AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAsit sekresyonunun famotidinle devamlı supresyonu, düşük iyileşme (%47) ve yüksek nüks (%50) oranları nedeniyle başarısızdı.
📌 3 Key Takeaways
Özet
Helicobacter pylori, duodenal ülser gelişmesinde majör bir faktör olarak düşünülmektedir. İyileşmiş du¬odenal ülserin uzun süreli remisyonu H. pylori eradikas-yonu ile açıkça ilişkilidir. Fakat H. pylori'nin eradikas-yonu zordur ve başarılı bir tedavi, iki veya daha fazla antimikrobial ilacın ilavesini gerektirir. Bu çalışmanın amacı, duodenal ülserin ve H. pylori infeksiyonunun te¬davisinde değişik tedavi rejimlerini karşılaştırmaktır. Duodenal ülserli 125 hasta çalışmaya alındı. Her hasta¬nın korpus, antrum ve bulbusundan çok sayıda endosko-pik biyopsiler elde edildi. Biyopsi kesitleri, mukozal inf-lamasyonu ve H. pylori'yi göstermek için sırasıyla hema-toxylin-eosin ve Warthin-Starry ile boyandı. Hastalar beş değişik tedavi rejiminden birini alacak şekilde ran¬domize edidi; (1) famotidine, (2) omeprazole ve amoxicil-lin (OA), (3) bismuth (480 mg/g, 1 ay), metronidazole ve amoxicillin (DMA), (4) omeprazole ve clarithromycin (OC), (5) omeprazole, amoxicillin ve clarithromycin (OAC), (omeprazole 40 mg Ig, amoxicillin 2 gig, clarith¬romycin 1 gig dozunda ve 15gün süreyle verildi.) Teda¬vi bitiminde, iki ve altı ay sonra incelemeler tekrarlandı. DMA (%76) ve OAC (%81) gruplarında ülser iyileşme oranları daha yüksekti (p 0.05). En düşük eradikasyon oranı (%£1) OA grubundaki hastalarda görüldü. Asit sekresyonunun famotidinle devamlı supresyonu, düşük iyileşme (%47) ve yüksek nüks (%50) oranları nedeniyle başarısızdı.