SavedAdd your journal

Journals / Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Balıkesir Kenti Çocuk Oyun Alanlarının İrdelenmesi

E. E. TÜRKAN
S. ÖNDER
Pages
69–80
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Mevcut oyun alanlarının sahip oldukları fiziki özellikler ile bitkisel ve yapısal tasarım açısından çocukların psikolojik, zihinsel fiziksel ve sosyal gelişimini desteklemede yetersiz kaldığı tespit edilmiş, bundan sonraki düzenlemeler için öneriler geliştirilmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İyi tasarlanmış ve iyi yönetilen oyun alanlarında oynamak çocukta kendine güveni artırmakta, fiziksel birçok yetinin yanında dil, iletişim kurma, yüksek beyin fonksiyonları ve sosyal yetenekleri geliştirmektedir.
📊
Key Findings & Data:Sonuç olarak, kentte bulunan oyun alanları 42790 m2 alan geldiği vekişi başına 0,18 m2 alan düştüğü, Bayındırlık İskan Bakanlığının standartlarına göre kişi başına 1,32 m2olmak üzere 321476 m2 oyun alanı açığı bulunduğu saptanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Mevcut oyun alanlarının sahip oldukları fiziki özellikler ile bitkisel ve yapısal tasarım açısından çocukların psikolojik, zihinsel fiziksel ve sosyal gelişimini desteklemede yetersiz kaldığı tespit edilmiş, bundan sonraki düzenlemeler için öneriler geliştirilmiştir
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk oyun alanları · Balıkesir · çocuk oyun alanlarının yeterliliği

Özet

İyi tasarlanmış ve iyi yönetilen oyun alanlarında oynamak çocukta kendine güveni artırmakta, fiziksel birçok yetinin yanında dil, iletişim kurma, yüksek beyin fonksiyonları ve sosyal yetenekleri geliştirmektedir. Bu araştırma, Balıkesir kent merkezindeki çocuk oyun alanlarının bugünkü durumlarını araştırmak, yeterliliklerini belirlenmek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada etüt, veri toplama, analiz ve sentez metodu kullanılmıştır. Sonuç olarak, kentte bulunan oyun alanları 42790 m2 alan geldiği vekişi başına 0,18 m2 alan düştüğü, Bayındırlık İskan Bakanlığının standartlarına göre kişi başına 1,32 m2olmak üzere 321476 m2 oyun alanı açığı bulunduğu saptanmıştır. Mevcut oyun alanlarının sahip oldukları fiziki özellikler ile bitkisel ve yapısal tasarım açısından çocukların psikolojik, zihinsel fiziksel ve sosyal gelişimini desteklemede yetersiz kaldığı tespit edilmiş, bundan sonraki düzenlemeler için öneriler geliştirilmiştir

🔖

Cite This Article

TÜRKAN, E. E., ÖNDER, S. (2011). Balıkesir Kenti Çocuk Oyun Alanlarının İrdelenmesi. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 69–80. https://ajindex.com/articles/366537

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Altunkasa, M.F., 2004. Adana'nın Kentsel Gelişim Süreci ve Yeşil Alanlar. Adana Kent Konseyi Çevre Çalışma Grubu Bireysel Raporu. s:17 Adana. Anonim 2011. http://www.balikesir.gov.tr (şubat ’son güncelleme’) Aydemir, S., 2004. Kentsel Alanların Planlanması ve Tasarımı. Bölüm:12, s:284–337,Trabzon. Bal, A., 2005. Zonguldak Kenti Yeşil Alan Sistemindeki Çocuk Oyun Alanlarının Durumunun Peyzaj Mimarlığı İlkeleri Açısından İrdelenmesi. Z.K.Ü.Fen Bilimleri Enstitüsü, Peyzaj Mimarlığı Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi (Yayınlanmamış) Zonguldak. Barbour, A.C., 1999. The Impact of Playground Design on the Play Behaviors of Children with Differing Levels of Physical Competence. Early Childhood Research Quarterly, 14(1):75–98.
  2. Çukur, D. ve H. Özgüner, 2008. Kentsel Alanda Çocuklara Doğa Bilinci Kazandırmada Oyun Mekânı Tasarımının Rolü. S.D.Ü.Orman Fakültesi Dergisi, seri:A(2):177–187. Demir Z. 2004. Düzce’nin Yeni Kentleşme Sürecinde Açık ve Yeşil Alanlara Yeni Fonksiyonlar Kazandırılması. İ.Ü.Fen Bilimleri Enstitüsü Peyzaj Mimarlığı Ana Bilim Dalı Doktora Tezi (Yayınlanmamış) İstanbul.
  3. Fjortof, I. and J. Sagei, 2000. The Natural Environment as a Playground for Children: Landscape Description and Analyses of a Natural Playscape. Landscape and Urban Planning, 48(1-2):83–97.
  4. Heck, A., J. Collins and L. Peterson, 2001. Decreasing Children’s Risk Taking on the Playground. Journal of Applied Behavior Analysis, 34(3):349–52.
  5. Jim, C.Y. and W.Y. Chen, 2006. Perception and Attitude of Residents toward Urban Green Spaces in Guangzhou (China). Environmental Managemant, 38(3):338–349. Karavelioğlu C., 2002. Açıklama ve İçtihatlarla İmar Kanunu ve Mevzuatı. Cilt II, Sözkesen Matbaacılık, Ankara. ISBN:975-96668-5-5.
  6. Kelkit, A. ve E. Özel, 2000. Çanakkale Kenti Çocuk Oyun Alanlarının Fiziksel Yönden İncelenmesi Üzerinde Bir Araştırma. S.Ü.Ziraat Fakültesi Dergisi, 24(4):84–95.
  7. Manlun, Y., 2003. Suitability Analysis of Urban Green Space System Based on GIS. Master of Science. p: 90. International Institute for Geo-Information Science and Earth Observation Enschede, Netherlands. Min, B. and J. Lee, 2006. Children’s Neighborhood Place as a Psychological and Behavioral Domain. Journal of Environmental Psychology, 26(2006):51–71.
  8. Önder, S. ve Y. Memlük, 1997. Konya Kenti Selçuklu İlçesinde Çocuk Oyun Alanlarının Fiziksel Yönden İncelenmesi ve Yeterlilikleri Üzerinde Bir Araştırma. S.Ü.Ziraat Fakültesi Dergisi, 11(4):59–74.
  9. Özgüner, H. ve C. Şahin, 2009. Isparta Kent Merkezindeki Çocuk