SavedAdd your journal

Journals / Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 11 - Sayı: 1

Consumption Inequality in Turkey: An Empirical Study

Türkiye’de Tüketim Eşitsizliği: Ampirik Bir Çalışma

Nurten DAŞKAYA
İsa SAĞBAŞ
Pages
23–41
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to cohort analysis, consumption inequality decreases in line with age groups.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In general, inequality is measured on the basis of wealth, income and consumption.It is observed that empirical studies have mostly concentrated on income inequality.
📊
Key Findings & Data:In this study, household budget survey is used which is gathered by Turkish Statistical Institute for 2003-2014 period.
💡
Conclusion & Impact:According to cohort analysis, consumption inequality decreases in line with age groups.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2003-2014 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In general, inequality is measured on the basis of wealth, income and consumption.It is observed that empirical studies have mostly concentrated on income inequality. This study aims to provide empirical evidence on consumption inequality, which has not been explored in detail. In this study, household budget survey is used which is gathered by Turkish Statistical Institute for 2003-2014 period. In order to measure consumption inequality among households, Gini coefficient and Atkinson index are calculated by adopting the data according to OECD equivalence scale. The findings of the study indicate that P80/P20 ratio is well below the mean of whole period in last three years. Based on Atkinson Index mean for this study period, it could be suggested that welfare loss from consumption inequality is 11,7%. According to cohort analysis, consumption inequality decreases in line with age groups.

Özet

Genellikle eşitsizlik ölçümü gelir, servet ve harcama üzerinden yapılmaktadır. Ampirik çalışmaların daha çok gelir eşitsizliği üzerine yoğunlaştığı gözlenmektedir. Bu çalışma fazla ilgi gösterilmeyen tüketim eşitsizliği üzerine ampirik kanıt sunma amacındadır. Çalışmamızda Türkiye İstatistik Kurumu tarafından sunulan 20032014 yılları arasında Hanehalkı Bütçe Anketi verileri kullanılmıştır. OECD Eşdeğerlik Ölçeğine göre uyarlanan verilerle hesaplanan Gini Katsayısı ve Atkinson Endeksi tüketim eşitsizliğinin tespitinde kullanılmıştır. Gini katsayısı ile ilintili [En fazla tüketim yapan grup (P80)/ En az tüketim yapan grup (P20)] oranı son üç yılda (20122014) tüm dönem (2003-2014) ortalamasının altında bulunmuştur. Bu bulgu tüketim eşitsizliğinin azalma trendinde olduğunu göstermektedir. Çalışma dönemine ait Atkinson Endeksi aritmetik ortalaması yorumuna göre tüketim eşitsizliğinden kaynaklanan refah kaybı ortalama olarak %11,7’dir. Kohort analizi bulgusu yaş grubu azaldıkça tüketim eşitsizliğinin de azaldığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

DAŞKAYA, N., SAĞBAŞ, İ. (2019). Consumption Inequality in Turkey: An Empirical Study. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 23–41. https://ajindex.com/articles/399085

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Atkinson, Anthony Barnes, (2018), Eşitsizlik Ne Yapılabilir. Ömer Limanlı ve Elif Kaya ( Çev.). Ankara:
  2. Elif Yayınevi.
  3. Alabaş, Mustafa Mert (2014), “Türkiye’de Bölgesel Düzeyde Gelir Dağılımı Eşitsizliğinin İncelenmesi”, IV. Türkiye Lisansüstü Çalışmalar Kongresi, Bildiriler Kitabı II, ( s.255-271). Malatya: İnönü Üniversitesi.
  4. Atkinson, Anthony Barnes (1970), “On The Measurement of Inequality”, Journal of Economic Theory, 2, 244-263. “A Comparison of the Gini and Atkinson Measures of Inequality”, https://aworldofeconomics.wordpress.com/2013/07/12/a-comparison-of-the-gini-and-atkinson-measures-of-inequality/, (Erişim; 15.05.2018).
  5. Basole, Amit ve Deepankar Basu (2015), “Non-Food Expenditures and Consumption Inequality in India”, Economic and Political Weekly, 50(36), 43-53.
  6. Crossley Thomas ve Krishna Pendakur (2001), “Consumption Poverty in Canada, 1969 to 1998”, Canadian Public Policy/Analyse de Politiques, 27(2), 125-149.
  7. Duygan, Burcu ve Nezih Güner (2006), “Income and Consumption Inequality in Turkey: What Role Does Education Play?”, Ed. S. Altuğ ve A. Filiztekin, The Turkish Economy: The Real Economy. Corporate Governance and Reform and Stabilization Policy, Londra: Routledge, 63-91.
  8. Gürsel, Seyfettin, Levent Haluk, Selim, Raziye ve Özlem Sarıca (2000), “Türkiye’de Bireysel Gelir Dağılımı Ve Yoksulluk: Avrupa Birliği ile Karşılaştırma”, TÜSİAD Yayınları, 12/295, 9-191.
  9. Hassett, Kevın A. ve Aparna Mathur (2012), “A New Measure of Consumption Inequality”, AEI Economic Studies, (2), 1-22.
  10. Idrees, Muhammad ve Eatzaz Ahmad (2010), “Measurement and De composition of Consumption Inequality in Pakistan”, The Lahore Journal of Economics, 15(2), 97-112.
  11. Keynes John Maynard (1969),
  12. İstihdam, Faiz ve Para Genel Teorisi. Asım Baltacıgil (Çev.), İstanbul:
  13. Minnetoğlu Kitapevi. Kise, Abdullah (2016), “Bir Dağılımın Eşitsizlik Ölçüsü-Gelir Dağılımı”, http://www.abdullahkise.com/2016/11/bir-daglmn-esitsizlik-olcusu-gelir.html, (Erişim; 25.04.2018).
  14. Kiren, Gürler, Özlem, Şenay Üçdoğruk Birecikli ve Arzu Kökcen Eryavuz (2018), “Türkiye’de Hanehalkı Tüketim ve Gıda Harcamalarının Kantil Regresyon Yöntemiyle Araştırılması”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 18.Eyi Özel S, 219-238.
  15. Korkmaz, Özge (2016), “Kadınların İşgücüne Katılma Eğilimleri: Türkiye Örneği”, TISK Akademi, 11(22), 301-327.
  16. Modigliani, Franco and Richard Brumberg (1954). “Utility Analysis and the Consumption Function: An Interpretation of Cross-Section Data,” in K. Kurihara, ed., Post Keyn