Journals / Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Tekirdağ, Taban ve Kıraç Meralarının Verim ve Botanik Kompozisyonuna Gübrelemenin Etkisi (Effects of Fertilizer Application on Forage Production and Botanical Composition of Floodplain and Steppe Rangelands of Tekirdağ)

Tekirdağ Taban ve Kıraç Meralarının Verim ve Botanik Kompozisyonuna Gübrelemenin Etkisi

Pages
192–198
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen verilere göre gübreleme, yörede en etkili ıslah yöntemlerinden biri olduğunu göstermiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırma Tekirdağ İli Malkara İlçesi Karamurat Köyü merasının taban ve kıraç kesimlerinde planlanmış ve yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın amacı Tekirdağ ili taban ve kıraç meralarında gübrelemenin verim ve botanik kompozisyon üzerindeki etkilerini belirlemektir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen verilere göre gübreleme, yörede en etkili ıslah yöntemlerinden biri olduğunu göstermiştir
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2005 Verileri
⚙️Variables:Mera · gübreleme · botanik kompozisyon

Özet

Bu araştırma Tekirdağ İli Malkara İlçesi Karamurat Köyü merasının taban ve kıraç kesimlerinde planlanmış ve yürütülmüştür. Çalışmanın amacı Tekirdağ ili taban ve kıraç meralarında gübrelemenin verim ve botanik kompozisyon üzerindeki etkilerini belirlemektir. Bitki örtülerinin yeşil ve kuru ot verimleri çiçeklenme dönemi botanik kompozisyonları da şerit (transekt) ve nokta metotları ölçümleri ile belirlenmiştir. Meraya 2005 yılı sonbaharda 4 kg/da saf azot ve fosfor . ilkbaharda 4.2 kg/da saf azot; 2006 yılı sonbaharda 3.6 kg saf azot ve fosfor, ilkbaharında da 5 kg/da saf azot uygulanmıştır. Gübresiz kesim, meraya yerleştirilen tel kafeslerle koruma altına alınmıştır. Meralar her iki yılda da kontrollü otlatılmıştır. Gübreleme taban ve kıraç mera kesimlerinde yeşil ve kuru ot veriminde her iki yılda da önemli oranda artışa neden olmuştur. İki yıllık ortalamaya göre taban meranın gübresiz ve gübreli kesimlerinin verimleri 1150.0 kg/da ve 2095.0 kg/da yeşil; 349.0 kg/da ve 620.0 kg/da kuru ot olarak tespit edilmiştir. Kıraç mera kesimindeki bu verim değerleri aynı sıraya göre yeşil otta 845.0 kg/da ile 1665.0 kg/da; kuru ot olarak da 240.0 – 342.0 kg/da kadardır. Gübreleme botanik kompozisyonun buğdaygil ve baklagil oranlarında artışa, diğer familyalardan türlerin oranlarında da azalmaya neden olmuştur. Gübreleme sonucunda bitki örtüsünün toprağı kaplama alanları şerit (transekt) metodunda %85.6’dan %95.8’e, nokta ölçümlerinde de %88.0’den %92.4 oranları arasında değişmiştir. Elde edilen verilere göre gübreleme, yörede en etkili ıslah yöntemlerinden biri olduğunu göstermiştir

🔖

Cite This Article

ALTIN, M., TUNA, C., GÜR, M. (2010). Tekirdağ, Taban ve Kıraç Meralarının Verim ve Botanik Kompozisyonuna Gübrelemenin Etkisi (Effects of Fertilizer Application on Forage Production and Botanical Composition of Floodplain and Steppe Rangelands of Tekirdağ). Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 192–198. https://ajindex.com/articles/366546

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Açıkgöz, N, M. E. Akbaş, A. Moghaddam ve K. Özcan, 1994. PC’ler için veri tabanı esaslı Türkçe istatistik paketi: TARİST, Türkiye 1. Tarla Bitkileri Kongresi, 24-28
  2. Nisan, İzmir s: 264-267.
  3. Adams JB, M.O, Smith and P.E Johnson, 1986. Spectral mixture modelling: a new analysis of rock and soil types at the Viking Lander 1 Site. Journal of Geophysical Research 91(B8): 8098–8112.
  4. Altın, M., 1975. Erzurum şartlarında azot, fosfor ve potasyumlu gübrelerin tabii çayır ve mer'anın ot verimine, otun ham protein ve ham kül oranına ve bitki kompozisyonuna etkileri üzerinde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 159, 141 s. Altın, M. ve M. Tuna, 1991. Değişik ıslah yöntemlerinin Banarlı Köyü doğal merasının verim ve vejetasyonu üzerindeki etkileri. Türkiye 2. Çayır Mera ve Yem Bitkileri Kongresi, 28-31 Mayıs 1991, İzmir, 95-105.
  5. Altın, M. ve C. Tuna, 2001. Trakya meralarının bazı özellikleri ile yöre tarımındaki önemi. Türkiye IV. Tarla Bitkileri Kongresi, 17-21 Eylül 2001,
  6. Tekirdağ, Cilt 3,:19-24.
  7. Altın, M., C. Tuna, İ. Nizam ve E. Ateş, 2005. Pirinççi bitkilendirme uygulamaları. VI. Tarla Bitkileri Kongresi. Antalya, s.1157-1162. alanlarını Altın, M., C. Tuna ve M. Gür, 2007. Bir ıslah çalışmasının vejetasyonu üzerindeki bazı etkileri. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25–27 Haziran 2007, Erzurum. mera ekosisteminin Anonim, 2008. Tekirdağ İli İklim Verileri. Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Tekirdağ Meteoroloji İl Müdürlüğü, Tekirdağ. Anonim, 2010. www.havaturkiye.com Aydın, I. and F. Uzun, 2005. Nitrogen and phosphorus fertilization of rangelands affects yield forage quality and botanical composition. Eur. J. Agrob. 23: 8-14.
  8. Başbağ, M., İ. Gül ve V. Saruhan, 1997. Diyarbakır’da korunan bir mera alanında, bitki tür ve kompozisyonları ile ot verimlerinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Türkiye II. Tarla Bitkileri Kongresi, 22-25
  9. Eylül, Samsun, 499- 503. Bakır, Ö., 1970. Orta Doğu Teknik Üniversitesi arazisinde bir mera etüdü. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 382, 123s. Bakoğlu, A. ve A. Koç, 2002. Otlatılan ve korunan iki farklı mera kesiminin bazı toprak ve bitki örtüsü özelliklerinin özelliklerinin karşılaştırılması. Fırat Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, 14 (1), 37- 47. bitki örtüsü Bilgen, M., ve Y. Özyiğit, 2005. Korkuteli ve Elmalı’da bulunan bazı doğal meraların vejetasyon durumlarının belirlenmesi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(2), 261-266.
  10. Çomaklı, B., M.