AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusions: We concluded that Hp infections result in chronic gastritis, have a role in the development of atrophy and IM, and that Hp infection has a significant relation with neutrophile activation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/aims: It is assumed that the sequence of events in gastric cancer is as follows: chronic gastritis, atrophy, intestinal metaplasia (IM), dysplasia, and carcinoma. It isalso known that Helicobacter pylori (Hp) can be involved in the chain of these chronic phenomena. Therefore, we studied the relation of Hp with chronic inflammation, atrophy, activity level, IM and bcl-2. Methods:The number of patients included in this study was 52; 35 (67.3%) were female and 17 (32.7%) were male. The average ages of women and men were determined as 44.5 and 41.5 years, respectively. Hp was determined in 53.8% of all cases and chronic inflammation was found in all cases. No dysplasia or gastric cancer was found in our cases. A statistically significant positive correlation was found between the Hp intensity and the degrees of chronic inflammation, atrophy and activity. Results: Bcl-2 was found positive in 7.1% of the patients with Hp, and in 4.1% of the Hp-negative patients. However, bcl-2 was positive in 2 (8.7%) of 23 Hp-positive patients with chronic atrophic gastritis and in 1 (11.1%) of 9 Hp-negative patients with chronic atrophic gastritis. In other words, bcl-2 was found more in Hp-negative chronic atrophic gastritis than in Hp-positive chronic atrophic gastritis. Also, atrophy and IM were present together in 2 bcl-2-positive patients in whom Hp was positive. Bcl-2 was found positive more in IM than atrophy, proportionally. According to these data, although bcl-2 was found positive more often in Hp (+) cases proportionally, it was not statistically significant. Nevertheless, no significant difference was found between bcl-2 positivity and atrophy according to the statistical data. The data regarding the relation between IM and bcl-2 were statistically significant, and a positive correlation was found between them. Conclusions: We concluded that Hp infections result in chronic gastritis, have a role in the development of atrophy and IM, and that Hp infection has a significant relation with neutrophile activation. The more Hp intensity increases, the greater the degrees of chronic gastritis, activity and atrophy. We also found that Hp, which is known to increase apoptosis, increases the expression of bcl-2, an anti-apoptotic gene, not directly but rather by causing atrophy development. We observed more bcl-2 positivity in IM than in atrophy. Further studies with an extensive series of cases, including patients with dysplasia and gastric cancer, are needed to clarify statistical rates and to support the suggestion that bcl-2 expression increases with the progression to gastric cancer.
Özet
Amaç: Gastrik kanserdeki olaylar dizisinin; kronik gastritis, atrofi, intestinal metaplazi, displazi ve karsinoma şeklinde olduğu kabul edilmektedir. Hp’nin bu kronik olaylar zincirinin başında yer aldığı bilinmektedir. Bu nedenle; Hp’nin kronik inflamasyon, atrofi, aktivite derecesi, intestinal metaplazi ve antiapoptotik bir gen olan bcl-2 ile ilişkisini araştırdık. Yöntem: Çalışmaya, endoskopilerinde antrum ağırlıklı kronik gastritis saptanan toplam 52 alındı. 35’i kadın (% 67.3), 17’si erkek (% 32.7) hastadan oluşup, kadınların yaş ortalaması 44.5; erkeklerin yaş ortalaması ise 41.5 olarak tespit edildi. Tüm vakalarda % 53.8 oranında Hp saptandı ve tüm vakalarda kronik inflamasyon bulundu. Hp yoğunluğu ile kronik inflamasyon derecesi, atrofi derecesi ve aktivite derecesi arasında istatistiksel olarak anlamlı olmak üzere (+) korelasyon görüldü. Bulgular: Hp saptanan hastaların % 7.1’inde bcl-2 (+) bulunurken, Hp (-) hastaların % 4.1’inde bcl-2 (+) bulundu. Ancak, Hp (+) kronik atrofik gastritisli 23 hastanın 2’sinde (% 8.7) bcl-2 (+) iken, Hp(-) kronik atrofik gastritisli 9 hastanın 1’inde (% 11.1) bcl-2 (+) bulundu. Yani Hp (-) kronik atrofik gastritisde, Hp (+) kronik atrofik gastritise göre daha fazla bcl-2 (+)’liği görüldü. Hp(+) saptanan bcl-2 (+) 2 vakada da atrofi ve İM birlikteliği görüldü. İM’de atrofiye göre oransal olarak daha fazla bcl-2 (+)’liği görüldü. Bu verilere göre, oransal olarak bcl-2 (+)’liği Hp (+)’lerde daha fazla bulunmasına rağmen, istatistiki olarak anlamlı bulunamadı. Yine, bcl-2 (+)’liği ile atrofi arasında istatiksel verilere göre anlamlı bir ilişki bulunamadı. Bu durum vaka sayısının fazla olmamasına bağlandı. İM ile bcl-2 arasında ise istatistiki olarak veriler anlamlı bulunmuş olup, aralarında (+) korelasyon saptanmıştır. Sonuç: Bu verilerden Hp infeksiyonunun kronik gastritis gelişiminden sonra atrofi, İM gelişiminde önemli bir rol oynadığı, nötrofil aktivasyonu ile anlamlı bir ilişkisi olduğu ve yine Hp yoğunluğu arttıkça kronik gastritis derecesi, aktivite derecesi ve atrofi derecesinin arttığı sonuçlarını çıkarabiliriz. Apoptozisi arttırdığı bilinen Hp’nin, direkt olarak değil de, indirekt olarak atrofi ve İM oluşumuna yol açarak antiapoptotik bir gen olan bcl-2 expresyonunu arttırdığını gördük. İM’de atrofiye göre daha fazla bcl-2 (+)’liği gördük. İstatistiksel oranların anlam kazanması ve gastrik kansere doğru ilerledikçe bcl-2 ekspresyonunun arttığını desteklemek için, displazik ve gastrik Ca’lı hastaları da kapsayacak şekilde geniş vaka serili çalışmalara ihtiyaç vardır.