Journals / Ormancılık Araştırma Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

The effects of different field land preparation techniques on seedling development in semi-arid and salted/gypsy areas

Yarı kurak ve tuzlu/jipsli alanlarda farklı arazi hazırlığı yöntemlerinin fidan gelişimine etkileri

Pages
146–156
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Among the coniferous species, cedar showed the lowest sapling development, while red pine showed the highest sapling development.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the effects of different soil preparation techniques applied for afforestation and erosion control on seedling diameter/height development in a region with semi-arid climate and salty/gypsum soil properties were investigated.
📊
Key Findings & Data:Sampling studies were carried out on 400 m2 areas or 300 m terraces in these areas.
💡
Conclusion & Impact:Among the coniferous species, cedar showed the lowest sapling development, while red pine showed the highest sapling development.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tuz · Jips · Fidan

Abstract

In this study, the effects of different soil preparation techniques applied for afforestation and erosion control on seedling diameter/height development in a region with semi-arid climate and salty/gypsum soil properties were investigated. Sampling studies were carried out on 400 m2 areas or 300 m terraces in these areas. Seedling morphological characteristics and diameter/height development of four different tree species planted in four different tillage plots were examined. It was determined that the black locust species had the highest average diameter and height, and the BUROR terrace field preparation had the highest average success in terms of the number of saplings living per unit area and seedling development. It has been determined that pit planting has the same growth characteristics as topsoil cultivation+pit planting. Among the coniferous species, cedar showed the lowest sapling development, while red pine showed the highest sapling development.

Özet

Bu çalışmada, yarı kurak iklim ve tuzlu/jipsli toprak özelliklerine sahip bir bölgede ağaçlandırma ve erozyon kontrolü amaçlı uygulanan farklı toprak işleme yöntemlerinin fidan çap/boy gelişimi üzerine etkileri incelenmiştir. Örnekleme çalışmaları 400 m2 alanlarda veya bu alanlar içine giren 300 m teraslar üzerinde yapılmıştır. Beş farklı toprak işleme parseline dikilen dört farklı ağaç türüne ait fidanların çap/boy gelişimi ve morfolojik özellikleri incelenmiştir. Yalancı akasya türünün en yüksek çap ve boy ortalamasına, BUROR teras arazi hazırlığının ise birim alanda yaşayan fidan sayısı ve fidan gelişimi bakımından en yüksek başarı ortalamasına sahip olduğu belirlenmiştir. Çukur dikim ile üst toprak işleme+çukur dikim aynı fidan gelişim özelliği göstermiştir. İbreli türler içerisinde sedir en düşük, kızılçam ise en yüksek fidan gelişimi göstermiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZ, Y., GÖL, C. (2021). The effects of different field land preparation techniques on seedling development in semi-arid and salted/gypsy areas. Ormancılık Araştırma Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 146–156. https://ajindex.com/articles/389400

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akpulat H.A., Çelik N. 2005. Flora of gypsum areas in Sivas in the eastern part of Cappadocia in Central Anatolia, Turkey. Journal of Arid Environments. 61: 27-46.
  2. Akyürek, B., Akbaş, B., Değer, Z. 1988. 1/100.000 Ölçekli Açınsama Nitelikli Türkiye Jeoloji Haritaları Servisi, Çankırı E-16 Paftası, MTA Gn. Md. Jeoloji Eyüd Dairesi, Ankara.
  3. Alphen, J.G., Rios Romero F. 1971. Gypsiferous soils notes on their characteristics and management. Bulletin/International Institute for Land Reclamation and Improvement-Wageningen, The Netherlands. Anonim, 2011-2030.
  4. Ankara Orman Bölge Müdürlüğü, Çankırı Orman İşletme Müdürlüğü, Çankırı Orman İşletme Şefliği Fonksiyonel Amenajman Planı, Çankırı. Anonim, 2013a. Kurak ve Yarı Kurak Alanlarda Ağaçlandırma Rehberi. T.C. Orman ve Su İşleri Başkanlığı, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü, Erozyon Kontrolü Daire BaşkanlığI, Ankara. Anonim, 2013b “28. Mekanize Piyade Komutan Yardımcılığı Erozyon Kontrol Uygulama Projesi”, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Orman genel Müdürlüğü, Ankara Orman Bölge Müdürlüğü, Çankırı Orman İşletme Müdürlüğü, Çankırı Ağaçlandırma ve Toprak Muhafaza Şefliği, Çankırı. Anonim, 2013c. Kurak ve Yarıkurak Alanlarda Ağaçlandırma ve Rehabilitasyon Rehberi. T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü, Erozyon Kontrolü Daire Başkanlığı Yayınları, 190 s., Ankara. Anonim, 2015. Türkiye Orman Varlığı. T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, 36 s., Ankara. Anonim, 2020.
  5. Tarım ve Orman Bakanlığı, Meteorloji Genel Müdürlüğü, Çankırı Meteoroloji İstasyonu iklim verileri, Ankara. Anonim. 2019. Çankırı meteoroloji istasyonu iklim verileri. Tarım ve Orman Bakanlığı, Meteoroloji Genel Müdürlüğü Kayıtları. Ankara.
  6. Atalay, İ. 2010 Tuzlu-alkali anamateryallerin ortam bozulması ve çölleşme üzerindeki etkileri. Çölleşme ile Mücadele Sempozyumu, 17-18 Haziran 2010, Çorum. Tebliğler Kitabı, s:14-19.
  7. Atalay, İ. 2011. Türkiye‘de yarıkurak bölgelerin ekolojik özellikleri ve ağaçlandırmada tür seçimi. Kurak ve Yarıkurak Alan Yönetimi Çalıştayı Sonuç Bildirgesi ve Bildiriler, 5-8 Aralık 2011,
  8. Ürgüp-Nevşehir, S:202-241.
  9. Atalay, İ. 2015. Türkiye Topraklarının Oluşumu ve Kullanımı. Erşahin, S., Öztaş, T., Namlı, A., Karahan, G. (Ed.) 2015. Toprak Amenajmanı S: 19-94,
  10. Ankara.
  11. Aytuğ, B., Görecelioğlu E. 1993. Anadolu Bitki Örtüsünün Geç Kuaterner‘deki Gelişimi. İ.Ü. Orman Fakültesi Dergisi, B3-4: 27–46.
  12. Birgili, Ş., Ünalan, G., Yoldaş, R. 1975. Çankırı – Çorum Havzası’nın J