AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAyrıca Mısırlılarda IL-10-1082A/G, B-HDL için duyarlı bir moleküler belirteç değildir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: İnterlökin (IL)-2 ve IL-10 genlerindeki polimorfizmlerin değişik immün bozukluklar ve Hodgkin dışı lenfoma (HDL) gibi kanserlere duyarlılık ile ilişkili olduğu bilinmektedir. Mısırlılardaki IL-2-330T/G ve IL-10-1082A/G tek nükleotid polimorfizmleri ile B hücreli HDL’ye (B-HDL) duyarlılık arasındaki olası ilişkinin araştırılması için bir olgu-kontrol çalışması yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bahsedilen genetik varyasyonlar için, 100 B-HDL hastası ve yaş ile cinsiyet uyumlu 100 sağlıklı kontrole genotipleme yapıldı. Bulgular: IL-2 varyant alleli hastalarda kontrollere göre anlamlı olarak daha yüksekti ve B-HDL duyarlılığı ile ilişkili bulundu [olasılık oranı (OO): 1,91, %95 güven aralığı (GA): 1,28-2,85). Ayrıca bunun ileri performans skoru ile de ilişkili olduğu görüldü. IL-2 polimorfizminin diffüz büyük B hücreli lenfoma için yaklaşık üç kat (OO: 2,64; %95 GA: 1,35-5,15) ve yavaş seyirli (indolan) alt tiplerde dört kat artış doğurmaktaydı (OO: 4,34, %95 GA: 1,20-15,7). IL-10-1082A/G genotiplerinin dağılımı hastalar ve kontrollerde benzerdi. IL-2 varyant genotipleri ile IL-10’un sık rastlanan genotiplerinin eş kalıtımı yaklaşık altı kat artmış risk (OO: 5,75, %95 GA: 1,39-23,72) yaratmaktayken, IL-2 ve IL-10 varyant genotiplerinin eş kalıtımı B-HDL riskinde beş kat artışa (OO: 5,43, %95 GA: 1,44-20,45) neden olmaktaydı. IL-2-330T/G ve IL-10-1082A/G variant genotiplerinin B-HDL hastalarında hastalıksız sağkalım üzerine etkisi yoktu. Sonuç: Bu çalışma Mısır’da, IL-2-330T/G genetik polimorfizmlerinin özellikle yavaş seyirli B-HDL’ye yatkınlık ile olası ilişkisini vurgulamaktadır. Ayrıca Mısırlılarda IL-10-1082A/G, B-HDL için duyarlı bir moleküler belirteç değildir.
Özet
Objective: Polymorphisms in the interleukin (IL)-2 and IL-10 genes are known to be associated with susceptibility to different immune-dysregulated disorders and cancers such as non-Hodgkin lymphoma (NHL). To explore the possible association between IL-2-330T/G and IL-10-1082A/G single-nucleotide polymorphisms and the susceptibility to B-cell NHL (B-NHL) in Egyptians, we conducted a case-control study.Materials and Methods: Genotyping of the studied genetic variations was done for 100 B-NHL patients as well as 100 age- and sex-matched healthy controls.Results: The IL-2 variant allele occurred at a significantly higher rate in patients than controls and was associated with susceptibility to B-NHL [odds ratio (OR): 1.91, 95% confidence interval (CI): 1.28-2.85]. It was also associated with advanced performance status score. IL-2 polymorphism conferred an almost threefold increased risk of diffuse large B-cell lymphoma (OR: 2.64, 95% CI: 1.35-5.15) and a fourfold increased risk of indolent subtypes (OR: 4.34, 95% CI: 1.20-15.7). The distribution of IL-10-1082A/G genotypes in our patients was close to that of the controls. Co-inheritance of the variant genotypes of IL-2 and the common genotype of IL-10 conferred an almost sixfold increased risk (OR: 5.75, 95% CI: 1.39-23.72), while co-inheritance of the variant genotypes of IL-2 and IL-10 conferred fivefold increased risk of B-NHL (OR: 5.43, 95% CI: 1.44-20.45). The variant genotypes of IL-2-330T/G and IL-10-1082A/G had no effect on the disease-free survival of B-NHL patients.Conclusion: The present study highlights the possible involvement of the IL-2-330T/G genetic polymorphism in the susceptibility to B-NHL in Egypt, especially indolent subtypes. Moreover, IL-10-1082A/G is not a molecular susceptibility marker for B-NHL in Egyptians.