Journals / Ankara Üniversitesi SBF Dergisi / 2015 / Cilt: 70 - Sayı: 3

Work And Family Life Reconciliation Policies: Quest For New Policies in Turkey

İş ve Aile Yaşamını Uzlaştırma Politikaları: Türkiye'de Yeni Politika Arayışları

Pages
723–750
Publication Date
2015-11-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study gives detailed explanation of the reconciliation policies, examines the potential benefits and risks and discusses the possible consequences for Turkey

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The work/family life reconciliation policies aim to increase female employment rate, improve social welfare, reduce child poverty and balance work/family life responsibilities.
📊
Key Findings & Data:These policies, which have been put into practice successively in most of the European countries during the 1990s, lately sat on the agenda of the policymakers in Turkey.
💡
Conclusion & Impact:This study gives detailed explanation of the reconciliation policies, examines the potential benefits and risks and discusses the possible consequences for Turkey
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İş ve aile yaşamının uzlaştırılması · iş-yaşam dengesi · toplumsal cinsiyet eşitliği

Abstract

The work/family life reconciliation policies aim to increase female employment rate, improve social welfare, reduce child poverty and balance work/family life responsibilities. These policies, which have been put into practice successively in most of the European countries during the 1990s, lately sat on the agenda of the policymakers in Turkey. Recent researches show that the reconciliation policies have positive results such as increasing the female activity rate and balancing work and non-work life. However they also have adverse effects like deepening the unequal distribution of unpaid work between men and women and hindering women’s access to full time jobs. This study gives detailed explanation of the reconciliation policies, examines the potential benefits and risks and discusses the possible consequences for Turkey

Özet

İş ve aile yaşamını uzlaştırma politikaları, kadın istihdamını artırmak, toplumsal refah düzeyini yükseltmek, çocuk yoksulluğunu düşürmek, ev içi iş yükü ile çalışma yaşamındaki sorumlulukları dengelemek amacıyla geliştirilen politikalardır. 1990’lardan itibaren Avrupa ülkelerinde art arda uygulamaya konan bu politikalar, yakın zamanda ülkemizde de politika üreticilerin gündemine oturmuştur. Son dönemde gerçekleştirilen araştırmalar, iş ve aile yaşamını uzlaştırma politikalarının kadın istihdamını artırarak iş ve iş dışı yaşam arasındaki dengeyi sağlayabileceği gibi, ev içi ücretsiz işlerin kadınlar ve erkekler arasındaki eşitsiz dağılımını derinleştirebileceğini, kadınların tam zamanlı, nitelikli işlere erişimini engelleyici sonuçlar yaratabileceğini ortaya koymuştur. Bu makalede, kavramın ayrıntılı biçimde açıklanmasının ardından, söz konusu politikaların ülkemizdeki olası sonuçlarının ilgili literatür ışığında tartışmaya açılması amaçlanmaktadır.

🔖

Cite This Article

ULUTAŞ, Ç. Ü. (2015). Work And Family Life Reconciliation Policies: Quest For New Policies in Turkey. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt: 70 - Sayı: 3, 723–750. https://ajindex.com/articles/380684

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. AÇEV, ERG (2014), http://gazetesu.sabanciuniv.edu/sites/gazetesu.sabanciuniv.edu/files/- 2013/ece_acev_erg_rapor-1.pdf (S.E.T. 03.09.2014).
  2. Aran, M. A., M. Llanos, R. Can ve A. Uraz, (2009) Inequality of Opportunities and Early Childhood Development Policy in Turkey (Ankara: Turkey Welfare and Social Policy Analytical Work Program-World Bank). ASPB (2011), Türkiye’de Aile Yapısı Araştırması (Ankara: ASPB). Bakırcı, K. (2010), Türk Hukukunda İş ve Aile Sorumluluklarının Uzlaştırılması: Uluslararası Hukuk ve AB Hukuku Çerçevesinde Bir Değerlendirme, İ. İlkkaracan (Der), İş ve Aile Yaşamını Uzlaştırma Politikaları (İstanbul:
  3. İTÜ BMT-KAUM, KİH-YÇV). Bambra, C. (2007) “Defamilisation and Welfare State Regimes: A Cluster Analysis”, International Journal of Social Welfare,16: 326–338.
  4. Chen, M. (2005) Progress of the World's Women 2005:
  5. Women, Work, & Poverty, (New York: UNIFEM). Dedeoğlu, S. (2012), “Türkiye‟de Refah Devleti, Toplumsal Cinsiyet ve Kadın İstihdamı”, S. Dedeoğlu ve A. Elveren (Der.), Türkiye’de Refah Devleti ve Kadın, ( İstanbul: İletişim). Dünya Bankası (2010), Türkiye: Bir Sonraki Kuşak için Fırsatların Yaygınlaştırılması – Yaşamda şanslar Raporu, Rapor No 48627-TR, (Washington: Dünya Bankası). EC (2006), Flexicurity (Brussels: EMCO Working Group on Flexicurity). Ecevit, Y.; M. Tan; S.Sancar;S.Acuner (2008), Türkiye’de Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği: Sorunlar, Öncelikler ve Çözüm Önerileri, (İstanbul: TÜSİAD). Elçik, G. (2014), http://www.bianet.org/biamag/print/155058-kresten-daha-onemli-islerimiz-var (S.E.T.08.09.2014).
  6. Erdut, T. (2005),“ İşgücü Piyasasında Enformelleşme ve Kadın İşgücü”, Çalışma ve Toplum, (3):11- 49. ERG (2012), Paketi_0.pdf (S.E.T. 20.11.2014)
  7. Esping-Andersen, G. (2002), Why We Need a New Welfare State (New York: Oxford University Press). Esping-Andersen, G. (2011), Tamamlanmamış Devrim, (İstanbul: İletişim). EU (2006), Tıme To Move Up a Gear: The New Partnership For Growth And Jobs, http://217.71.145.20/TRIPviewer/temp/TUNNISTE_E_138_2005_fi.html 10.11.2014). (S.E.T Eurofound (2011), European Company Survey 2009: Part-time work in Europe (Luxembourg: Publications Office of the European Union). Eurofound (2007), Varieties of Flexicurity: Reflections on Key Elements of Flexibility And Security (Dublin: Eurofound). Eurofound (2012), Working Time and Work–Life Balance in a Life Course Perspective, (Dublin: Eurofound). EWL,(2008),www.womenlobby.org/spip.php?action=acceder_document&arg=32&cle=dd0f37a6123 40a4fb06caf18ed43c051af4