AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe incidence of de novo aneurysms might be expected to be lower.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: To understand the late anatomical results of surgically treated intracranial aneurysms (IA's) and to investigate the incidence of recurrent, de novo aneurysms, the natural history of residual aneurysms, and the morphological changes in temporarily clipped vascular segments. MATErIAL and METHods: A total of 117 patients underwent screening with digital subtraction angiography (DSA) or computed tomographic angiography (CTA) in a range of 3 - 13 years. Late angiographies were evaluated in terms of recurrence, change in known residua, the presence of de novo aneurysms and the morphological changes in temporarily clipped vessels. We also analysed the cumulative data including previously published results. rEsuLTs: In the long-term DSA, three residual aneurysms were observed to be enlarged while four remnants showed no morphological change. In one patient, spontaneous obliteration was seen. No recurrent aneurysm was detected. One de novo aneurysm was observed. We did not find any morphological change in 71 temporarily clipped vascular segments. CoNCLusIoN: Our data demonstrates that completely occluded aneurysms could remain stable even years later. Most of the small neck residues appeared to remain unchanged or even be thrombosed but they should be carefully followed. The incidence of de novo aneurysms might be expected to be lower.
Özet
AMAÇ: Cerrahi olarak tedavi edilmiş intrakranial anevrizmaların (İA) geç dönem anatomik sonuçlarını ortaya koymak ayrıca rekürren, de novo anevrizma sıklığını, rezidüel anevrizmaların doğal seyrini ve geçici klip uygulanmış damar segmentlerindeki morfolojik değişiklikleri araştırmak. yÖNTEM ve GErEÇLEr: 117 hasta 3-13. yıllar arası, dijital subtraksiyon anjiyografisi (DSA) ya da bilgisayarlı tomografik anjiyografi (BTA) ile incelendi. Geç dönem anjiyografik veriler, rekürrens, bilinen rezidüdeki değişim, de novo anevrizma gelişimi ve geçici klipleme yapılmış damar segmentlerindeki morfolojik değişiklikler açısından değerlendirildi. Bunlar dışında daha önceki yayımlanmış sonuçlarla birlikte tüm veriler analiz edildi. BuLGuLAr: Uzun dönem anjiyografide üç rezidüel anevrizma genişlemiş izlenirken, 4 tanesinde morfolojik değişim görülmedi. Bir hastada spontan kapanma tespit edildi. Hiçbir olguda rekürren anevrizma izlenmedi. Bir hastada de novo anevrizma bulundu. Geçici klipleme yapılmış 71 damar segmentinde herhangi bir morfolojik değişiklik görülmedi. soNuÇ: Sonuçlarımız göstermektedir ki; tam kapatılmış anevrizmalar yıllarca stabil kalabilmektedir. Çoğu küçük boyun rezidüsünde değişiklik olmadığı hatta kapanabildiği görülmekle birlikte anjiyografik takibi önerilmektedir. Bundan dolayı de novo anevrizma sıklığı daha düşük beklenebilir.