Journals / Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 2

Kokar Ağacın (Ailanthus altissima (Mill.) Swingle) İç Anadolu Kurak Saha Ağaçlandırmalarında Kullanımı

Pages
351–366
Publication Date
2021-12-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kokar ağaç kullanılan alan dışında yayılımına karşı gerekli tedbirler alınarak özellikle aşırı tahrip olmuş çıplak arazilerde toprak koruma ve rüzgâr perdesi amaçlı kullanılması düşünülebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Çalışmanın amacı İç Anadolu kurak sahalarında kullanılan kokar ağaç fidanlarının erken yaştaki gelişimini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla Aksaray ve İncesu civarında bulunan yedi yaşındaki kokar ağaç ağaçlandırma sahalarından 2020 yılı yaz sonunda örneklemeler yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Kokar ağaç kullanılan alan dışında yayılımına karşı gerekli tedbirler alınarak özellikle aşırı tahrip olmuş çıplak arazilerde toprak koruma ve rüzgâr perdesi amaçlı kullanılması düşünülebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2020 Verileri
⚙️Variables:Cennet ağacı · İstilacı tür · Erozyon

Özet

Bu çalışmada Çalışmanın amacı İç Anadolu kurak sahalarında kullanılan kokar ağaç fidanlarının erken yaştaki gelişimini belirlemektir. Bu amaçla Aksaray ve İncesu civarında bulunan yedi yaşındaki kokar ağaç ağaçlandırma sahalarından 2020 yılı yaz sonunda örneklemeler yapılmıştır. Örnekleme alanlarında fidanlarının yaşama oranları, boy ve çap değerleri, son beş yıllık boy artımı kaydedilmiştir. Sahaların toprak özelliklerini belirlemek için ilk 30 cm derinlikten ve her sahadan açılan toprak profillerinden örnekler alınarak analizleri yapılmıştır. Yapılan analizler sonucunda örnekleme sahalarının toprak tipi kumlu balçık, balçık, killi balçık ve kil arasında değişmektedir. Ağaçlandırmanın yedinci yılında kokar ağaçların yaklaşık % 83’ünün yaşadığı belirlenmiştir. Sahalar arasında ağaç boyu, çapı vb. değişkenler bakımından bir farklılık görülmemektedir. Sahaya dikildikten yedi yıl sonra kokar ağacın yaklaşık iki m boy ve altı cm dip çapına ulaştığı belirlenmiştir. Fidanların tepe tacı hacmi yaklaşık 1 m3, son beş yıllık göreceli boy artım oranı ise 0.167 ± 0.08 cm cm-1 yıl-1 olarak hesaplanmıştır. Kokar ağaç kullanılan alan dışında yayılımına karşı gerekli tedbirler alınarak özellikle aşırı tahrip olmuş çıplak arazilerde toprak koruma ve rüzgâr perdesi amaçlı kullanılması düşünülebilir.

🔖

Cite This Article

YILDIZ, O., DÖNMEZ, A. H., SARGINCI, M., ÇETİN, B. (2021). Kokar Ağacın (Ailanthus altissima (Mill.) Swingle) İç Anadolu Kurak Saha Ağaçlandırmalarında Kullanımı. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 351–366. https://ajindex.com/articles/381692

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Alexander, S., Nelson, C. R., Aronson, J., Lamb, D., Cliquet, A., Erwin, K. L.,. & Murcia, C. (2011). Opportunities and challenges for ecological restoration within REDD+. Restoration Ecology, 19(6), 683-689.
  2. Al-Snafi, A. E. (2015). The pharmacological importance of Ailanthus altissima-A review. International Journal of Pharmacy Review and Research, 5(2), 121-129.
  3. Altundağ Çakır E., Yıldız O., “İç Anadolu’nun Kurak ve Yarı Kurak Sahalarında Yaygın, Ekosistem Restorasyonu Çalışmalarında Kullanılabilecek Bazı Otsu Türlerin Ve Toprak Özelliklerinin Araştırılması Düzce Üniv BAP DÜBAP 2012.05.01.113 nolu proje,” yayınlanmamış rapor. Anonim, (2021a). WRI (World Resources Institute) 2011, Forest and landscape restoration. Erişim: http://www.wri. org/project/forest-landscape-restoration. Erişim Tarihi 25 Şubat, 2021. Anonim, (2021b). EPPO Global Data Base. 2021, Erişim: www. https://gd.eppo.int/taxon/AILAL/distribution, Erişim Tarihi 27 Şubat. Anonim, (2021c).
  4. Google Earth Uydu Görüntüsü, Erişim: https://earth.google.com/web/, Erişim Tarihi 27 Şubat, 2021.
  5. Atalay İ. (2002). Türkiye’nin Ekolojik Bölgeleri, 1. Baskı,
  6. İzmir, Türkiye: Meta Basımevi. Broadmeadow, M. S. J., Ray, D., & Samuel, C. J. A. (2005). Climate change and the future for broadleaved tree species in Britain. Forestry, 78(2), 145-161.
  7. Call, L. J., & Nilsen, E. T. (2003). Analysis of spatial patterns and spatial association between the invasive tree-of-heaven (Ailanthus altissima) and the native black locust (Robinia pseudoacacia). The American Midland Naturalist, 150(1), 1-14.
  8. Canadell, J. G., & Raupach, M. R. (2008). Managing forests for climate change mitigation. Science, 320(5882), 1456-1457.
  9. Ceylan, A., Akgündüz, S., Demirörs, Z., Erkan, A., Çınar, S., ve Özevren, E. (2009). Aridity Index Kullanılarak Türkiye'de Çölleşmeye Eğilimli Alanlardaki Değişimin Belirlenmesi, I. Ulusal Kuraklık ve Çölleşme Sempozyumu, 16-18
  10. Haziran, Konya. Constán-Nava, S., Bonet, A., Pastor, E., & Lledó, M. J. (2010). Long-term control of the invasive tree Ailanthus altissima: Insights from Mediterranean protected forests. Forest Ecology and Management, 260(6), 1058-1064.
  11. Enescu, C. M. (2014). The role of tree-of-heaven in forest land reclamation: a Brief. Journal of Horticulture, Forestry and Biotechnology, 18(2), 66-69.
  12. Enescu, C. M. (2015). Shrub and tree species used for improvement by afforestation of degraded lands in Romania. Forestry Ideas, 21(1), 3-15. FAO, (2010). Global forest resources assessment. Main re