AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is recommended to collect epidemiological data with structured scales.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Referrals to child and adolescent psychiatry may be due to the family, school, the teenager’s own request or other units like paediatrics. In this study, it was aimed to evaluate child and adolescent psychiatry applications, diagnosis and comorbidities according to multiple referral complaints.Materıal and Methods: Medical records of 1079 patients referred to the Children and Adolescent Psychiatry outpatient clinic at Kirikkale University, between April 2017 and March 2018 were evaluated retrospectively.Results: Most of the cases were boys (63.5%) and mean age was 9.2±4.0 years. Boys were mostly at school aged. Adolescent girls could apply due to their own request. School directed mostly for externalizing problems, peadiatrics directed mostly for neurodevelopmental problems and somatic complatins. Hyperactivity, nervousness, speech problems/delay were common in boys; somatic complaints, unhappiness/easy crying, self-harm behavior/suicide attempt were common in girls. More than one complaint was seen mostly in boys. 75.3% of patients had at least one diagnosis. Attention deficit hyperactivity disorder (ADHD), communication disorders and autism spectrum disorder were common in boys, depression, seperation anxiety disorder were common in girls. 17.7% of boys and 12.7% of girls had comorbidites. The rate of comorbidity was 86.5% in the presence of more than one complaints (p<0.05). The diagnosis rate of comorbidities were 5.2% in preschool patients, 19.2% in school aged patients and 19.5% in adolescent patients. They were mainly in ADHD and intellectual disability group. Conclusıon: The findings were consistent with the literature. This study would contribute to the improvement of child and adolescent psychiatry services and may be beneficial for preventive mental health. It is recommended to collect epidemiological data with structured scales.
Özet
Amaç: Çocuk ve ergen psikiyatrisine aile, genç kendi isteğiyle veya başka birimlerin yönlendirmesiyle başvurabilir. Bu çalışmada çocuk ve ergen psikiyatrisi başvurularının, tanı ile eştanının birden çok başvuru şikayetine göre değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Nisan 2017-Mart 2018 tarihlerinde Kırıkkale Üniversitesi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi polikliniğine ayaktan başvuruların dosyası geriye dönük olarak incelenmiştir. Bulgular: %63,5’i erkek, yaş ortalaması 9,2±4,0 yıl olan 1079 hastanın dosyasından okul çağında erkeklerin, ergenlikte kızların daha fazla başvurduğu; okulun erkekleri, pediatrinin kızları daha sık yönlendirdiği; ergen kızların kendi isteğiyle başvurabildiği saptanmıştır. Okul tarafından dışa vurum şikayetleri; pediatri tarafından nörogelişimsel sorunlar ve somatik belirtiler belirtilmiştir. Erkeklerde hareketlilik, sinirlilik/laf dinlememe, konuşma/telaffuz sorunları, konuşmama/geç konuşma; kızlarda somatik yakınmalar, mutsuzluk/kolay ağlama, kendine zarar verme davranışı/intihar girişimi daha fazladır. Birden fazla şikayet erkeklerde daha fazladır. %75,3’ü en az bir tanı almıştır. Erkeklerde Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), iletişim bozuklukları, otizm spektrum bozukluğu; kızlarda depresyon, ayrılık anksiyetesi bozukluğu daha fazladır (p<0,05). Erkeklerin %17,7’si, kızların %12,7’si eştanı almıştır (p<0,05). Eştanı sıklığı okul öncesinde %5,2, okul çağında %19,2, ergenlikte %19,5 şeklindedir. İkinci şikayet belirtenlerin %86,5’i eştanı almıştır (p<0,05). En fazla eştanı DEHB ve zihinsel yetersizlikte saptanmıştır. Sonuç: Bulgular literatürle uyumludur. Bu çalışmanın çocuk ve ergen psikiyatrisinde hasta profilinin oluşturulmasına, koruyucu ve tedavi edici hizmetlerin planlanmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Yapılandırılmış ölçeklerle epidemiyolojik verilerin toplanması önerilmektedir.