SavedAdd your journal

Journals / Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 18 - Sayı: 1

Hafif Düzeyde Zihinsel Yetersizliğe Sahip Öğrencilere Yönelik Fen Deney Kılavuzunun Etkililiğinin İncelenmesi: “Fiziksel Olaylar” Örneği

Tülay ŞENEL ÇORUHLU
Gül Nihal KARAGÖZ
Sibel ER NAS
Pages
595–621
Publication Date
2021-07-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu yüzden hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip öğrenciler için öğrenme süreci tasarlarken ilgi çekici etkinliklere yer verilmesi önerilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip kaynaştırma öğrencilerine yönelik tasarlanan fiziksel olaylar öğrenme alanı fen deney kılavuzunun öğrencilerin kavramsal anlamaları üzerine olan etkisini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmaya 5. sınıfta öğrenim gören hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip 8 ortaokul öğrencisi katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu yüzden hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip öğrenciler için öğrenme süreci tasarlarken ilgi çekici etkinliklere yer verilmesi önerilir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hafif düzeyde zihinsel yetersizlik · Fen deney kılavuzu · Fiziksel olaylar

Özet

Bu çalışmanın amacı, hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip kaynaştırma öğrencilerine yönelik tasarlanan fiziksel olaylar öğrenme alanı fen deney kılavuzunun öğrencilerin kavramsal anlamaları üzerine olan etkisini incelemektir. Çalışmada özel durum yöntemi kullanılmıştır. Çalışmaya 5. sınıfta öğrenim gören hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip 8 ortaokul öğrencisi katılmıştır. Fiziksel olaylar öğrenme alanına yönelik fen deney kılavuzu aktif öğrenme teknikleriyle zenginleştirilmiş ve Tahmin-Gözlem-Açıklama (TGA) yönteminin entegre edildiği çalışma yaprakları ile avatar uygulamalarından yararlanılarak tasarlanmıştır. Tasarım esnasında her öğrenci için kendi fiziksel özelliklerine benzeyen bir avatar kullanılarak öğrencinin hazırlanan materyale karşı aidiyet duyması sağlanmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda, araştırmacılar tarafından gerçekleştirilen deneylerin profesyonel çekimleri de kılavuza yerleştirilmiştir. Araştırmanın amacı kapsamında çalışma yaprakları odaklı görüşmelerden yararlanılmıştır. Öğrencilerin fiziksel olaylar öğrenme alanı ile ilgili çeşitli alternatif kavramlara sahip olduğu tespit edilmiştir. Ancak yapılan uygulama sonrası çoğu alternatif kavramın ortadan kalktığı belirlenmiştir. Hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip öğrencilerin ilgi ve dikkat süreleri kısadır. Bu yüzden hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip öğrenciler için öğrenme süreci tasarlarken ilgi çekici etkinliklere yer verilmesi önerilir.

🔖

Cite This Article

ÇORUHLU, T. Ş., KARAGÖZ, G. N., NAS, S. E. (2021). Hafif Düzeyde Zihinsel Yetersizliğe Sahip Öğrencilere Yönelik Fen Deney Kılavuzunun Etkililiğinin İncelenmesi: “Fiziksel Olaylar” Örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 595–621. https://ajindex.com/articles/398235

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Açıkgöz, K. Ü. (2011). Aktif öğrenme. İzmir:
  2. Biliş Yayıncılık. Akdeniz, A. R., Yıldız, İ., ve Yiğit, N. (2001). İlköğretim 6. sınıf öğrencilerinin ışık ünitesindeki kavram yanılgıları. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(20), 72-78.
  3. Babaoğlan, E., ve Yılmaz, Ş. (2010). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 345-354.
  4. Başal, M., ve Batu, S. (2002). Zihin özürlü öğrencilere okuma yazma öğretme konusunda alt özel sınıf öğretmenlerinin görüş ve önerileri. Özel Eğitim Dergisi, 3(2), 85-98.
  5. Camadan, F. (2012). Sınıf öğretmenleri ve sınıf öğretmeni adaylarının kaynaştırma eğitimine ve BEP hazırlamaya ilişkin öz-yeterliklerinin belirlenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(39), 128-138.
  6. Canöz, Ş. (2011). Özel eğitim gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim. Hasan Avcıoğlu (Editör), İlköğretimde özel eğitim (ss. 1-18).
  7. Ankara Nobel Yayıncılık. Cook, L., & Friend, M. (2010). The state of the art of collaboration on behalf of students with disabilities. Journal of Educational and Psychological Consultation, 20(1), 1-8. doi: https://doi.org/10.1080/10474410903535398
  8. Coştu, B., Karataş, F. Ö., ve Ayas, A. (2003). Kavram öğretiminde çalışma yapraklarının kullanılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(14), 33-48.
  9. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Trabzon: Celepler Matbaacılık. Davey, L. (1991). The application of case study evaluations. Elementary Education Online, 8(2), 1-3. doi: https://doi.org/10.7275/02g8-bb93
  10. Demir, M. K., ve Açar, S. (2011). Kaynaştırma eğitimi konusunda tecrübeli sınıf öğretmenlerinin görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(3), 719-732.
  11. Dowdeswell, W. H. (1981). Teaching and learning biology. London: Heinemann educational books. Er Nas, S., Delimehmet Dada, Ş., & İpek Akbulut, H. (2019). Measurement and evaluation in special education. In S. Çepni & Y. Kara (Eds.), Current studies in education measurement and evaluation (pp. 347–363). İstanbul:
  12. Paradigma Academy. Er Nas, S., Gülay, A. Pehlevan, M., & Delimehmet Dada, Ş. (2018). Özel eğitim öğretmenlerinin fen ve doğa etkinlikleri öğretim sürecinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 36, 60-77.
  13. Er Nas, S., İpek Akbulut, H., Çalık, M., & Emir, M. İ. (2021). Facilitating conceptual growth of the mainstreamed students with learning disabilities via a science experimental guidebook: A case of physical events. International Journal of Science and