AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, restricted water diffusion is not specific and pathognomonic in the differential diagnosis between abscesses and necrotic tumors
📌 3 Key Takeaways
Abstract
PURPOSE: The differential diagnosis between brain abscesses and necrotic tumors such as glioblastomas and metastases is often difficult by conventional MRI. The goal of our study was to evaluate the ability of the diffusion-weighted (DW) MRI to differentiate these lesions from each other. MATERIALS AND METHODS: MRI was performed in 19 patients (four abscesses, seven glioblastomas, two anaplastic astrocytomas, six metastases). In addition to standard MR sequences, trace DW imaging and apparent diffusion coefficient (ADC) maps were performed. ADC values were calculated for all lesions. For statistical analysis student t-test was used. A p value less than 0.05 indicated a statistically significant difference. RESULTS: The central portion of all six metastases and eight of nine high-grade gliomas showed unrestricted diffusion, whereas all four abscesses showed restricted diffusion (low ADC values) in their cavity. However, restricted diffusion also was found in one glioblastoma. The ADC values of abscesses (0.69±0.05 x10-3 mm2/s) were significantly lower than of 15 malignant necrotic tumors (2.39±0.63 x 10-3 mm2/s). The difference between abscess and necrotic tumors was statistically significant (p<0.001). CONCLUSION: DW MRI can be used to identify a brain abscess and can help to differentiate it from a cystic brain tumor. However, restricted water diffusion is not specific and pathognomonic in the differential diagnosis between abscesses and necrotic tumors
Özet
AMAÇ Konvansiyonel manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ile beyin apselerinin glioblastom ve metastaz gibi nekrotik tümörlerden ayırıcı tanısını yapmak sıklıkla zor olmaktadır. Çalışmamızın hedefi difüzyon-ağırlıklı MRG’nin bu patolojilerin ayırımındaki etkinliğini değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM Ondokuz olguda (4 apse, 7 glioblastom, 2 anaplastik astrositom ve 6 metastaz) MRG yapıldı. Standart sekanslara ek olarak, difüzyon-ağırlıklı “trace” ve “apparent diffusion coefficient” (ADC) görüntüler elde edildi. Tüm lezyonlar için ADC değerleri ölçüldü. İstatistik analiz için student t-test kullanıldı. p değerinin 0.05’den daha düşük değerleri istatistiksel olarak anlamlı fark kabul edildi. BULGULAR Altı metastazın tamamı ile dokuz yüksek-evre gliomun sekizinin santral kesiminde difüzyonda kısıtlanma izlenmezken, dört apsenin tamamının kavitelerinde difüzyonda kısıtlanma (düşük ADC değeri) görüldü. Ayrıca, bir glioblastomda da difüzyonda kısıtlanma saptandı. Apse olgularında ADC değerleri (0.69±0.05x10-3 mm2/s) 15 malign nekrotik tümörlerden (2.39±0.63x10-3 mm2/s) anlamlı derecede düşüktü. Apse ve nekrotik tümörler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardı (p<0.001). SONUÇ Difüzyon-ağırlıklı MRG beyin apselerini tanımlamada ve kistik beyin tümörden ayrımda yardımcı olabilir. Bununla birlikte, apselerle beyin tümörlerinin ayırıcı tanısında difüzyonda kısıtlanma spesifik ve patognomonik bir bulgu değildir.