AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMore objective and promising results may be obtained if royal jelly can be used at regular intervals in a different model to be designed with respect to implant-related infections.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: Implant-related infections are still a significant problem in spinal surgical procedures. Many drugs and methods have been tried to prevent implant-related infections. Our objective in this study was to evaluate whether royal jelly, which was found to hinder the growth of MRSA, has any preventive role in the prognosis of an infection in rats in an implant-related infection model. MATERIAL and METHODS: Rats were divided into 3 groups of eight rats. Group-1 consisted of rats that underwent only a spinal implant, group-2 included those rats that were inoculated bacteria together with a spinal implant and group-3 was administered royal jelly in addition to a spinal implant and infection. RESULTS: The amount of bacteria that grew in vertebral columns and implants was more in Group-2 than in Group-3, which meant that the number of bacteria colonies that grew was more quantitatively. This difference was found to be statistically significant in vertebral columns, but not in implants. CONCLUSION: Royal jelly could not fully prevent the MRSA infection in this model, but decreased the severity of infection noticeably. More objective and promising results may be obtained if royal jelly can be used at regular intervals in a different model to be designed with respect to implant-related infections.
Özet
AMAÇ: Spinal cerrahi prosedürlerde implant ilişkili enfeksiyonlar, hala önemli yer tutmaktadır. İmplant ilişkili enfeksiyonları önlemeye yönelik birçok ilaç ve yöntem uygulanmıştır. Arı sütünün, in-vitro ve in-vivo şartlarda metisilin rezistan stafilokokus aureusun üremesini engellediği tespit edilmiştir. Bu çalışmada, implant ilişkili spinal enfeksiyon modelinde arı sütünün etkisini değerlendirdik. YÖNTEM ve GEREÇLER: Sıçanlar sekizerli 3 gruba ayrıldı. Grup-1; sadece spinal implant uygulanan grup, Grup-2; spinal implantla beraber bakteri ekilen grup, Grup-3; spinal implant ve enfeksiyona ilave arı sütü uygulanan grup. Grup-1deki sıçanların hiç birinde doku, implant ve kan kültürlerinde bakteriyel üreme olmadı. Grup-2 ve 3teki sıçanların tamamında ekimi yapılan standart MRSA suşu üredi. Gruplar birbirleri arasında enfeksiyon yoğunluğu açısından karşılaştırıldı. BULGULAR: Grup-2deki vertebral kolon ve implantlar üzerinde üreyen bakteri sayısının grup-3e kıyasla daha şiddetli olduğu, üreyen bakteri koloni sayısının kantitatif olarak daha fazla olduğu tespit edildi. Bu fark, vertebral kolonda istatistiksel olarak anlamlı bulunurken, implant üzerinde anlamlı bulunmadı. SONUÇ: Arı sütü bu modelde, MRSA enfeksiyonunu tam olarak önleyememiş ancak, enfeksiyonun şiddetini belirgin olarak azaltmıştır. Arı sütün implant ilişkili enfeksiyonlarda farklı bir model oluşturularak, düzenli aralıklarla kullanılabilmesi durumunda daha objektif ve umut verici sonuçlar ortaya konabilir. Ayrıca arı sütün, farklı modeller oluşturularak, farklı bakterilerde ve diğer Staph. aureus suşlarında da denenmesinin uygun olacağı kanaatindeyiz.