AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Bu gerçek hayat analizi, uzun vadeli ibrutinib tedavisinin olumlu etkililiğini ve güvenlik profilini doğrularken, kötü ECOG performans durumunun, ibrutinib’den önce ağır şekilde tedavi verilmiş olmasının ve ileri evre hastalığın, hasta uyumu, tedavi yanıtı ve sağkalım üzerindeki potansiyel olumsuz etkilerini ortaya koymuştur.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Kronik lenfositik lösemi hastalarında tek ajan ibrutinib tedavisinin etkinliğini, güvenliğini ve sağkalım sonuçlarını geriye dönük olarak değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: Otuz üç merkezde yapılan bu retrospektif, çok merkezli, girişimsel olmayan hastane kayıt çalışmasına en az bir doz ibrutinib uygulanan 136 hasta (ortalama ± standart sapma yaş 64,6 10,3, % 66,9’u erkek) dahil edildi. Hastaların demografik verileri, bazal karakteristikleri, laboratuvar bulguları, lösemi hücre sitogenetiği ile ilgili veriler kaydedildi. Tedavi yanıtı, genel sağkalım (OS), progresyonsuz sağkalım (PFS) ve güvenlik verileri analiz edildi. Bulgular: Hastaların %36,7’sinde ECOG 2-3, % 44,9’u Rai evre 4 idi. FISH ile hastaların %39,8’inde del(17p) varlığını gösterdi. Hastalar medyan 2 (0 ila 7 arasında) sıra pre-ibrutinib tedavisi aldı. Medyan tedavi süresi 8,8 aydı (0,4-58 ay). Bir yıllık PFS ve OS oranları sırasıyla %82,2 ve %84,6, medyan (SE, %95 güven aralığı) PFS süresi 30 (5,1, 20-40) ay ve OS süresi 37,9 (3,2, 31,5-44,2) aydı. Tedavi yanıtı (CR veya PR), PFS ve OS süreleri; ibrutinib öncesi 3-7 basamak tedaviye karşı 0-2 basamak tedavi alanlarda (p<0,001, p=0,001 ve p<0,001, sırayla), ECOG 2-3’e göre ECOG 0-2 olanlarda (p=0,006, p=0,011 ve p=0,001, sırasıyla), Rai evre 0-2 olanlarda Rai evre 3-4 olanlara göre (p=0,002, p=0,001 and p=0,002, sırasıyla) daha iyiydi. Komorbidite, hacimli hastalık veya del(17p) varlığına göre tedaviye yanıt oranlarında veya sağkalım sonuçlarında önemli bir fark kaydedilmedi. 74 hastada (%54,4) 176 advers olay (AE) saptandı; 176 AE’nin 46’sı derece 3-4 idi. Bunlar; pnömoni (n=12), nötropeni (n=11), anemi (n=5), trombositopeni (n=5) ve ateş (n=5) idi. Sonuç: Bu gerçek hayat analizi, uzun vadeli ibrutinib tedavisinin olumlu etkililiğini ve güvenlik profilini doğrularken, kötü ECOG performans durumunun, ibrutinib’den önce ağır şekilde tedavi verilmiş olmasının ve ileri evre hastalığın, hasta uyumu, tedavi yanıtı ve sağkalım üzerindeki potansiyel olumsuz etkilerini ortaya koymuştur.
Özet
Objective: This study aimed to retrospectively evaluate the efficacy, safety, and survival outcome of single-agent ibrutinib therapy in chronic lymphocytic leukemia patients. Materials and Methods: A total of 136 patients (mean age ± standard deviation: 64.6±10.3 years, 66.9% males) who had received at least one dose of ibrutinib were included in this retrospective multicenter, noninterventional hospital-registry study conducted at 33 centers across Turkey. Data on patient demographics, baseline characteristics, laboratory findings, and leukemia-cell cytogenetics were retrieved. Treatment response, survival outcome including overall survival (OS) and progression-free survival (PFS), and safety data were analyzed. Results: Overall, 36.7% of patients were categorized as Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) class 2-3, while 44.9% were in Rai stage 4. Fluorescence in situ hybridization revealed the presence of del(17p) in 39.8% of the patients. Patients received a median of 2.0 (range: 0-7) lines of pre-ibrutinib therapy. Median duration of therapy was 8.8 months (range: 0.4-58.0 months). The 1-year PFS and OS rates were 82.2% and 84.6%, respectively, while median PFS time was 30.0 (standard error, 95% confidence interval: 5.1, 20.0-40.0) months and median OS time was 37.9 (3.2, 31.5-44.2) months. Treatment response (complete or partial response), PFS time, and OS time were better with 0-2 lines versus 3-7 lines of prior therapy (p<0.001, p=0.001, and p<0.001, respectively), with ECOG class 0-1 versus class 2-3 (p=0.006, p=0.011, and p=0.001, respectively), and with Rai stage 0-2 versus 3-4 (p=0.002, p=0.001, and p=0.002, respectively). No significant difference was noted in treatment response rates or survival outcome with respect to the presence of comorbidity, bulky disease, or del(17p). While 176 adverse events (AEs) were reported in 74 (54.4%) patients, 46 of those 176 AEs were grade 3-4, including pneumonia (n=12), neutropenia (n=11), anemia (n=5), thrombocytopenia (n=5), and fever (n=5). Conclusion: This real-life analysis confirms the favorable efficacy and safety profile of long-term ibrutinib treatment while emphasizing the potential adverse impacts of poorer ECOG performance status, heavy treatment prior to ibrutinib, and advanced Rai stage on patient compliance, treatment response, and survival outcomes.