıkarılması, gelecekteki tedavi protokolleri için önem arz etmektedir.