Journals / Gıda / 2008 / Cilt: 33 - Sayı: 1

PROTEIN, FAT, MOISTURE, CARBOHYDRATE AND ENERGY VALUES OF DIFFERENT TYPES OF BREAD

ÇEŞİTLİ EKMEKLERİN PROTEİN, YAĞ, NEM, KÜL, KARBONHİDRAT VE ENERJİ DEĞERLERİ

Journal
Gıda
Pages
19–25
Publication Date
2008-02-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ash contents of breads in the GB and BB groups were significantly higher than the WB group (p<0.05).Results show that there are losses in the flour used in white bread during milling process.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was conducted on 33 bread samples taken from Ankara province.
📊
Key Findings & Data:Carbohydrate and energy values were found by calculation.
💡
Conclusion & Impact:Ash contents of breads in the GB and BB groups were significantly higher than the WB group (p<0.05).Results show that there are losses in the flour used in white bread during milling process.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:ekmek · tam buğday · yulaf

Abstract

This study was conducted on 33 bread samples taken from Ankara province. Ash, moisture, fat and nitrogen determinations were analyzed on double or triple samples taken from the breads. Protein amounts were determined by multiplying the nitrogen amounts obtained from the analysis by the recommended coefficients. Carbohydrate and energy values were found by calculation. No significant difference were observed between the protein contents of 5 different groups of bread: white (WB), whole grain (GB), wheat bran (BB), oat (OB), rye (RB) (p>0.05). Breads in the BB group have the lowest fat values and the difference between this group and OB and GB groups were found to be significant (p<0.05). Ash contents of breads in the GB and BB groups were significantly higher than the WB group (p<0.05).Results show that there are losses in the flour used in white bread during milling process. Whole, bran, oat, rye breads are better alternatives when compared to white bread because of dietary fiber contents and types and positive effects on health.

Özet

Araştırma, Ankara il merkezinden elde edilen 33 ekmek üzerinde gerçekleştirilmiştir. Ekmeklerden alınan ikili veya üçlü örneklerde kül, nem, yağ ve azot (N) tayini yapılmıştır. Analiz sonucunda elde edilen N miktarları, tahıl çeşitleri için önerilen katsayılar ile çarpılarak protein miktarları belirlenmiştir. Karbonhidrat ve enerji değerleri ise hesaplanarak bulunmuştur. Beyaz (BE), tam buğday ve köy (TE), kepekli (KE), yulaf (YE) ve çavdar (ÇE) olmak üzere 5 grupta toplanan ekmek çeşitlerinin protein miktarları arasındaki fark önemli bulunmamıştır (p>0.05). KE grubundaki ekmeklerin yağ miktarı en düşük düzeydedir ve YE ile TE grubundaki ekmeklerle arasındaki fark önemlidir (p<0.05). TE ve KE grubundaki ekmeklerdeki kül miktarı, BE grubundakilerden daha yüksektir (p<0.05). Sonuçlar, beyaz ekmeklerin yapımında kullanılan unlarda, öğütme sırasında kayıpların oluştuğunu göstermektedir. Tam buğday, kepekli, yulaf ve çavdar ekmekleri, içerdikleri diyet posası türleri ve miktarları da düşünüldüğünde, sağlık üzerindeki olumlu etkileri nedeniyle beyaz ekmeğe göre daha iyi seçeneklerdir.

🔖

Cite This Article

KARAAĞAOĞLU, N., KARABUDAK, E., YAVUZ, S., YÜKSEK, O., DİNÇER, D., TOSUNBAYRAKTAR, G., EREN, F. H. (2008). PROTEIN, FAT, MOISTURE, CARBOHYDRATE AND ENERGY VALUES OF DIFFERENT TYPES OF BREAD. Gıda, Cilt: 33 - Sayı: 1, 19–25. https://ajindex.com/articles/39798

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Pomeranz Y. 1987. Modern Cereal Science and Technology. VCH Publishers, 262, 277 s. Talay M. 1996.
  2. Ekmek bilimi ve teknolojisi, Ekin Yayıncılık ve Pazarlama, İstanbul, 120 s. Anonymous. 1994. (Internet) Yazılı görüşme. Devlet istatistik Enstitüsü. Hane halkı tüketim harcamaları anketi sonuçları, Ankara. (http://www.die.gov.tr).
  3. Önsüz F, Dokur Ş, Topuzoğlu A. 2005. Ekmek fırınlarının yönetmeliklere uygunluğunun değerlendirilmesi, TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 4(6):303-312.
  4. Ediz SH, Zanden RJV. 1977. Bazı fiziksel değişkenlerin ve kimyasal maddelerin hamurun ve ekmeğin bazı özelliklerine etkileri, Gıda, Temmuz-Eylül (4-5); 137-149.
  5. Sivri D, Köksel H. 1992. Buğday ruşeymi katkılı unların ekmeklik kalitesini düzeltme imkanları, Gıda, 17(4): 219-226. Erkut A. 1988. Buğday, çavdar ve mısır unlarına süt ve süt tozu katılarak yapılan ekmekler üzerine bir araştırma, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Zira Fakültesi Dergisi, 3(2): 83-97.
  6. Çelik S, Sivri D, Köksel H. 2001. Bazı katkı maddelerinin ekmek özellikleri üzerine etkisi. Gıda, 26 (1); 3-8.
  7. Decock P, Cappelle S. 2005. Bread Technology and Sourdough Technology. Trends in Food Science & Technology 1-8 s. Özkaya H. 1986. Buğday, un ve ekmeğin besin değeri ve ekmeğin zenginleştirilmesi. Gıda, 11(3): 165-173.
  8. Demirözü B, Saldamlı i, Gürsel B, Uçak A, Çetinyokuş F, Yüzbaşı N. 2003. Determination of some metals which are important for food quality control in bread. J Cereal Science, 37:171-177. Türk Standartları Enstitüsü. 1974. Türk Standartları Tahıllar, kurubaklagiller ve bunların ürünleri-Kül Tayini, TS 1511, Mart. Türk Standartları Enstitüsü. 1971. Yağlı tohum küspelerinde dietil eter ile ekstakte edilen yağın tayini, TS 765, Mayıs. Pomeranz Y, Meloan CE. 1987.
  9. Food Analysis Theory and practice, An Avi Book, Published by Van Nostrand Reinhold Company, New York. Jones BD. 1941. Factors for converting percentages of nitrogen in foods and feeds into percentages of proteins. United States Department of Agriculture, Circular No.183, Washington, D.C. Schakel SF. Buzzard IM, Gebhard SE. 1997. Procedures for estimating nutrient values for food composition databases. J Food Composition and Analysis, 10:102-114. Alpar R. 2001. Spor Bilimlerinde Uygulamalı İstatistik. Nobel Yayın ve Dağıtım, Ankara. Türk Standartları Enstitüsü. 1987.
  10. Türk Standartları Ekmek, TS 5000, Nisan. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı/Sağlık Bakanlığı. Türk Gıda Kodeksi-Ekmek ve Ekmek Çeşitleri Tebliği. Tebliğ No:2002/13. Ertugay Z. 1982. Buğday un ve ekmek aras