Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2021 / Cilt: 23 - Sayı: 3

AİLE DESTEKLEYİCİSİ İŞ ORTAMININ İŞ TATMİNİ VE İŞTEN AYRILMA EĞİLİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE İŞ-YAŞAM DENGESİNİN ARACI ROLÜ

Pages
1357–1380
Publication Date
2021-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Gelecekte yapılacak araştırmalarda farklı değişkenlerin aracı rolünün incelenmesi alana katkı sağlayacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Denge pek çok alanda olduğu gibi, iş yaşamında bulunan bireyler açısından da önemlidir.
📊
Key Findings & Data:Dengeyi sağlamada işgörenlerin kendi çabalarının dışında örgütün formal ve informal desteği, bireylerin iş-yaşam dengelerini daha iyi sağlamalarını, dengenin sağlanması da örgütsel sonuçları etkileyebilir.
💡
Conclusion & Impact:Gelecekte yapılacak araştırmalarda farklı değişkenlerin aracı rolünün incelenmesi alana katkı sağlayacaktır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Formal Aile Destekleyicisi İş Ortamı · İnformal Aile Destekleyicisi İş Ortamı · İş- Yaşam Dengesi

Özet

Denge pek çok alanda olduğu gibi, iş yaşamında bulunan bireyler açısından da önemlidir. Bir yandan işteki diğer yandan iş dışındaki sorumluluklarını yerine getirmeye çalışan bireyler zaman zaman bu dengeyi kurmakta zorlanmaktadırlar. Dengeyi sağlamada işgörenlerin kendi çabalarının dışında örgütün formal ve informal desteği, bireylerin iş-yaşam dengelerini daha iyi sağlamalarını, dengenin sağlanması da örgütsel sonuçları etkileyebilir. Bu doğrultuda mevcut araştırmada formal ve informal aile destekleyicisi iş ortamının iş tatmini ve işten ayrılma eğilimi üzerindeki etkisinde iş-yaşam dengesinin aracı rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Ulusal literatürde rastlanmayan aile destekleyicisi iş ortamının farklı boyutlarıyla bütüncül bir şekilde incelenmesi önemlidir. İstanbul, Kocaeli ve Kırklareli’de farklı sektörlerde çalışan 300 beyaz ve mavi yakalı işgörenden toplanan verilerin incelenmesi için Hiyerarşik Regresyon Analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda aile destekleyicisi iş ortamının (formal ve informal) iş tatmini ve işten ayrılma eğilimi üzerindeki etkisinde iş-yaşam dengesinin kısmi aracı rolü olduğu saptanmıştır. İş-yaşam dengesinin kısmi aracı rolünün olması, bu modelde farklı değişkenlerin aracı rolünün olabileceğini göstermektedir. Gelecekte yapılacak araştırmalarda farklı değişkenlerin aracı rolünün incelenmesi alana katkı sağlayacaktır.

🔖

Cite This Article

KAHRAMAN, F. Ç., DÜNDAR, G. (2021). AİLE DESTEKLEYİCİSİ İŞ ORTAMININ İŞ TATMİNİ VE İŞTEN AYRILMA EĞİLİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNDE İŞ-YAŞAM DENGESİNİN ARACI ROLÜ. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 3, 1357–1380. https://ajindex.com/articles/399643

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Ahmad, A., & Omar, Z. (2010). Perceived family-supportive work culture, affective commitment and turnover intention of employees. Journal of American Science, 6(12), 839-846.
  2. Allard, K., Haas, L., & Hwang, C. P. (2011). Family‐supportive organizational culture and fathers' experiences of work–family conflict in Sweden. Gender, Work & Organization, 18(2), 141-157.
  3. Allen, T. D. (2001). Family-supportive work environments: The role of organizational perceptions. Journal of Vocational Behavior, 58(3), 414-435.
  4. Anderson, S. E., Coffey, B. S., & Byerly, R. T. (2002). Formal organizational initiatives and informal workplace practices: Links to work-family conflict and job-related outcomes. Journal of Management, 28(6), 787-810.
  5. Apaydın, Ç. (2011). Öğretim üyelerinin işe bağımlılık düzeyi ile iş-yaşam dengesi ve iş-aile yaşam dengesi arasındaki ilişki. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi,
  6. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  7. Arthur, M. M. & Cook, A. (2003). The relationship between work-family human resource practices and firm profitability: A multi-theoretical perspective. Research in Personnel and Human Resources Management, 22, 219-252.
  8. Aryee, S., Chu, C. W., Kim, T. Y., & Ryu, S. (2013). Family-supportive work environment and employee work behaviors: An investigation of mediating mechanisms. Journal of Management, 39(3), 792-813.
  9. Bae, K. B., & Goodman, D. (2014). The influence of family-friendly policies on turnover and performance in South Korea. Public Personnel Management, 43(4), 520-542.
  10. Baron, R. M. & Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
  11. Baxter, J., & Chesters, J. (2011). Perceptions of work-family balance: how effective are family-friendly policies?. Australian Journal of Labour Economics, 14(2), 139-151.
  12. Behson, S. J. (2005). The relative contribution of formal and informal organizational work–family support. Journal of Vocational Behavior, 66(3), 487-500.
  13. Bloom, N., Kretschmer, T., & Van Reenen, J. (2011). Are family‐friendly workplace practices a valuable firm resource?. Strategic Management Journal, 32(4), 343-367.
  14. Bouckenooghe, D., Raja, U., & Butt, A. N. (2013). Combined effects of positive and negative affectivity and job satisfaction on job performance and turnover intentions. The Journal of Psychology, 147(2), 105-123.
  15. Breaugh, J. A., & Frye, N. K. (2008)