Unusual locations of hydatid disease: An evaluation of 77 cases

Özet

Amaç: Hidatid kistlerin yaklaşık üçte ikisi karaciğerde, beşte biri akciğerde ve geri kalanı da diğer organlarda yerleşir. Karaciğer ve akciğer dışı kistler bazen tanısal ikilemlere neden olabilir. Literatürde çok sayıda olgu sunumu olmakla birlikte geniş serilerin sayısı kısıtlıdır. Bu çalışmada, nadir yerleşimli 77 hidatik kistin bir değerlendirmesi yapıldı. Yöntem: Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin, 1994-1999 dönemine ait Patoloji Laboratuvan arşivi ve ameliyat kayıtları incelendi. Tespit edilen olgular önce hepatik ve ekstrahepatik olarak ikiye ayrıldı; daha sonra, ekstrahepatik yerleşimli kistler kendi içinde incelendi. Bulgular: Toplam 446 hasta bulundu. Bunların 369'unda hastalık karaciğerde sınırlı iken, 77 kist ekstrahepatik yerleşimliydi (%17,3). Ekstrahepatik (3 olguda dalak kisti, 1 olguda omental kist) kisti olan 4 hastada (%5,1) ayrıca karaciğerde de hidatik kist mevcuttu. Sadece 3 hastada farklı organlarda yerleşmiş ekstrahepatik kist vardı (%3,9). Karaciğer dışındaki en sık yerleşim yeri dalaktı. Ekstraperitoneal yerleşimli olgular içinde ise böbrek, beyin ve vertebra ilk üç sıradaydı. Total kistektominin mümkün olduğu olguların oranı intraperitoneal kistlerde, ekstraperitoneal yerleşimlilere göre daha yüksekti. Ancak, yalnızca organ rezeksiyonu yapılmadan total kistektomi uygulanabilen olgular dikkate alındığında söz konusu oranın ekstraperitoneal grupta daha yüksek olduğu görüldü. Genel Cerrahi ile diğer cerrahi dallar arasında total kist eksizyonu oranı için farklılık saptanmadı. Sonuç: Bu çalışma, endemik bölgelere sahip ülkelerde çalışan her daldaki cerrahların ve hekimlerin hidatik kist ile karşılaşabileceğini, bu nedenle de hastalığın tanısı ve tedavisi hakkında bilgi sahibi olmaları gerekliliğini göstermiştir.