Journals / Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2005 / Cilt: 36 - Sayı: 2

Toprak Düzenleyicilerinin Asit Toprakta Strüktürel Dayanıklılığa Etkisi

Pages
151–156
Publication Date
2011-01-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Toprakların dispersiyon oranı değerleri zeolit > atık çamuru > PAM sıralamasıyla azalma göstermiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, asit karakterli yüzey toprağına ilave edilen kireç (K), atık çamuru (AÇ), zeolit (Z) ve polyacrylamid (PAM) gibi organik ve inorganik kökenli düzenleyicilerin toprağın bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri ile erozyona karşı duyarlılığı üzerindeki etkilerini belirlemek üzere yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Bölünen bölünmüş parseller deneme desenine göre yürütülen çalışmada toprak örnekleri 10 hafta süre ile inkübasyona tabi tutulduktan sonra bütün saksılarda mısır bitkisi yetiştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Toprakların dispersiyon oranı değerleri zeolit > atık çamuru > PAM sıralamasıyla azalma göstermiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dispersiyon oranı · toprak aşınım faktörü · toprak düzenleyiciler

Özet

Bu çalışma, asit karakterli yüzey toprağına ilave edilen kireç (K), atık çamuru (AÇ), zeolit (Z) ve polyacrylamid (PAM) gibi organik ve inorganik kökenli düzenleyicilerin toprağın bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri ile erozyona karşı duyarlılığı üzerindeki etkilerini belirlemek üzere yürütülmüştür. Deneme toprağı killi tekstüre, düşük pH’ya ve orta düzeyde organik madde (OM) içeriğine sahiptir. Bölünen bölünmüş parseller deneme desenine göre yürütülen çalışmada toprak örnekleri 10 hafta süre ile inkübasyona tabi tutulduktan sonra bütün saksılarda mısır bitkisi yetiştirilmiştir. Organik ve inorganik toprak düzenleyici uygulamalarının toprakta agregasyonu artırarak, dispersiyon oranı ve aşınım faktörü değerlerini azaltarak erozyona karşı dayanıklılığı artırdığı belirlenmiştir. Organik ve inorganik toprak düzenleyicilerin etkinlikleri uygulama düzeyleri ile çeşitlerine bağlı olarak değişmiş olup en yüksek etki kireç ihtiyacı giderilmiş olan ve düzenleyicilerin yüksek doz uygulamalarının yapıldığı örneklerde gözlenmiştir. Toprakların dispersiyon oranı değerleri zeolit > atık çamuru > PAM sıralamasıyla azalma göstermiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, N., GÜLSER, C., EKBERLİ, İ., ÖZKAPTAN, S. (2011). Toprak Düzenleyicilerinin Asit Toprakta Strüktürel Dayanıklılığa Etkisi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 36 - Sayı: 2, 151–156. https://ajindex.com/articles/37160

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akalan, İ. 1967. Toprak Fiziksel Özellikleri. Ankara Üniv. Ziraat Fak. Yıllığı, 3(4):490-503.
  2. Benbi, D.K., C.R. Biswas, S.S. Bawa and K. Kumar, 1998. Influence of farmyard manure, inorganic fertilizers and weed control practices on some soil physical properties in a longterm experiment. Soil Use Manage. 14:52-54.
  3. Bryan, R.B. 1976. Considerations on soil erodibility indices and Sheetwash. Catena 3:99-111.
  4. Castro, C.F. and T.S. Logan, 1991. Liming effects on the stability and erodibility of some Brazilian Oxisols. Soil Sci., 142(4):235-240.
  5. Cihacek, L., J., 1999. Restoring productivity of eroded soils with manure applications. www.ag.ndsu.nodak.edu. Coote, D.R., C.A. Malcolm-McGovern, G.J. Wall, W.T. Dickenson, and R.P. Rudra, 1988. Seasonal variatyon of erodibility indices based on shear atrength and aggregate stability in some Ontario soils. J.Soil Sci., 68: 405-416.
  6. Demiralay, İ. 1975. Erzurum Ovası topraklarının bazı özellikleri ile agregat stabilitesi arasındaki ilişkiler üzerine çalışmalar. Doçentlik Tezi, Atatürk Üniv. Ziraat Fak. Erzurum. Demiralay, İ. 1993. Toprak Fiziksel Analiz Yöntemleri. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Erzurum, 111- 120. Foley, B.J. and L.R. Cooperband, 2002. Paper mill residuals and compost effects on soil carbon and physical properties. Journal of Environmental Quality,6 (31), 2086-2100.
  7. Gote, H. and M. Nimaki, 1980. Agricultural utilization of natural zeolite as soil conditioners. II. Tokyo Nokyo Daigaku Nogaku Shuho 24, 305-315.
  8. Hocaoğlu, Ö. L. 1966. Topraklarda organik madde, nitrojen ve nitrat tayini. Atatürk Üniv. Zir. Fak. Zirai Araştırma Enst. Teknik Bülteni No:6, 14-18.
  9. Hue, N.V. 1992. Correcting Soil acidity of a highly weathered Ultisol with chicken manure and sewage sludge. Department of Agronomy and Soil Science, Üniversty of Havai, Honolulu USA Kacar, B. 1994. Bitki ve Toprağın Kimyasal Analizleri III. A.Ü.Ziraat Fak.Eğ.Arş. Vak.Yay. No. 3: Khaleel, R., K.R. Reddy and M.R. Overcash, 1981. Changes in Soil Physical Properties due to Organic Waste Application. A. Review. J. Environ. Qual., 10: 133-141.
  10. Kırımhan, S. 1972. Sentetik polielektrolitlerin toprakların fiziksel özelliklerine tesirleri, Atatürk Üniv. Zir. Fak. Dergisi., 2(4): 137-151
  11. Lal, R., 1988. Soil Erosion research methods. Soil and Water Conservation Society, p, 141-153.
  12. Lane, L.J. and M.A. Nearing, 1989. Water Erosion Prediction Project. Soil Erosion Res. Lab. Rep. 2. USDAARS, west Lafayette, IN. Luk, S.H. 1979. Effect of Soil Pro