SavedAdd your journal

Journals / Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2014 / Sayı: 16

Linguistic Devices Marking The Attitude Towards The Source of Knowledge In Turkish

TÜRKÇEDE VERİLEN BİLGİNİN KAYNAĞINA İLİŞKİN TUTUMU BELİRTEN DİLSEL DÜZENEKLER

Meltem SARGIN
Pages
366–393
Publication Date
2014-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this sense, it is possible to say that this study is to first to index the linguistic devices with evidential meaning in Turkish.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The main objective of communication is to transfer knowledge among people.
📊
Key Findings & Data:During this transfer the speaker or writer also transfers some clues revealing his/her personal feelings, beliefs and attitude related to the source and reliability of the knowledge.
💡
Conclusion & Impact:In this sense, it is possible to say that this study is to first to index the linguistic devices with evidential meaning in Turkish.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tanıtsallık · tanıtlama belirticisi · kiplik.

Abstract

The main objective of communication is to transfer knowledge among people. During this transfer the speaker or writer also transfers some clues revealing his/her personal feelings, beliefs and attitude related to the source and reliability of the knowledge. This phenomenon of marking source and reliability, which is performed with different linguistic devices and grammatical structures in different languages, is called ‘evidentiality’. Although there are grammaticalized linguistic structures to serve only as evidential markers in some languages, in many other languages linguistic devices used for other functions fulfill evidential functions as well. The latter case is also true for Turkish. In this study after defining what evidentiality is, it is tried to determine which linguistic devices are used for this function with the help of the studies carried out in Turkish so far. In this sense, it is possible to say that this study is to first to index the linguistic devices with evidential meaning in Turkish.

Özet

İletişim sırasında kişiler arasındaki bilgi aktarımının sağlamasında konuşucunun veya yazarın bilginin kaynağına ve güvenilirlik derecesine ilişkin kişisel duygu, inanç ve tutumunu belirtme işlevini yerine getiren dilsel düzeneklere tanıtlama belirticileri denmektedir. Bazı dillerde yalnızca bu işlevi yerine getirmek üzere dilbilgiselleşmiş yapılar bulunmasına karşın diğer pek çok dilde başka işlevleri yerine getiren dilsel düzenekler aynı zamanda tanıtlama işlevi de görmektedir. Türkçede de ikinciye benzer bir durum söz konusudur. Bu çalışmada tanıtlama işlevinin ne olduğu belirlendikten sonra bu işlevi hangi dilsel düzeneklerin yerine getirdiği Türkçede yapılan çalışmaların ışığında saptanmaya çalışılmaktadır. Bu anlamda, bu çalışmanın Türkçede tanıtlama işlevi gören dilsel düzenekleri listeleyen ilk çalışma olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

SARGIN, M. (2014). Linguistic Devices Marking The Attitude Towards The Source of Knowledge In Turkish. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 16, 366–393. https://ajindex.com/articles/388408

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Aikhenvald, A. Y. (2004). Evidentiality. Oxford & New York: Oxford University Press.
  2. Aksan, D. (1997). Anlambilim: Anlambilim Konuları ve Türkçenin Anlambilimi. Ankara:
  3. Engin Yayınevi.
  4. Aksu-Koç, A. Slobin, D.I. (1986). “A Psychological Account of the Development and Use of Evidentials in Turkish.” Evidentiality. (Der.) Wallace Chafe ve Johanna Nichols. 20. Norwood: Ablex. 159-167.
  5. Banguğolu, T. (2004). Türkçenin Grameri. Ankara:
  6. TDK Yayınları.
  7. Boz, E. (2012). Türkiye Türkçesi: Biçimsel ve Anlamsal İşlevli Biçimbilgisi (Tasnif denemesi). Ankara:
  8. Gazi Kitabevi.
  9. Bullock, A. ve Stallybrass, O. (1988). The Fontana Dictionary of Modern Thought. London: Fontana/Collins. Bybee, J. ve Fleischman, S. (1992). Modality in Grammar and Discourse. Amsterdam/Philadelphia: John Benjamins Publishing Company. Cengiz, Ö. ve Cem-Değer, A. (2005). “Türkçe Karşılıklı Konuşma Söyleminde Ezgi Birimlerin Yapısı.” Dilbilim Araştırmaları, 2005: 1-11.
  10. Chafe, W. (1986). “Evidentiality in English Conversation and Academic Writing.” Evidentiality: The Linguistic Coding of Epistemology. (Der.) Wallace Chafe ve Johanna Nichols. Norwood & New Jersey: Ablex Publishing Corporation. 2612 Chafe, W. ve Nichols, J. (Der.) (1986). Evidentiality: The Linguistic Coding of Epistemology. Norwood & New Jersey: Ablex Publishing Corporation. Chung, S. ve Timberlake, A. (1985). “Tense, Aspect and Mood”. Language Typology and Syntactic Description. III. Grammatical Categories and the Lexicon. (Der.) T. Shopen Cambridge: Cambridge University Pres. 202-258.
  11. Corcu, D. (2005). “Semantic Structure of the Necessity Marker –mAlI.” Dilbilim Araştırmaları, 2005: 33-45.
  12. Dendale, P. ve Tasmowski, L. (2001). “Introduction: Evidentiality and related notions.” Journal of Pragmatics. 33: 339-348.
  13. Fintel, K. von (2006). “Modality and Language”. Encyclopedia of Philosophy. (Der.) Donald M. Borchert. Detroit: MacMillan Reference USA. 1-16.
  14. Gencan, T. N. (2001). Dilbilgisi. Ankara:
  15. Ayraç Yayınevi.
  16. Göksel, A. ve Kerslake, C. (2005). Turkish: A Comprehensive Grammar. London & New York: Routledge. Güven, M. (2001). “Türkçede –Abil Eki Ve Kiplik Belirteçleri Üzerine.” XV. Dilbilim Kurultayı- Bildiriler: Dilbilim ve Dilbilgisi. (Der.) Ömer Demircan ve Aybars Erözden. İstanbul: Y.T.Ü. Vakfı Yayınları. 79-87.
  17. Halliday, M. A. K. (1994). An Introduction To Functional Grammar. London: Arnold. Hsieh, C.-L. (2008). “Evidentiality in Chinese newspaper reports: subjectivity/objectivity as a factor.” Discourse Studies, 10 (2): 205-229. Kar