AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: This is the first study in children comparing baseline and post-treatment intracellular cytokine profiles with values in healthy controls.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/aims: Host-related immune factors in childhood chronic hepatitis B and change in the initial profile with interferon (IFN)-α treatment need to be clarified. Methods: Sixteen patients were included in the study, and 10 million units of IFN-α treatment 3 times per week for 6 months was initiated. Preand post-treatment percentages of interleukin (IL)-2 and IFN-γ in CD4+ T cells were assessed to determine intracellular T helper cell 1 (Th1) type cytokine expression. Similarly, percentages of intracellular IL-2 and IFN-γ were detected to verify cytotoxic T cell 1 (Tc1) type cytokine expression in CD8+ T cells. Percentages of Th2 and Tc2 type cytokine expression (IL-4 and IL-13) were determined in CD4+ and CD8+ T cells, respectively. Resuts: Six (50%) of these were evaluated as having no response and the other half with partial/complete response. All patients had higher percentages of Th2 cells with respect to healthy controls pre-treatment. Tc percentages, both Tc1 and Tc2, were significantly different between these groups, being higher in the patient group. When values of the nonresponder group were compared with healthy controls, IL-4 expression was higher and the percentages of Th1 type cells were significantly low. IL13 expression in Th and Tc cells decreased after 6 months of treatment in the unresponsive group. The decrease we observed in Th1 percentages with treatment, in the responsive group, may be due to Th1 deposition shifting from the periphery to liver tissue, as reported before. Intracellular cytokine profiles of treatment responders and normal controls were not different. Results: This is the first study in children comparing baseline and post-treatment intracellular cytokine profiles with values in healthy controls.
Özet
Amaç: Çocukluk çağı kronik hepatit B hastalarında konakla ilişkili immün faktörler ve IFN-α tedavisi ile gözlenen sitokin profil değişikliğinin tanımlanması gereklidir. Yöntem: Onaltı hasta çalışmaya alınmış ve 6 ay süre ile haftada üç gün 10 milyon ünite IFN-α tedavisi başlanmıştır. Tedavi öncesi ve sonrası T yardımcı 1(Th1) hücre sitokin ekspresyonunu değerlendirmek için CD4+T hücrelerde IL-2 ve IFN-γ yüzdeleri ölçülmüştür. T sitotoksik hücre(Tc1) sitokin ekspresyonu için CD8+T hücrelerde IL-2 and IFN-γ, Th2 ve Tc2 sitokin ekspresyon oranları için IL-4 ve IL-13 sırasıyla CD4+ ve CD8+ T hücrelerde bakılmıştır. Bulgular: Olguların yarısında hiç yanıt alınmazken, yarısında parsiyel/tam yanıt alınmıştır. Olguların tümünde tedavi öncesi Th2 ve Tc hücre oranı sağlıklı kontrollere göre yüksek saptanmıştır. Altı aylık tedavi sonrası tedaviye yanıtsız grup ile sağlıklı kontroller karşılaştırıldığında, IL-4 ekspresyonu daha yüksek ve Th1 hücre oranları daha düşük saptanmıştır. Th ve Tc hücrelerde IL-13 ekspresyonu tedaviye yanıtsız grupta, tedavi sonrası azaldığı görülmüştür. Tedaviye yanıtı olan grupta gözlenen Th1 hücre oranındaki düşme periferden karaciğere doğru Th1 depozisyonu ile ilişkilendirilebilir. Tedaviye yanıtlı grup ve normal kontroller arasında intrasellüler sitokin profilleri açısından fark saptanmamıştır. Sonuç: Bu çalışma, çocukluk çağı kronik hepatit B hastalarında tedavi öncesi ve tedavi sonrası intrasellüler sitokin düzeylerini karşılaştıran ilk çalışmadır.