Journals / Artuklu Akademi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Arap Dilinde Kade Fiilinin Kullanımı ve Anlamı

Pages
131–156
Publication Date
2021-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede كاد’nin Arap dilindeki yeri, sözlük anlamı, vezni ve ‘aynu’l-fiilindeki elif’in aslı, mutasarraflık durumu, ameli, haberinin takdim ve tehir edilmesi, kendisinin ve haberinin hazfedilmesi, cümlede zâid olarak gelmesi gibi hususlar ile olumlu ve olumsuz olmasına göre Arap dilinde ifade ettiği anlamlar incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Arap dilinde kısaca “mukârabe” fiilleri olarak adlandırılan fiiller, “yaklaşma/mukârabe fiilleri”, “umut/recâ fiilleri” ve “başlama/şurû‘ fiilleri” olmak üzere üç gruba ayrılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Söz konusu fiillerden كاد, أوشك ve كرب fiilleri, yaklaşma anlamını ifade eden fiillerdir.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede كاد’nin Arap dilindeki yeri, sözlük anlamı, vezni ve ‘aynu’l-fiilindeki elif’in aslı, mutasarraflık durumu, ameli, haberinin takdim ve tehir edilmesi, kendisinin ve haberinin hazfedilmesi, cümlede zâid olarak gelmesi gibi hususlar ile olumlu ve olumsuz olmasına göre Arap dilinde ifade ettiği anlamlar incelenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Cümle · Fiil · Kâde

Özet

Arap dilinde kısaca “mukârabe” fiilleri olarak adlandırılan fiiller, “yaklaşma/mukârabe fiilleri”, “umut/recâ fiilleri” ve “başlama/şurû‘ fiilleri” olmak üzere üç gruba ayrılmaktadır. Söz konusu fiillerden كاد, أوشك ve كرب fiilleri, yaklaşma anlamını ifade eden fiillerdir. Bunlar, cümleye “bir işin meydana gelmesinin yaklaştığı” anlamını katmaktadır. Yaklaşma fiillerinin içinde en meşhuru كاد fiilidir. Bu makalede كاد’nin Arap dilindeki yeri, sözlük anlamı, vezni ve ‘aynu’l-fiilindeki elif’in aslı, mutasarraflık durumu, ameli, haberinin takdim ve tehir edilmesi, kendisinin ve haberinin hazfedilmesi, cümlede zâid olarak gelmesi gibi hususlar ile olumlu ve olumsuz olmasına göre Arap dilinde ifade ettiği anlamlar incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

TAŞ, M. (2021). Arap Dilinde Kade Fiilinin Kullanımı ve Anlamı. Artuklu Akademi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 131–156. https://ajindex.com/articles/371909

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Ahfeş el-Evsat, Ebu’l-Hasen Sa‘îd b. Mes‘ade. Me‘âni’l-Kur’ân. thk. Hüdâ Mahmud Karâ‘a. Kahire: Mektebetu’l-Hâncî, 1411/1990.
  2. Ahfeş el-Evsat, Ebu’l-Hasen Saîd b. Mes‘ade. Me‘âni’l-Kur’ân. Kahire: Mektebetü'l-Hancı, 1990. Bağdâdî, Abdülkâdir b. Ömer b. Bâyezîd. Hizânetü’l-Edeb. thk. Abdüsselâm Muhammed Hârûn. Kahire: Mektebetü’l-Hâncî, 1418/1997. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Alî. Şuʿabu’l-îmân. thk. Abdülalî Abdülhamîd Hâmid-Muhtâr Ahmed en-Nedvî. Riyad: Mektebetu’r-Ruşd, 1423/2003). Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmail. el-Câmiʿu’s-sahîh. thk. Muhammed b. Züheyr b. Nâsır en-Nâsır. b.y.: Dâru Tavki’n-Necât, 1422/2001. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf b. ‘Alî b. Yûsuf b. Hayyân el-Endelüsî. el-Bahru’l-Muhît. thk. Sıdkı Muhammed Cemîl. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1420. Endelüsî, Ebû Hayyân Muhammed b. Yûsuf b. Alî b. Yûsuf b. Hayyân. İrtişâfü’d-Darab min Lisâni’l-‘Arab. thk. Racep Osman Muhammed. Kahire: Mektebetu’l-Hâncî, 1418/1998. Ensârî, İbn Manzûr Ebu’l-Fadl Cemâluddîn Muhammed b. Mukerrem b. Alî b. Ahmed. Lisânu'l-‘Arab. Beyrut: Dâru sâdır, 1414. Ferrâ,’Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b. Ziyâd. Me‘ânî’l-Kur’ân. thk. Ahmed Yusuf en-Necâtî. Kahire: Dâru’l-Mısriyye li’t-Te’lif ve’t-Terceme, ts. Fîrûzâbâdî, Ebu’t-Tâhir Mecduddîn Muhammed b. Ya‘kûb b. Muhammed. el-Kâmûsu’l-Muhît. thk. Mektebu’t-Tahkîki’t-Turâsi fî Müessesetü’r-Risâle. Beyrut: Muessesetu’r-Risâle, 1426/2005. Gursî, Muhammed Sâlih b. Ahmemed. et-Takîkâtü’l-Vefiyye bimâ fi’l-Behceti’l-Mardiyye mine’n-Nikâti ve’r-Rümûzi’l-Hafiyye. Kahire: Dârü’s-Selâm, 1421/2000. Hemedânî, Ebu’l-Hüseyn Ahmed b. Fâris b. Zekeriyyâ b. Muhammed. Mu‘cemu Mekâyîsi’l-Luga. thk. Abdüsselâm Muhammed Hârûn. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1399/1979. Hudarî, Muhammed b. Mustafâ. Hâşiyetu’l-Hudarî ‘alâ Şerhi İbn ‘Akîl. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1424/2003.
  3. Hüveymil, Dâvûd b. Süleymân. el-Mesâilu'n-Nahviyye fi Kitabi't-Tavdîh li Şerhi'l-Câmi's-Sahîh. Burayde: Câmi‘atü’l-Kasîm, 1438. İbn ‘Atıyye, Ebû Muhammed ‘Abdulhakk b. Gâlib b. ‘Abdirrahmân el-Endelüsî. el-Muharreru’l-Vecîz fî Tefsîri’l-Kitâbi’l-‘Azîz. thk. ‘Abdusselâm ‘Abduşşâfî Muhammed. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l-‘İlmiyye, 1422. İbn Akîl, Ebû Muhammed Bahâüddîn Abdullah b. Abdirrahmân b. Abdillâh el-Hemedânî. Şerhu İbn ‘Akîl ‘alâ Elfiyyeti İbn Mâlik. thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamîd. Kahire: Dârü’t-Türâs, 1400/1980.
  4. İbn Kayyim el-Cevziyye, Ebû Abdillâh Şemsüddîn Muhammed b. Ebî Bekr b. Eyyûb el-Hanbelî. İctimâ‘u’l-Cüyûşi’l-İslâmiyye. Riyad: Matâbi‘u’l-Farazdak et-Ticâriyye, 1408/1988. İbn Mâl