Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2021 / Cilt: 9 - Sayı: 29

TARİHÎ TÜRK LEHÇELERİNDE SÖZCÜK EŞDEĞERLİ EKLER

Pages
408–439
Publication Date
2021-12-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda çalışmayla bir taraftan eklerin sözcük işlevlerindeki zenginlikleri gözler önüne serilirken diğer taraftan kökeninin bir sözcük olup olmadığı hakkında kesin bilgi bulunmayanlar üzerine dikkat çekmek amaçlanmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eklemeli diller için ekler, anlamlı morfolojik unsurlar olan kökler kadar önemli bir yere sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Eklemeli dillerin önde gelen temsilcilerinden olan Türkçe, eldeki en eski yazılı eserlerinden bugüne kadar gerek yeni sözcük türetme gerekse anlamlı, tam ve etkili cümle kurma bakımından eklerle ilgili kuralları oturmuş bir sisteme sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda çalışmayla bir taraftan eklerin sözcük işlevlerindeki zenginlikleri gözler önüne serilirken diğer taraftan kökeninin bir sözcük olup olmadığı hakkında kesin bilgi bulunmayanlar üzerine dikkat çekmek amaçlanmaktadır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tarihî Türk Lehçeleri · söz varlığı · sözcük eşdeğerli ekler

Özet

Eklemeli diller için ekler, anlamlı morfolojik unsurlar olan kökler kadar önemli bir yere sahiptir. Tek başlarına anlamları olmayan, sözcükler kadar hızlı ve kolay türetilemeyen eklerin bir kısmı, yeni sözlüksel unsurlar türetirken diğer kısmı sözcükler arasında bağ kurmakta ve/veya cümleyi çeşitli açılardan tamamlamaktadır. Diğer bir deyişle ekler, eklendikleri sözcükte veya görev aldıkları söz grubu/cümle içinde anlam kazanmaktadır. Eklemeli dillerin önde gelen temsilcilerinden olan Türkçe, eldeki en eski yazılı eserlerinden bugüne kadar gerek yeni sözcük türetme gerekse anlamlı, tam ve etkili cümle kurma bakımından eklerle ilgili kuralları oturmuş bir sisteme sahiptir. Türkçenin tarihî dönemlerinde eklerin, -özellikle- cümle içerisinde ortaya çıkan işlevleri, bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Bu kapsamda Köktürkçeden Osmanlı Türkçesine kadar yazıya geçirilen bütün tarihî dönemlere ait eserler incelenmiş, sözcük işlevi bulunanlar tespit edilmiştir. Eklerin taşıdıkları sözcük anlamlarının, Türkçenin tarihî dönemlerindeki kullanımının yaygın olup olmadığını belirleyebilmek adına eser çeşitliliğine önem verilmiştir. Elde edilen bulgular, “Sözcük Eşdeğerli Yapım Ekleri” ve “Sözcük Eşdeğerli Çekim Ekleri” olarak iki başlık altında değerlendirilmiştir. Bugün hâlâ ekleşme süreci devam eden bazı sözcükler, sözcük ve ek şeklinde ikili kullanım örneği sergilemektedir. Bu örnekler ve literatürdeki çalışmalar, Türkçede eklerin en azından bir bölümünün sözcüklere dayandığını göstermektedir. Bu bağlamda çalışmayla bir taraftan eklerin sözcük işlevlerindeki zenginlikleri gözler önüne serilirken diğer taraftan kökeninin bir sözcük olup olmadığı hakkında kesin bilgi bulunmayanlar üzerine dikkat çekmek amaçlanmaktadır.

