SavedAdd your journal

Journals / Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 2

Baran Dağı'nın (Kaman-Kırşehir) Florası

Burak BAHAR
Neval GÜNEŞ ÖZKAN
Pages
397–444
Publication Date
2021-12-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Taksonların Raunkiaer (1934)’in hayat formlarına göre dağılımı şöyledir: 83 (%19,66) Fanerofit, 52 (%12,32) Kamefit, 168 (%40) Hemikriptofit, 16’sı Geofit olmak üzere 30 (%7,1) Kriptofit ve 87 (%20,61) takson Terofit’tir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, İç Anadolu Bölgesi'nde Kırşehir ili Kaman ilçesi sınırları içerisinde yer alan Baran Dağı’nın florasını belirleyerek, Türkiye'nin bitki çeşitliliğinin ortaya çıkarılmasına katkı sağlamak amacıyla yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Davis’in Türkiye Florası grid sistemine göre B5 karesi içerisindedir.
💡
Conclusion & Impact:Taksonların Raunkiaer (1934)’in hayat formlarına göre dağılımı şöyledir: 83 (%19,66) Fanerofit, 52 (%12,32) Kamefit, 168 (%40) Hemikriptofit, 16’sı Geofit olmak üzere 30 (%7,1) Kriptofit ve 87 (%20,61) takson Terofit’tir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2019-2021 · 1550 adet
⚙️Variables:Flora · Raunkiaer · Baran Dağı

Özet

Bu çalışma, İç Anadolu Bölgesi'nde Kırşehir ili Kaman ilçesi sınırları içerisinde yer alan Baran Dağı’nın florasını belirleyerek, Türkiye'nin bitki çeşitliliğinin ortaya çıkarılmasına katkı sağlamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma alanı P. H. Davis’in Türkiye Florası grid sistemine göre B5 karesi içerisindedir. Bitki coğrafyası bakımından ise İran-Turan Flora bölgesinde yer almaktadır. 2019-2021 yılları arasında sürdürülen arazi çalışmaları sonucunda 1550 adet bitki örneği toplanmıştır. Teşhisler sonucunda 68 familya ve 235 cinse ait 420 bitki taksonu belirlenmiştir.Teşhis edilen bitkilerden 53 takson B5 karesi için yeni kayıt, 37 takson ise endemik olup; endemizm oranı %8,8’dir. Alandaki bitkiler fitocoğrafik bölgelere göre şöyle dağılım göstermektedir: Avrupa-Sibirya elementleri: %4,55, İran-Turan elementleri: %20,64 Akdeniz elementleri %5,63 ve %57,38 ise geniş yayılışlı ya da fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenlerdir.Araştırma alanında 28 cinse ait 42 tür ve tür altı taksonla Asteraceae familyası hem en çok cins, hem de en çok takson içeren familya olmuştur. En çok taksona sahip cins ise 10 taksonla Medicago L. sp.’dur. Taksonların Raunkiaer (1934)’in hayat formlarına göre dağılımı şöyledir: 83 (%19,66) Fanerofit, 52 (%12,32) Kamefit, 168 (%40) Hemikriptofit, 16’sı Geofit olmak üzere 30 (%7,1) Kriptofit ve 87 (%20,61) takson Terofit’tir.

🔖

Cite This Article

BAHAR, B., ÖZKAN, N. G. (2021). Baran Dağı'nın (Kaman-Kırşehir) Florası. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 397–444. https://ajindex.com/articles/381694

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akman, Y., Güney, K., Ketenoğlu, O., Hamzaoğlu, E., Kurt, L. ve Tuğ, G.N., (2007),
  2. Angiospermae. Ankara, Türkiye: Palme Yayıncılık. Aktoklu, E. ve Arslan, M., (2012). Kırşehir’in Bitki Çeşitliliği ve Endemizm. Biyoçeşitlilik Sempozyumu, 253-257,
  3. Ankara.
  4. Alpınar, K., (2015). Zeytinburnu Tıbbi Bitkiler Bahçesi. İstanbul Türkiye: Zeytinburnu Belediyesi Kültür Yayınları.
  5. Atak, F., (2008). Tamadağ (Kaman-Kırşehir) Florası. Doctoral dissertation, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 1-80.
  6. Atalay, İ., (2012). Türkiye’nin Ekolojik Bölgeleri. İzmir Türkiye: Orman Bakanlığı Genişletilmiş İkinci Basım. Avcı, M., (2005). Çeşitlilik ve endemizm açısından Türkiye’nin bitki örtüsü. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Coğrafya Bölümü Coğrafya Dergisi, c. 13, ss. 27-55.
  7. Avcı, M., (2013). Dünya’da ve Türkiye’de step formasyonu. Prof. Dr. Asaf Koçman'a Armağan, Ege Üniversitesi Yayınları, Ege Üniversitesi Yayınları Edebiyat Fakültesi, Yayın, (180), 112-131.
  8. Aydoğdu, M., Hamzaoğlu, E. ve Kurt, L., (2001). The study on the veegetation of Baran Mountain (Kırşehir-Turkey). Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 14(4), 1375-1386.
  9. Birand, H., (1999). Anadolu manzaraları. Tübitak. Ankara. Bizim Bitkiler (Ngbb), 2021. Erişim adresi: https://www.bizimbitkiler.org.tr/list.html. Erişim tarihi: 15.12.21. Bozok, F. ve Aksoy, A., (2013). Hodul dağı (Nevşehir-Kayseri) ve çevresinin florası. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, 29(1), 10-28. Chase M.W. (Corresponding Author), (2009). The angiosperm phylogeny group an update of the Angiosperm phylogeny group classification for the orders and families of flowering plants: APG III. Botanical Journal of the Linnean Society, c. 161, ss. 105-121.
  10. Çetik, A. R., (1985). Türkiye vejetasyonu: İç Anadolu'nun vejetasyonu ve ekolojisi. I (Vol. 1). Selçuk Üniversitesi, ss. 192-193. Çmusep, (2019). Çölleşmeyle Mücadele Ulusal S tratejisi ve Eylem Planı 2019-2030. Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü Yayınları, s. 21, Ankara.
  11. Davis, P. H., (1965). Phytogeography of Turkey. In Flora of Turkey and The East Aegean Islands. Edinburgh. Davis, P.H. (ed.), (1965-1985). Flora of Turkey and the East Aegean Islands. 1-9.
  12. Edinburgh University Press,
  13. Edinburgh. Davis, P.H., Mill, R.R. & Tan, K., (1988). Flora of Turkey and The East Aegean Islands Volume 10. Edinburgh University Press,
  14. Edinburgh. Duru, A., Başeren, D., Kuyumcuoğlu, N. G., Şenol, E. ve Saç, E., (2019). 1980'lerde