SavedAdd your journal

Journals / Journal of Research in Economics / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 2

SON DEĞİŞİKLİKLERİN TÜRKİYE’DE YEREL YÖNETİMLERİN TAKDİR HAKKI VE HESAP VERİLEBİLİRLİK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Serdar YILMAZ
Ayşe GÜNER
Pages
229–250
Publication Date
2017-11-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan verilerin analizi ile elde edilen ilk sonuçlar, yerel yönetimlerin yönetimler arası mali transferlere daha fazla bağımlı hale geldiğini göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye’de 2000 yılı sonrasında yapılan yerel yönetim reformları bu idarelere kısmen takdir hakkı tanırken, vatandaşlara yönelik aşağı doğru hesapverilebilirlik açısından önemli ölçüde başarısız kalmıştır. 2012 yılında hükümet yerel yönetimlerin birleştirilmesi yoluyla hizmet sunumunda ölçek ekonomilerini gerçekleştirmek amacıyla ikinci bir düzenlemeyi gerçekleştirmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma, daha once Türkiye’de yerel yönetimlerin takdir yetkisi ve hesap verilebilirliği üzerine yapılan analize parallel olarak, son değişikliklerin etkisini araştırmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan verilerin analizi ile elde edilen ilk sonuçlar, yerel yönetimlerin yönetimler arası mali transferlere daha fazla bağımlı hale geldiğini göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Yerel Yönetim Reformu · Siyasal · İdari

Özet

Türkiye’de 2000 yılı sonrasında yapılan yerel yönetim reformları bu idarelere kısmen takdir hakkı tanırken, vatandaşlara yönelik aşağı doğru hesapverilebilirlik açısından önemli ölçüde başarısız kalmıştır. 2012 yılında hükümet yerel yönetimlerin birleştirilmesi yoluyla hizmet sunumunda ölçek ekonomilerini gerçekleştirmek amacıyla ikinci bir düzenlemeyi gerçekleştirmiştir. Bu çerçevede, belediyeleri yeniden yapılandırılmış, büyükşehir belediyesi sınırlarındaki il özel idareleri kaldırılmış ve pek çok köy idaresi mahalleye dönüştürülmüştür. Bu çalışma, daha once Türkiye’de yerel yönetimlerin takdir yetkisi ve hesap verilebilirliği üzerine yapılan analize parallel olarak, son değişikliklerin etkisini araştırmaktadır. Makale esas olarak yerel yönetimlerin gelirleri konusunda odaklanmaktadır zira yapılan düzenlemeler en çok mali yapıyı etkilemiştir. Maliye Bakanlığı tarafından yayınlanan verilerin analizi ile elde edilen ilk sonuçlar, yerel yönetimlerin yönetimler arası mali transferlere daha fazla bağımlı hale geldiğini göstermektedir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, S., GÜNER, A. (2017). SON DEĞİŞİKLİKLERİN TÜRKİYE’DE YEREL YÖNETİMLERİN TAKDİR HAKKI VE HESAP VERİLEBİLİRLİK ÜZERİNDEKİ ETKİSİ. Journal of Research in Economics, Cilt: 1 - Sayı: 2, 229–250. https://ajindex.com/articles/3705

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akilli, H. and Akilli, H. S. (2014). Decentralization and recentralization of local governments in Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences 140: 682-686.
  2. Arıkboğa, E. (2013). Gecmişten Geleceğe Büyüksehir Belediye Modeli (From the past to the future Metropolitan Municipal Model). Yerel Politikalar 3 (1): 48-96.
  3. Arıkboğa, E. (2014). Büyüksehir Belediye Meclislerindeki Temsil Adaletsizliğinin Coğrafi ve Siyasi Görünümleri (Geographical and Political Outlook of Representation Injustice in Metropolitan Municipality Councils). Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 2 (2): 35-61.
  4. Arıkboğa, Ü. 2015. Türkiye’de Büyüksehir Belediyesi Transfer Sistemi ve 6360 Sayılı Kanunun Etkileri (The Metropolitan Municipality Transfer System in Turkey and the Effects of Law No.6360). İ.İ.B.F. Dergisi 37 (2): 1-39.
  5. Aslam, G., and Yilmaz S. (2011). Impact of Decentralization Reforms in Pakistan on Service Delivery - An Empirical Analysis. Public Administration and Development 31 (3): 159-171.
  6. Aytac, S. E. (2014). Distributive Politics in a Multiparty System: The Conditional Cash Transfer Program in Turkey. Comparative Political Studies 47 (9): 1211-1237.
  7. Basbakanlik. (2005). Türkiye’de Yonetimler Arası Mali İlişkiler: Sorunlar ve Çözüm Önerileri (Intergovernmental Fiscal Relations in Turkey: Problems and Solution Recommendations). Ankara.
  8. Bayraktar, S. U., and Altan, C. (2013). Explaining Turkish Party Centralism: Traditions and Trends in the Exclusion of Local Party Offices in Mersin and Beyond. In Negotiating Political Power in Turkey: Breaking Up the Party by Elise Massicard and Nicole Watts (eds) Routledge, Oxon: 17-36.
  9. Blom-Hansen, J., Houlberg, K., Serritzlew, S., and Triesman, D. (2016). Jurisdiction Size and Local Government Policy Expenditure: Assessing the Effect of Municipal Amalgamation. American Political Science Review 110 (4): 812-831.
  10. Dahl, R. E. and Tufte, R. (1973). Size and Democracy. Stanford: Stanford University Press.
  11. Ebel, R. D. and Taliercio, R. (2005). Subnational Tax Policy and Administration in Developing Countries. Tax Notes International: 919-936.
  12. Edwards, B., Yilmaz, S., and Boex, J. (2015). Decentralization as a Post-Conflict Strategy: Local Government Discretion and Accountability in Sierra Leone. Public Administration and Development, 35: 46-60.
  13. Eligur, B. (2009). Turkey’s March 2009 Local Elections. Turkish Studies 10 (3): 469-496.
  14. Falleti, T. (2005). A Sequential Theory of Decentralization: Latin American Cases in Comparative Persp