Journals / Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Sayı: 28

Regional Administrations in the European Union: Two Examples and Insights for Turkey

Avrupa Birliği’nde Bölge Yönetimleri: İki Örnek ve Türkiye İçin Bir Değerlendirme

Pages
202–236
Publication Date
2018-04-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

With the use of historical and descriptive research methodology based on literature review, this study aims to describe the changes in the local and regional administrations in two Eurpoean Union member states of different administrative traditions, namely France and Federal Republic of Germany, and to evaluate the regional administration reform made in Turkey in terms of the European Union’s understanding of “region”.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the 1980’s, regional administrations began to be seen as the leading actors of economic and social development as well as democratic life in the European Union, emphasizing the critical role played by local and regional administrations in the integration process.
📊
Key Findings & Data:Since the 1990’s, regional administrations in the European Union have been through a process of gaining autonomy and localization.
💡
Conclusion & Impact:With the use of historical and descriptive research methodology based on literature review, this study aims to describe the changes in the local and regional administrations in two Eurpoean Union member states of different administrative traditions, namely France and Federal Republic of Germany, and to evaluate the regional administration reform made in Turkey in terms of the European Union’s understanding of “region”.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bölgesel yönetim · Avrupa Birliği · yerel yönetimler.

Abstract

In the 1980’s, regional administrations began to be seen as the leading actors of economic and social development as well as democratic life in the European Union, emphasizing the critical role played by local and regional administrations in the integration process. Since the 1990’s, regional administrations in the European Union have been through a process of gaining autonomy and localization. With the use of historical and descriptive research methodology based on literature review, this study aims to describe the changes in the local and regional administrations in two Eurpoean Union member states of different administrative traditions, namely France and Federal Republic of Germany, and to evaluate the regional administration reform made in Turkey in terms of the European Union’s understanding of “region”.

Özet

1980’li yıllardan itibaren bölge yönetimleri Avrupa Birliği içinde, ekonomik ve sosyal gelişmenin, aynı zamanda da demokratik yaşamın baş aktörleri olarak görülmüştür. Böylece Avrupa bütünleşme süreci içinde yerel ve bölgesel yönetimlerin önemi daha çok ortaya çıkmıştır. 1990’lı yıllardan itibaren de Avrupa Birliği içindeki bölgesel yönetimler, özerkleşme ve yerelleşme yönünde değişime uğradıkları bir süreç içine girmişlerdir. Bu çalışmada Avrupa Birliği üyesi olan ve farklı yönetsel geleneklerden gelen Fransa ve Federal Almanya ülkelerinin yerel ve bölgesel yönetimlerinde meydana gelen değişimler incelenmiş ve Türkiye’de yapılan yerel yönetimler reformu Avrupa Birliği “bölge” anlayışı açısından değerlendirmiştir. Çalışma, literatüre dayalı araştırmalar bağlamında tarihsel ve betimsel araştırma yöntemleri kullanılarak yapılan tanımlayıcı (descriptive) bir çalışmadır

🔖

Cite This Article

IŞIKÇI, Y. M. (2018). Regional Administrations in the European Union: Two Examples and Insights for Turkey. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 28, 202–236. https://ajindex.com/articles/388391

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. KAYNAKÇA Akçakaya, M. (2003). “Fransa’da Yerel Yönetimler ve Halkın Karar Alma Sürecine Katılımı”. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (1): 153-154.
  2. Akın, Ö. (2013). Federal Almanya’da Kamu Yönetimi. içinde K. Karasu (Ed.), Kamu Yönetimi Ülke İncelemeleri (361–398). Ankara:
  3. İmge. Apan, A. (2004a). Bölge Kavramı ve Bölgesel Kalkınma Ajansları. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 13(4),39-58
  4. Apan, A. (2004b). Avrupa Yerel Ve Bölgesel Yönetimler Kongresi Ve Yerel Yönetimlerimiz. Hukuk ve Adalet Dergisi, 1(2): 212-222. Avrupa Birliği Yerel Özerklik Şartı, 03.09.2016 tarihinde http://www.avrupakonseyi.org.tr/antlasma/aas_122.htm adresinden erişilmiştir. Avrupa Birliği Bölgesel Özerklik Şartı Taslağı, 03.09.2016 tarihinde http:/www. tumbelsen.org/bolgesel%C3%B6zerklik.htm adresinden erişilmiştir. Bulut, Y. (2002). “Türkiye’de Bölge Yönetimi Arayışları.” Amme İdaresi Dergisi, 35(4): 17-42.
  5. Eliçin-Arıkan, Y. (2006). Fransız Yerel Yönetim Sistemleri ve Türkiye’ye Yansımalar içinde B. Özgür, Hüseyin ve Parlak (Ed.), Avrupa Perspektifinde Yerel Yönetimler (267-294). Bursa: Alfa. Erbay, Y. (1999). “Fransa’da İdari Sistem Ve Yerel Yönetimler.” Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 8(2): 58-74.
  6. Erkul, H., Hüseyin, K., & Savaş, Ş. (2016). “ABD ve Almanya Yerel Yönetimlerinin Karşılaştırılması.” Yönetim Bilimleri Dergisi, 14(27), 33–58.
  7. John, P. (2000). “The Eurepanisation Of Subnational Governance.” Urban Studies, 5(6): 887-894.
  8. Kaleağası, B. (n.d.). Fransa’nın Karmaşık Ruhu ve Türkiye. Radikal. Karaarslan, M. (2007). Türkiye’de Yerel Yönetimler Reformu Bağlamında Yerel Yönetimlerin Özerkliği ve Denetimi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  9. Karahanoğulları, O. (2013). Fransa’da Kamu Yönetimi. içinde Kamu Yönetimi Ülke İncelemeleri (Karasu, Ko, 41-144). İmge: İmge. Karakılçık, Y. (2014). Yeni Bölgeselleşme Politikaları Ve Türkiye’de Bölge Yönetimi. Ankara:Seçkin Yayınları.
  10. Karatepe, S., Önen, M., & Arıbaş, N. (2014). Almanya Federal Cumhuriyeti. In Yönetsel Yapı İncelemeleri (Aykaç, Burhan). Ankara:
  11. Nobel Yayınları.
  12. Keleş, R. (1994). Fransa ve İspanya’da Yerinden Yönetim. Ankara:
  13. TBD - Konrad Adenauer Vakfı. Keleş, R. (1995). “Hizmette Halka Yakınlık (Subsidiarty) İlkesi ve Yerel Yönetimler.” Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 4(1): 3-14.
  14. Keleş, R. (1998). “Bölge Gerçeği ve Avrupa.” Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 7(2): 3-11.
  15. Keleş, R. (2000). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul:
  16. Can. Kerman, U. (2009). “