AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Fo- ur weeks of intestinal rehabilitation therapy significantly improved intestinal absorption if appropriate patient with short bowel syndrome was selected.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background/aims: In the management of short bowel syndrome, the benefits of treatment with growth hormone, glutamine, and enteral nutrition for intestinal adaptation is still controversial. The aim of the current study was to determine whether growth hor- mone, glutamine, and enteral nutrition had positive effect on intestinal adaptation. Materials and Method: Twelve patients with short bowel syndrome (small-bowel remnant length, 59±9 cm; mean±SEM) received growth hormone (0.05 mg/kg/day), oral gluta- mine (30 g/day), plus enteral nutrition for 4 weeks. Intestinal absorptive capacity and biochemical parameters were investigated before treatment and after treatment. Body composition was determined by bioelectric impedance analysis. Result: All patients completed the treatment. Intestinal absorptive capacity and plasma levels of proteins were significantly improved after treatment. Body weight, lean body mass, total body water, and body cell mass also increased without any major adverse effects. At the 3-month follow-up, the nutritional status of patients was also well maintained, and there was no death during this period. Conclusion: Fo- ur weeks of intestinal rehabilitation therapy significantly improved intestinal absorption if appropriate patient with short bowel syndrome was selected.
Özet
Giriş ve Amaç: Kısa barsak sendromunun tedavisinde, büyüme hormonunun, glutaminin ve enteral beslenmenin barsak adaptasyonuna olan etkisi halen tartışmalıdır. Bu çalışmanın amacı büyüme hormonu, glutamin ve enteral beslenmenin barsak adaptasyonuna katkısının araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Kısa barsak sendromu olan 12 hastaya (kalan ince barsak uzunluğu 59±9 cm) büyüme hormonu (0,05 mg/kg/gün), oral glutamin (30 mg/gün) ve enteral beslenme (4 hafta süre ile) uygulandı. Barsak absorbtif kapasitesi ve biyokimyasal parametreler tedaviden önce ve sonra incelendi. Vücut kompozisyonu biyoelektirik impedans yöntemi kullanılarak incelendi. Bulgular: Tüm hastalar tedaviyi tamamladı. Tedavi ertesinde barsak absorbtif kapasitesinde, plazma protein düzeylerinde belirgin düzelme kaydedildi. Hastaların kilo, kuru vücut ağırlığı, toplam vücut suyu ve hücre kütlesinde de artış kaydedildi ve ciddi yan etki tespit edilmedi. Üç aylık takipten sonra, ölüm görülmedi ve hastaların beslenme durumu iyiydi. Sonuç: iyi seçilmiş kısa barsak sendromlu hastalarda 4 haftalık rehabilitasyon uygulaması absorbtif kapasitede belirgin düzelme sağlamaktadır.