SavedAdd your journal

Journals / Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 37 - Sayı: 1

Gökhöyük Tarım İşletmesi Topraklarının Kalite Durumlarının Değerlendirilmesi

Mustafa USLU
Murat Güven TUĞAÇ
Aynur DİLSİZ
Pages
21–27
Publication Date
2011-01-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Buna ilaveten, CBS kullanarak çalışma alanına ait bir veritabanı oluşturulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Gökhöyük Tarım İşletmesinde yayılım gösteren toprakların parametrik yöntemlerle kalite durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Karekök formülü yardımıyla değerlendirmeye alınan faktörlerin oransal değerleri ile arazi kalite indeks değerleri hesaplanarak her bir HB’in uygunluk sınıfları belirlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Buna ilaveten, CBS kullanarak çalışma alanına ait bir veritabanı oluşturulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Arazi Kalite İndeksi · Parametrik Metot · Arazi Değerlendirmesi

Özet

Bu çalışmada Gökhöyük Tarım İşletmesinde yayılım gösteren toprakların parametrik yöntemlerle kalite durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma alanının daha önce yapılmış temel toprak haritası yardımıyla haritalama birimleri (HB) ve metot için gerekli olan parametreler belirlenmiştir. Karekök formülü yardımıyla değerlendirmeye alınan faktörlerin oransal değerleri ile arazi kalite indeks değerleri hesaplanarak her bir HB’in uygunluk sınıfları belirlenmiştir. Tamamı 3131.9 ha. olan çalışma alanının % 1.3’ünü (42.0 ha) işletmenin yönetim, lojman, garaj, v.b gibi yerleşim yeri oluşturmaktadır. Arazinin diğer bölümlerinin büyük bir kısmı ise tarımsal yönden ve kalite özellikleri bakımından çok iyi ve iyi (S1 ve S2) arazilerdir ve toplam alanın % 69’unu (2160.8 ha) kapsamaktadır. Bunu sırayla % 17.4 ile (543.8 ha) orta iyi (S3) ve % 12.3 ile (385.4 ha) tarımsal kullanım yönünden toprak özelliklerinin uygun olmadığı araziler (N) takip etmektedir. Ayrıca uygulanan metot, çalışma alanında daha önce uygulanmış diğer metotla karşılaştırılmış ve birbiriyle yakın değerler bulunmuştur. Buna ilaveten, CBS kullanarak çalışma alanına ait bir veritabanı oluşturulmuştur.

🔖

Cite This Article

USLU, M., TUĞAÇ, M. G., DİLSİZ, A. (2011). Gökhöyük Tarım İşletmesi Topraklarının Kalite Durumlarının Değerlendirilmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 37 - Sayı: 1, 21–27. https://ajindex.com/articles/37147

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Ayarza M.A., Trejo, M.T., Barreto H. and Mejia O. 2002. Digital soil database of Honduras: a decision tool to support improved land use, 17th WCSS, 14-21 August 2002,
  2. Thailand Cangir, C ve Boyraz, D. 2002. The Complex Root Parametric System for Land Evaluation Method on Soils of the Thrace Region. International Conference on Sustainable Land Use and Management. Çanakkale, Turkey. Dengiz, O.2002. Ankara Gölbaşı İlçesi ve Yakın Çevresinde Yayılım Gösteren Arazilerin Kalite Durumlarının Belirlenmesinde Parametrik Metod Yaklaşımı S.Ü. Zir. Fak. Tarım Bilimleri Dergisi. Cilt: 16, Sayı: 30, Konya. Dengiz, O. Bayramin, İ. Usul, M. 2005. Kahramanmaraş Tarım işletmesi Topraklarının Parametrik Yöntemle Kalite Durumlarının Belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 11, Sayı: 1, sayfa: 45-50.
  3. Müdürlüğü. Ankara.
  4. Doğan, O., Denli, Ö. 1999. Türkiyenin Yağış-Kuraklık-Erozyon İndisleri ve Kuraklık Dönemleri. Başbakanlık, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü. Genel Yayın No: 215, Teknik Yayın No: 60. Ankara Doran, J.W., Parkin, T.B. 1994. Defining and assessing soil FAO.1984. Land Evaluation for forestry. Rome. Giordano, L., Giardino, F., Grauso, S., Iannetta, M., Sciortina, M., Rossi, L., and Bonati, G. 2002. Identification of areas sensitive to desertification in Siciliy Region. ENEA, Centro Ricerche Casaccia, Via Anguillarese 301, 00060 Rome, Italy. Hebel, A. 1998. Soil degradation – diagnosis, appraisal and reversing measures.Introduction. p. 1–2. In H.P. Blume et al. (ed.) Towards sustainable land use, Vol. I, Adv.GeoEcol. 31. Catena Verlag, Reiskirchen, Germany. Herrick, J.E. 2000. Soil quality: an indicator of sustainable land management? Appl. Soil Ecology 15:75–83.[ISI] Hurni, H. 1997. Concepts of sustainable land management. ITC J. 3/4:210–215.
  5. Özbek, H., Dinç, U., Berkman, A., Şenol, S., Kapur, S. 1979. Tarım Toprakları ve Endüstri İlişkileri I. Çukurova da Endüstrinin Kapladığı Tarım Toprakları ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma. Toprak İlmi Derneği 7. ve 8. Bilimsel Toplantı Tebliğleri. Yayın no:3, Ankara.
  6. Maranon, M,S., Sorano, G., Delgado, G., Delgado, R. 2002. Soil Quality in Mediterranean Mountain Envitonments. Soil Sci., American journal. 66: 948-958.
  7. Pierce, F.J., and W.E. Larson. 1993. Developing criteria to evaluate sustainable landmanagement. p. 7–14. In J.M. Kimble (ed.) Proceedings of the eighth international soil management workshop: Utilization of soil survey information for s