AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, those sequences may be a guide to demonstrate postoperative residual lesions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
PURPOSE: To explore the use of fluid-attenuated inversion recovery (FLAIR) and diffusion- weighted echo planar imaging sequences in imaging of the intracranial epidermoid and arachnoid cysts and assess the efficiency of those sequences in differentiation of epidermoid cysts from arachnoid cysts. MATERIALS AND METHODS: This study was performed prospectively by using two different MR devices in 24 patients (12 epidermoid cysts, 12 arachnoid cysts). T1-weighted spin echo, T2-weighted fast spin echo, FLAIR and diffusion-weighted echo planar imaging sequences were used. Lesions were evaluated qualitatively and quantitatively. In qualitative evaluation, the signal intensity of the lesions were compared with cerebral spinal flow. Quantitative evaluation was made from the diffusion- weighted images by measuring values of apparent diffusion coefficient (ADC) from the cystic spaces and cerebral white matters. In statistic analyses, Mann-Whitney U test was used. RESULTS: Arachnoid cysts had the same intensity with cerebral spinal flow in all sequences. Mean ADC value was 3.41 ± 0,17x 10-3 mm2/sn. All epidermoid cysts on diffusion- weighted trace images were more hyperintense than brain parenchyma. The mean ADC value of the epidermoid cysts was 1,15 ± 0,11x10-3 mm2/sn. The ADC values of the epidermoid cysts were lower than the arachnoid cysts (p<0.001), but were higher than the cerebral white matter (p<0.01). "CONCLUSION: FLAIR sequences were superior to conventional sequences in imaging of epidermoid cysts and in differentiation of epidermoid cysts from arachnoid cysts. It was also shown that diffusion-weighted trace imaging and measurement of ADC values might be used as problem solving tools. Furthermore, those sequences may be a guide to demonstrate postoperative residual lesions.
Özet
AMAÇ İntrakranyal epidermoid ve araknoid kistlerin görüntülenmesinde, "fluid-attenuated inversion recovery" (FLAIR) ve difüzyon-ağırlıklı eko planar görüntüleme sekanslarını kullanarak, epidermoid kistlerin araknoid kistlerden ayrımında bu sekansların etkinliklerini araştırmak. GEREÇ VE YÖNTEM Bu çalışma prospektif olarak iki farklı MR cihazında 24 olgu (12 epidermoid kist, 12 araknoid kist) üzerinde gerçekleştirildi. Değerlendirmede T1-ağırlıklı spin eko, T2-ağırlıklı fast spin eko, FLAIR ve difüzyon-ağırlıklı eko planar görüntüleme sekansları kullanıldı. Lezyonlar kalitatif ve kantitatif olarak değerlendirildi. Kalitatif değerlendirmede lezyonların sinyal intensiteleri beyin omurilik sıvısı ile karşılaştırıldı. Kantitatif değerlendirme difüzyon-ağırlıklı görüntüler üzerinden yapılarak, kistik alanlardan ve derin beyaz cevherden "apparent diffusion coefficient" (ADC) değerleri ölçüldü. İstatistiksel analiz için Mann-Whitney U testi kullanıldı. Araknoid kistler tüm sekanslarda beyin omurilik sıvısı ile aynı intensitede izlenirken, toplam ortalama ADC değeri 3,41 ± 0,17 (± SS) x 10-3 mm2/sn olarak ölçüldü. Epidermoid kistlerin tamamı ise, difüzyon-ağırlıklı "trace" görüntülerde beyin omurilik sıvısı ve beyin dokusuna göre belirgin hiperintensti. Epidermoid kistlerin ortalama ADC değeri, 1,15 ± 0,11 (± SS) x 10-3 mm2/sn olarak ölçüldü. Epidermoid kistlerin ADC değerinin araknoid kistlerden belirgin olarak düşük (p<0.001), derin beyaz cevherden ise yüksek olduğu saptandı (p<0.01). SONUÇ Bu çalışma ile epidermoid kistlerin radyolojik olarak gösterilmesi ve araknoid kistlerden ayrımında, FLAIR sekansının konvansiyonel sekanslara göre daha üstün olduğu, difüzyon-ağırlıklı "trace" görüntülemenin ve ADC değerinin ölçümünün ise problem çözücü olarak kullanılabileceği görüldü. Ayrıca bu sekansların operasyon sonrası olası rezidü lezyonların gösterilmesinde de yol gösterici olabileceği saptandı.