🔖

Cite This Article

GÜVENEN, E. (2021). TARİHÎ TÜRK LEHÇELERİNDE SÖZCÜK EŞDEĞERLİ EKLER. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 29, 408–439. https://ajindex.com/articles/400125

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Aksan, Doğan. 2009. Her Yönüyle Dil (C.1-2-3) (5. Baskı). Ankara:
  2. TDK Yayınları.
  3. Aktan, Bilal. 2017. Nehcü’l-Ferâdîs Cennetlerin Açık Yolu. Ankara:
  4. TDK Yayınları.
  5. Akyüz, Kenan; Müjgan Cunbur, Sedit Yüksel, Süheyl Beken. (1958). Fuzûlî Türkçe Divan. Ankara:
  6. TTK Basımevi. Arat, Reşit Rahmeti. 1994. Kutadgu Bilig II (Çeviri). Ankara:
  7. TTK Yayınları.
  8. Arat, Reşit Rahmeti. 1999. Kutadgu Bilig I (Metin). Ankara:
  9. TDK Yayınları.
  10. Arat, Reşit Rahmeti. 2006. Atabetü’l-Hakayık. Ankara:TDK Yayınları.
  11. Argunşah, Mustafa, Galip Güner. (2015). Codex Cumanicus. İstanbul:
  12. Kesit Yayınları.
  13. Ata, Aysu. 1997. Kısasü’l-Enbiyā (C. I-II). Ankara:
  14. TDK Yayınları.
  15. Berbercan, Mehmet Turgut. 2016. Eski Türkçe Bayagut Oglı Otaçı Beg Hikâyesi (11. Baskı). İstanbul:
  16. Derin Yayınları.
  17. Boz, Erdoğan. 2012a. Türkiye Türkçesi Biçimsel ve Anlamsal İşlevli Biçimbilgisi (Tasnif Denemesi). Ankara:
  18. Gazi Kitabevi Yayınları.
  19. Boz, Erdoğan. 2012b. “Türkiye Türkçesinde Biçim Birimlerin (Biçimsel ve Anlamsal İşlevli) Tasnif Denemesi”. Türk Dili Araştırmaları (Makaleler-Bildiriler). Ankara: Gazi Kitabevi Yayınları: 233-242.
  20. Börekçi, Muhsine. 2007. “Türkçede Hâl Eklerinin İşlevsel Olarak Sınıflandırılması Üzerine Bir Deneme”. IV. Uluslararası Türk Dili Kurultayı Bildirileri I 24-29 Eylül 2000. Ankara: TDK Yayınları: 245-275.
  21. Buran, Ahmet. 1999 (1996). “Türkçede Kelimelerin Ekleşmesi ve Eklerin Kökeni”. III. Uluslararası Türk Dili Kurultayı 1996. Ankara: TDK Yayınları: 207-214.
  22. Can, Meltem. 2018. Dilbilgiselleşme ve Eski Uygurca Edatlar. Ankara:
  23. TKAE Yayınları.
  24. Ceritoğlu, Murat. 2011. “Türkiye Türkçesindeki Çok Görevli Eklerin Tespiti ve Sınıflandırması”. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 10(3): 1239-1248.
  25. Cin, Ali. 2011. Türk Edebiyatının İlk Yûsuf ve Züleyhâ Hikâyesi. Ankara:
  26. TDK Yayınları.
  27. Delice, Hacı İbrahim. 2000. “Türk Dilinde İşlevsel Ek Tasnifi Denemesi”. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 24: 221-235.
  28. Dilaçar, Agop. 1968.
  29. Dil, Diller ve Dilcilik. Ankara:
  30. TTK Basımevi. Eckmann, János, Semih Tezcan, Hamza Zülfikar, Aysu Ata. (2014). Nehcü’l-Ferādīs Uştmaḫlarnın͡g Açuḳ Yolı (Cennetlerin Açık Yolu) (Birleştirilmiş Baskı). Ankara:
  31. TDK Yayınları.
  32. Eraslan, Kemal (Haz.), A. Naci Tokmak (Çev.). (2015). Alî Şîr Nevâyî Mecâlisü’n- Nefâyis (Giriş-Metin-Çeviri-Notlar) (Birleştirilmiş 2. Baskı). Ankara:
  33. TDK Yayınları.
  34. Ergin, Muharrem. 2006. Orhun Abideleri (37. Baskı). İstanbul:
  35. Boğaziçi Yayınları.
  36. Ergin, Muharrem. 2012. Türk Dil Bilgisi. İstanbul: Bayrak Basım/Yayım/Tanıtım. E