Journals / Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Sivil Toplum Kuruluşlarının Barış İnşası Fonksiyonları ve Türk STK’larının Barış İnşa Edici Kapasitesi Üzerine Bir Değerlendirme

Pages
213–242
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada öncelikle sivil toplum kuruluşlarının barış inşa fonksiyonları teorik olarak analiz edilecek ve bu çerçeveye göre Türk STK’ların barış inşa edici kapasitesi tartışılmaya çalışılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sivil toplum kuruluşlarının uluslararası ilişkilerdeki yeri ve uluslararası karar alma mekanizmalarına etkisi henüz çok belirgin olmamasına ve merkezî rolleri bulunmamasına rağmen, özellikle destekleyici fonksiyonları da yadsınamaz bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Barış inşası sahasında ve çatışmaların çözülmesi safhalarında koruma, gözlemleme, savunma, kolaylaştırıcılık, sosyalleşme, sosyal uyum, hizmet sağlama ve radikalleşme ile mücadele fonksiyonlarını icra edebilen sivil toplum kuruluşları; devletlerin tavrı, şiddet seviyesi, medya etkisi, bağışçıların ve diasporanın durumu ve dış aktörlerin etkisine bağlı olarak bu fonksiyonları gerçekleştirebilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada öncelikle sivil toplum kuruluşlarının barış inşa fonksiyonları teorik olarak analiz edilecek ve bu çerçeveye göre Türk STK’ların barış inşa edici kapasitesi tartışılmaya çalışılacaktır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Barış İnşası · Sivil Toplum · Çatışma

Özet

Sivil toplum kuruluşlarının uluslararası ilişkilerdeki yeri ve uluslararası karar alma mekanizmalarına etkisi henüz çok belirgin olmamasına ve merkezî rolleri bulunmamasına rağmen, özellikle destekleyici fonksiyonları da yadsınamaz bir gerçek olarak karşımıza çıkmaktadır. Barış inşası sahasında ve çatışmaların çözülmesi safhalarında koruma, gözlemleme, savunma, kolaylaştırıcılık, sosyalleşme, sosyal uyum, hizmet sağlama ve radikalleşme ile mücadele fonksiyonlarını icra edebilen sivil toplum kuruluşları; devletlerin tavrı, şiddet seviyesi, medya etkisi, bağışçıların ve diasporanın durumu ve dış aktörlerin etkisine bağlı olarak bu fonksiyonları gerçekleştirebilmektedir. Kendi içinde de ihtisaslaşmayı ve profesyonelleşmeyi gerektiren bu fonksiyonları uygulayabilme kapasitesine sahip olan sivil toplum kuruluşlarının sayısında son yıllarda uluslararası ölçekte artış gözlemlenmektedir. Türkiye’deki STK’ların dağılımında ise barış inşası fonksiyonları açısından henüz yeterli kapasite bulunmamaktadır. Bu kapasite inşa edildiği takdirde elit seviye diplomasiyi takviye edecek yeni ve çok yollu sivil bir inisiyatif alanından söz edebilmek mümkün olabilecektir. Bu çalışmada öncelikle sivil toplum kuruluşlarının barış inşa fonksiyonları teorik olarak analiz edilecek ve bu çerçeveye göre Türk STK’ların barış inşa edici kapasitesi tartışılmaya çalışılacaktır.

🔖

Cite This Article

İŞBİLİR, A. C. (2021). Sivil Toplum Kuruluşlarının Barış İnşası Fonksiyonları ve Türk STK’larının Barış İnşa Edici Kapasitesi Üzerine Bir Değerlendirme. Türkiye Ortadoğu Çalışmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 213–242. https://ajindex.com/articles/387640

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Akyeşilmen, Nezir “Çatışma Yönetimi: Kavramsal ve Kuramsal Bir Analiz.” içinde Barışı Konuşmak, edited by Nezir Akyeşilmen, 18-44. Ankara: ODTÜ Yayıncılık, 2013.
  2. Balcı, Ali. Türkiye Dış Politikası: İlkeler, Aktörler ve Uygulamalar. İstanbul: Alfa, 2017.
  3. Christie, Ryerson. Peacebuilding and NGOs: State-civil society interactions. New York: Routledge, 2013.
  4. Cicioğlu, Filiz. “Türkiye’de Sivil Toplum,” içinde Ortadoğu’da Sivil Toplum, edited by Filiz Cicioğlu, 29-60. Ankara: Kadim Yayınları, 2019.
  5. Hashmat, Shahid Ahmad. International Conflict Resolution: Role of the UN and the OIC. Islamabad: Nust Publishing, 2014.
  6. İskit, Temel. Diplomasi. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2007.
  7. Karataş, İbrahim. The Role of Soft Power in Qatar’s Foreign Policy. Ankara: Nobel Bilimsel Eserler, 2020.
  8. Kazıcı, Ziya. Osmanlı Vakıf Medeniyeti. İstanbul: Bilge Yayıncılık, 2003.
  9. Köse, Talha ve İpek Coşkun. Türkiye'de Üniversiteler ve Radikalleşme. İstanbul: SETA Kitapları, 2019.
  10. Natsions, Andrew S. “An NGO Perspective,” içinde Peacemaking in International Conflict, edited by I. William Zartman and J. Lewis Rasmussen, 337-361.
  11. Washington, DC: United States Institute of Peace, 2001.
  12. Nye Jr., Joseph S. and David A. Welch. Küresel Çatışmayı ve İşbirliğini Anlamak. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2018.
  13. Nye, Joseph S. Yumuşak Güç: Dünya Siyasetinde Başarının Yolu. İstanbul:
  14. Elips, Kitap 2005.
  15. Orakçı, Serhat. Türkiye Afrika İlişkileri. İstanbul: İNSAMER Yayınları, 2018.
  16. Paffenholz, Thania and Christoph Spurk and Roberto Belloni and Sabine Kurtenbach and Camilla Orjuela, “Enabling and Disenabling Factors for Civil Society Peacebuilding,” içinde Civil Society & Peacebuilding, edited by Thania Paffenholz, 405-424. London: Lynne Rienner Publishes, 2010.
  17. Paffenholz, Thania and Christoph Spurk and Roberto Belloni and Sabine Kurtenbach and Camilla Orjuela, “Enabling and Disenabling Factors for Civil Society Peacebuilding,” içinde Civil Society & Peacebuilding, edited by Thania Paffenholz, 405-424. London: Lynne Rienner Publishes, 2010.
  18. Paffenholz, Thania and Christoph Spurk. “A Comprehensive Analytical Framework.” içinde Civil Society & Peacebuilding, edited by Thania Paffenholz, 65-76. London: Lynne Rienner Publishers, 2010.
  19. Polman, Linda. Kriz Kervanı: İnsani Yardımın Nesi Yanlış?. İstanbul: Paloma, 2014.
  20. Ramsbotham, Oliver and Tom Woodhouse and Hugh Miall. Contemporary Conflict Resolution. Cambridge: Polity Press. 2016.
  21. Ramsbotham, Oliver, and Tom Woodhouse, and Hu