Journals / Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi / 2017 / Sayı: 39

POSTMODERN SANAT BAĞLAMINDA İLETİŞİMSİZLİK ve “ÇÖP EV”

Pages
171–181
Publication Date
2017-12-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bireysel yalnızlığın kara bir örtü gibi insanları sarması, teknolojik rahatlık sonucu oluşan kayıtsızlık, modernizmin ideal insan ve düzen yaratma çabalarının yıkımla sonuçlanması üzerine oluşan hayal kırıklığı ve süratle gelişen pop kültürü, sanatı sorgulamaya, başka bir değişle yeni arayışlara itmiştir.             Bu çalışmanın amacını, dönemin toplumsal buhranlarının, postmodern sanat anlayışıyla yansıtılması düşüncesi oluşturur. “Çöp ev” şeklinde kavramsallaşan istifçilik anlayışının yalnızlık, korku bağlamında sanatın diliyle ifadesi söz konusudur. 2002 yılında sanatsal bir eylem olarak gerçekleştirilen çalışmanın toplumsalı deşifre etmesinin yanı sıra sanat söylemi/dili olarak incelenmesinin gerekleri ortaya konulmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz                               Modern dönemde ideal insan ve doğa tiplemeleri yerine zayıf, değersiz, kötü, güçsüz, bayağı ve basit ele alışlara yönelim artmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bundan dolayı modern sanat, son zamanlarda kötümser olarak tanımlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bireysel yalnızlığın kara bir örtü gibi insanları sarması, teknolojik rahatlık sonucu oluşan kayıtsızlık, modernizmin ideal insan ve düzen yaratma çabalarının yıkımla sonuçlanması üzerine oluşan hayal kırıklığı ve süratle gelişen pop kültürü, sanatı sorgulamaya, başka bir değişle yeni arayışlara itmiştir.             Bu çalışmanın amacını, dönemin toplumsal buhranlarının, postmodern sanat anlayışıyla yansıtılması düşüncesi oluşturur. “Çöp ev” şeklinde kavramsallaşan istifçilik anlayışının yalnızlık, korku bağlamında sanatın diliyle ifadesi söz konusudur. 2002 yılında sanatsal bir eylem olarak gerçekleştirilen çalışmanın toplumsalı deşifre etmesinin yanı sıra sanat söylemi/dili olarak incelenmesinin gerekleri ortaya konulmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Postmodernizm · sanat · istifçilik

Özet

Öz                               Modern dönemde ideal insan ve doğa tiplemeleri yerine zayıf, değersiz, kötü, güçsüz, bayağı ve basit ele alışlara yönelim artmıştır. Bundan dolayı modern sanat, son zamanlarda kötümser olarak tanımlanmıştır. Bireysel yalnızlığın kara bir örtü gibi insanları sarması, teknolojik rahatlık sonucu oluşan kayıtsızlık, modernizmin ideal insan ve düzen yaratma çabalarının yıkımla sonuçlanması üzerine oluşan hayal kırıklığı ve süratle gelişen pop kültürü, sanatı sorgulamaya, başka bir değişle yeni arayışlara itmiştir.             Bu çalışmanın amacını, dönemin toplumsal buhranlarının, postmodern sanat anlayışıyla yansıtılması düşüncesi oluşturur. “Çöp ev” şeklinde kavramsallaşan istifçilik anlayışının yalnızlık, korku bağlamında sanatın diliyle ifadesi söz konusudur. 2002 yılında sanatsal bir eylem olarak gerçekleştirilen çalışmanın toplumsalı deşifre etmesinin yanı sıra sanat söylemi/dili olarak incelenmesinin gerekleri ortaya konulmaktadır.

🔖

Cite This Article

Gökdaş, Y. (2017). POSTMODERN SANAT BAĞLAMINDA İLETİŞİMSİZLİK ve “ÇÖP EV”. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, Sayı: 39, 171–181. https://ajindex.com/articles/380551

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. AKAY Ali (1997); Postmodern Görüntü, Bağlam Yayıncılık, İstanbul
  2. BATUR Enis (1999); Modernizmin Serüveni, YKY., İstanbul
  3. BAUMAN Zygmunt (1997); Modernite ve Holocaust, (Çev. Süha Sertabipoğlu), Sarmal Yayınevi, İstanbul
  4. GERMANER Semra (1997); 1960 Sonrası Sanat, Kabalcı Yayınevi, İstanbul
  5. JAMESON F., J. –F Lyotard, J.Habermas (1994); Postmodernizm, Der. Necmi Zeka, Kıyı yayınları, İstanbul
  6. MURPHY W.John (2000); Postmodern Sosyal Analiz ve Postmodern Eleştiri, (Çev. Hüsamettin Arslan), Paradigma, İstanbul