AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTop Summary Introduction Materials And Methods Results Discussion References
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/aims: The safety and efficacy of interferons in advanced delta hepatitis have not been explored. The aim of this subanalysis of a multicenter clinical trial was to compare the efficacy and safety of 48 weeks of pegylated interferon alpha-2a (180 μg weekly) with or without adefovir (10 mg daily) in patients with chronic delta hepatitis-induced advanced liver disease and in those with non-advanced liver disease. Materials and Methods: Thirty-one patients with advanced and 27 patients with non-advanced liver disease were assessed. Patients were considered to have advanced liver disease when biopsy disclosed a fibrosis score of ≥4 according to Ishak or when imaging studies were indicative of cirrhosis. Virologic response, defined as achievement of undetectable hepatitis D virus RNA, was assessed at the end of treatment and end of 24 weeks of treatment-free follow-up. Results: Patients with advanced disease had lower hepatitis D virus RNA levels and platelet counts (p=0.014 and p=0.0015, respectively). End of treatment and end of follow-up virologic responses in patients with advanced vs. non-advanced liver disease were similar (29% vs. 19% and 32% vs 23%). Proportion of adverse events did not differ between groups except that thrombocytopenia was noted more often in the advanced liver disease group. Further, four cases of clinically important adverse events including two cases of hepatic decompensation and one case of tuberculosis reactivation occurred in the advanced liver disease group. Conclusions: Pegylated interferon is as effective in patients with advanced liver disease due to chronic delta hepatitis as in patients with non-advanced liver disease, but patients should be monitored closely for clinically important side effects. Top Summary Introduction Materials And Methods Results Discussion References
Özet
Amaç: İleri delta hepatitinde interferonların guvenilirlik ve etkinli.i araştırılmamıştır. Cok merkezli bir klinik calışmanın bu alt analizinin amacı, kronik delta hepatitine ba.lı ileri karaci.er hastalı.ı olan ve ileri hastalı.ı olmayan hasta gruplarını, 48 haftalık interferon alfa-2a (180 μg/hafta) ve/veya adefovir (10 mg/gun) tedavilerinin etkinlik ve guvenilirli.i acılarından karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: İleri hastalıklı 31 ve ileri hastalı.ı olmayan 27 hasta de.erlendirmeye alındı. Hastalar biyopside fibrosis skoru Ishaka gore ≥4 ise veya goruntuleme yontemleri sirozla uyumlu ise ileri karaci.er hastalı.ı olarak kabul edildi. Hepatit D Virus RNAsının saptanamaması olarak tanımlanan virolojik yanıt, tedavi sonunda ve 24 haftalı k tedavisiz takip sonunda de.erlendirildi. Bulgular: İleri hastalı.ı olan hastaların Hepatit D Virus RNA seviyeleri ve trombosit sayıları daha duşuktu (sırasıyla, p=0.014 and p=0.0015). İleri hastalarla, ileri hastalı.ı olmayanların tedavi sonu ve takip sonu virolojik yanıt oranları benzerdi (29% vs. 19% and 32% vs 23%). İleri hastalık grubunda daha sık gorulen trombositopeni dışında yan etki oranları gruplar arasında farklı de.ildi. Ancak, ileri karaci.er hastalı.ı grubunda 4 hastada klinik olarak onemli yan etkiler gelişti, bunlardan 2sinde hepatik dekompanzasyon ve 1 vakada tuberkuloz reaktivasyonu goruldu. Sonuç: Kronik delta hepatitine ba.lı ileri karaci.er hastalı.ında pegile interferon, ileri hastalı.ı olmayanlardaki kadar etkindir, ancak hastalar klinik olarak onemli yan etkiler acısından yakın takip edilmelidir.