AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIdentifying the responsible vascular exactly and handling it reasonably were key to both groups.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: To evaluate the effectiveness of microvascular-decompression (MVD) or MVD+partial-sensory-rhizotomy (PSR) on the treatment of primary trigeminal neuralgia (TN). MATERIAL and METHODS: 210 TN patients were retrospectively studied, among which there're 142 cases underwent MVD and 68 cases underwent MVD+PSR. RESULTS: In MVD group, pain vanished in 128, obviously relieved in 9, and 137 cases were profited from MVD. In 82 cases with a follow-up over 2 years, pain vanished in 74, pain sometime occurred in 5 which could be relieved by oral medicine, 3 cases could not be controlled effectively by medicine. In MVD+PSR group, pain completely vanished in 67 cases, not changed in 1 case. In 47 cases with a follow-up over 2 years, pain sometime occurred in 2 which could be relieved by carbamazepine, the others were completely pain-free. The short-term pain-free rate of MVD+PSR group was obviously higher than MVD group(P<0.05), after a follow-up over 2 years, the former was still higher than the later, 95.7% and 90.2% respectively, without significant difference in statistics. CONCLUSION: MVD+PSR was obviously superior to MVD in completely eliminating pain in short-term period after operation, however, longer pain-free rate need even longer time to follow up. Identifying the responsible vascular exactly and handling it reasonably were key to both groups.
Özet
AMAÇ: Primer trigeminal nevralji tedavisinde mikrovasküler dekompresyon ile mikrovasküler dekompresyon+parsiyel duyusal rizotomi ile etkinliğinin değerlendirilmesi. YÖNTEM ve GEREÇ: Trigeminal nevraljisi olan 210 hasta retrospektif olarak incelendi, bu hastalardan 142'sine mikrovasküler dekompresyon uygulanırken, 68'ine mikrovasküler dekompresyonun yanı sıra parsiyel duyusal rizotomi uygulanmıştır. BULGULAR: Mikrovasküler dekompresyonun uygulandığı 137 hastadan 128'inde ağrı giderilmiş, 9'unda ise ağrıda bariz bir azalma olmuştur. Olguların 82'sinin 2 yıllık takibinde; 74 olguda ağrı görülmedi, 5 olguda nadir ağrı oldu ve oral ilaçlar ile kontrol edilebildi, 3 olgunun ağrısı ise oral ilaçlar ile kontrol edilemedi. Mikrovasküler dekompresyonun yanı sıra parsiyel duyusal rizotomi yapılan hastalardan 67'sinde ağrı görülmedi, 1'inde ağrı değişmedi. Bu olguların 47'sinin 2 yıllık izleminde; 2 olguda ağrı oldu ve karbamazepin ile rahatladı, diğer olgularda ağrı görülmedi. Erken dönemde mikrovasküler dekompresyon+parsiyel duyusal rizotomi yapılan olgularda, sadece mikrovasküler dekompresyon yapılan olgulara göre ağrısız bir dönem elde edilmiştir (P<0.05). İki yıllık sonuçlar incelendiğinde mikrovasküler dekompresyon+parsiyel duyusal rizotomi olgularının % 95,7 sinde ağrı yok iken sadece mikrovasküler dekompresyon yapılan olguların % 90,2'sinde ağrı yoktu; ancak iki grup arasında anlamlı istatistiksel fark bulunmadı. SONUÇ: Mikrovasküler dekompresyon+parsiyel duyusal rizotomi ile mikrovasküler dekompresyon karşılaştırıldığında: erken dönemde mikrovasküler dekompresyon+parsiyel duyusal rizotomi mikrovasküler dekompresyona daha üstündür; ancak uzun dönemli karşılaştırma yapmak için takip sürelerinin uzatılarak değerlendirme yapılması gereklidir. Her iki grup içinde sorumlu vasküler etiyolojinin çok iyi ortaya konarak incelenmesi gereklidir.