SavedAdd your journal

Journals / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Yedinci Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilimleri Dersine Karşı Öz-Benlik Algılarının İncelenmesi

Rabia Nur YANIK
Oktay BEKTAŞ
Pages
405–435
Publication Date
2020-12-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonuçlar doğrultusunda, ortaokul öğrencilerinin öz benlik düzeylerinin “çok iyi” düzeyde olması için öğretmenlere önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:: Bu çalışmanın amacı, yedinci sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersine karşı öz benlik algı düzeylerini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklemini, rastgele küme örnekleme ile seçilen 754 yedinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonuçlar doğrultusunda, ortaokul öğrencilerinin öz benlik düzeylerinin “çok iyi” düzeyde olması için öğretmenlere önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Fen eğitimi · Nicel araştırma

Özet

: Bu çalışmanın amacı, yedinci sınıf öğrencilerinin fen bilimleri dersine karşı öz benlik algı düzeylerini belirlemektir. Bu çalışmada nicel araştırma desenlerinden tarama deseni kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemini, rastgele küme örnekleme ile seçilen 754 yedinci sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak “Öz Benlik Ölçeği” kullanılmıştır. Geçerlik çalışmaları yapılmıştır. “Cronbach Alfa Güvenirlik Katsayısı” 0,94 olarak bulunmuştur. Veriler SPSS ve LISREL kullanılarak betimsel ve çıkarıma dayalı istatistiklerle analiz edilmiştir. Analiz sonucunda, katılımcıların öz benlik düzeyleri “iyi” olarak bulunmuştur. Kızların öz benlik puanlarının erkeklerinkinden daha iyi olduğu tespit edilmiştir. Üç okul arasında öz benlik puanları açısından anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yükseköğrenim mezunu anne ve babaya sahip öğrencilerin öz benlik puanlarının daha iyi olduğu belirlenmiştir. Davranış faktörü puanları kontrol altına alındığında okullar arasında öz benlik puanları açısından anlamlı fark bulunmuştur. Bu fark onuncu bölge okulunda okuyan öğrencilerin öz benlik puanları lehinedir. Sonuç olarak, kız öğrencilerin öz benlik düzeylerinin erkeklerden daha iyi olması, kızların öz saygılarının daha fazla geliştiği sonucuyla açıklanmıştır. Okulların birbirine benzeyen bölgelerde olması, okullar arasında öz benlik düzeyleri açısından fark bulunamamasının gerekçesi olabilir. Yükseköğrenim mezunu velisi olan öğrencilerin öz benlik düzeyinin daha fazla olması, öğrenim seviyesi arttıkça çocuklarının kendilerini tanımalarına yardım eden velilerin artmasıyla açıklanabilir. Öğrencilerin davranışa yönelik öz benlik puanları kontrol altına alındığında, onuncu bölgede okuyan okulun öğrencilerin öz benlik düzeylerinin daha yüksek çıkması öğrencilerin öz benliklerine mutluluk, zekâ, başarı ve kaygı açılarından daha olumlu katkılar verildiği sonucu ile açıklanabilir. Bu sonuçlar doğrultusunda, ortaokul öğrencilerinin öz benlik düzeylerinin “çok iyi” düzeyde olması için öğretmenlere önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

YANIK, R. N., BEKTAŞ, O. (2020). Yedinci Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilimleri Dersine Karşı Öz-Benlik Algılarının İncelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 405–435. https://ajindex.com/articles/400961

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aksoy, A. (1992). Lise son sınıf öğrencilerinin özsaygı ve denetim odağını etkileyen bazı değişkenlerin incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Aydoğan, S. A., & Deniz, M. E. (2012) Son çocukluk döneminde benlik saygısı ve umut. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 97-106.
  2. Bankston, C. L., III, & Zhou, M. (2002). Being well vs. doing well: Self-esteem and school performance among immigrant and non-immigrant racial and ethnic groups. International Migration Review, 36, 389-415.
  3. Block, J., & Robins, R.W. (1993). A longitudinal study of consistency and change in self-esteem from early adolescence to early adulthood. Child Development. 64, 909-923.
  4. Booth, M. Z., & Gerard, J. M. (2011). Self-esteem and academic achievement: a comparative study of adolescent students in England and the United States. Compare: A Journal of Comparative and International Education, 41(5), 629-648.
  5. Branden, N. (1994). The Six Pillars of Self-Esteem: The Definitive Work on Self-Esteem by the Leading Pioneer in the Field. Brack, C. J., Orr, D. P. & Ingersoll, G. (1988). Pubertal maturation and adolescent self-esteem. Journal of Adolescent Health Care, 9, 280–285.
  6. Burger, J. M. (2006). Kişilik. Çev: İnan Deniz Erguvan Sarıoğlu. Kaknüs Yayıncılık, İstanbul.
  7. Büyüköztürk, S., Çakmak, E.K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  8. Pegem Akademi. Cesur, G. (2016). Benlik kavramı ve benlik kavramının dil öğrenme stratejileri kullanımı ilişkisi üzerine betimsel bir çalışma. Çağ Üniversitesi Yüksek Lisans Tezi Coopersmith, S. (1967). The antecedents of self-esteem. San Francisco: W.H. Freeman. Dinçer F, 2009. Hemşirelik ve ebelik öğrencilerinin benlik saygısı ve atılganlık düzeyleri. Sağlık Bilimleri Fakültesi Hemşirelik Dergisi, 22–33.
  9. Eisenberg, S., & Delaney, D.J. (1993). Psikolojik danışma süreci, (Çeviren: Nihal Ören- Mehmet Akkaç). İstanbul:
  10. Milli Eğitim Yayınevi.
  11. El-Anzi, F. O. (2005). Academic achievement and its relationship with anxiety, self-esteem, optimism, and pessimism in Kuwaiti students. Social Behavior and Personality: an international journal, 33(1), 95-104.
  12. Erickson, S. J., Hahn-Smith, A., & Smith, J. E. (2009). One step closer: Understanding the complex relationship between weight and self-esteem in ethnically diverse preadolescent girls. Journal of Applied Developmental Psychology, 30(2), 129-139.
  13. Ergür, D. (2016). İngilizce öğrencil