AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur preliminary results demonstrated that both urine calcium and DPD may serve as valuable objective tools for assessing response to palliative RT of metastatic bone disease, and may serve as early predictors of disease progression.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
We prospectively evaluated the predictability of urine calcium and deoxypyridinoline (DPD), the two bone resorption markers, in the assessment of objective response to palliative radiation therapy (RT) for metastatic bone disease. Nineteen patients with radiographic evidence of metastatic bone disease due to breast or lung primaries, and suffering from persisting pain despite analgesic treatment were enrolled in this prospective study. There were 7 female and 12 male with a median age of 58 years (range 43 to 84 years). Urine samples for the measurement of urinary calcium and DPD levels were taken at the beginning of RT, sixth week, and twelfth week following RT. All patients received a total dose of 30 Gy in 3 Gy daily fraction doses 5 days a week for 10 days. Mean urine calcium and DPD levels before RT for whole patients were 17.53 ± 3.60 g/dl/µmol creatinine, and 100.12 ± 70.39 pmol/µmol creatinine. Fourteen patients (Group I) were alive with no evidence of progression of metastatic bone disease. Urine calcium and DPD levels were found to show a significant and progressive decrease after RT in Group I patients (p<0.001 for urine calcium and p= p<0.001 for urine DPD). Clinical and radiological evaluation revealed further bone dissemination of malignancy in five patients (Group II). Urine DPD and calcium concentrations were found to increase significantly in Group II patients (p=0.006 for urine calcium and p=0.009 for urine DPD). Our preliminary results demonstrated that both urine calcium and DPD may serve as valuable objective tools for assessing response to palliative RT of metastatic bone disease, and may serve as early predictors of disease progression.
Özet
Bu çalışmada metastatik kemik hastalığı olan hastalarda palyatif radyoterapi sonrası idrar kalsiyum ve Deoksipiridinolin (DPD) seviyelerindeki değişim araştırılmış ve ön değerlendirme sonuçları verilmiştir. Primer akciğer veya meme kanserli, radyografik olarak kemik metastazı saptanmış, ağrısı olan ancak analjezik tedavisine cevap vermeyen 19 hasta bu çalışmaya alınmıştır. Hastaların 7'si kadın, 12'si erkek olup medyan yaş 58'dir (43-84 yaş). İdrar kalsiyum ve DPD seviyeleri radyoterapi öncesi, radyoterapi sonrası 6. ve 12. haftalarda ölçülmüştür. Hastaların tümüne 3 Gy günlük fraksiyon dozunda toplam 30 Gy eksternal radyoterapi uygulanmıştır. Radyoterapi öncesi hastaların idrar kalsiyum seviyeleri ortalama 17.53 ± 3.60 g/dl/µmol kreatinin ve ortalama idrar DPD seviyesi 100.12 ± 70.39 pmol/µmol kreatinin olarak bulunmuştur. Ondört hasta metastatik kemik hastalığında progresyon olmaksızın izlemdedir (Grup I). Bu grup hastalarda radyoterapi sonrası idrar kalsiyum ve DPD seviyelerinde istatiksel olarak anlamlı bir düşüş saptanmıştır (idrar kalsiyumu için p<0.001 ve idrar DPD için p<0.001). Klinik ve radyolojik değerlendirmeler sonucunda 5 hastada metastatik kemik hastalığında progresyon olduğu görülmüştür (Grup II). Bu hastalarda ise idrar kalsiyum ve DPD seviyelerinde istatiksel olarak önemli bir artış olduğu bulunmuştur (idrar kalsiyumu için p=0.006 ve idrar DPD için p=0.009). Metastatik kemik hastalığında palyatif radyoterapiye cevabın değerlendirilmesi için idrar kalsiyum ve DPD seviyelerinin takibi objektif bir kriter olarak kullanılabilir ve hastalık progresyonun erken saptanmasını sağlayabilir.