Journals / EKEV Akademi Dergisi / 2016 / Cilt: 0 - Sayı: 67

SON MÜSTAKİL MİRACİYELERDEN BİRİ: MEHMED BAHÂEDDİN VE MİRACİYE’Sİ

Pages
237–260
Publication Date
2016-09-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Aynı zamanda son müstakil Miraciye örneklerinden birini tanıtmak suretiyle bu edebî türe katkıda bulunmak amaçlanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İslam medeniyeti tesirinde eserler vermiş olan Türk edebiyatında Hz.
📊
Key Findings & Data:Peygamber, çeşitli yönlerden ele alınmış, farklı edebî türlere konu edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Aynı zamanda son müstakil Miraciye örneklerinden birini tanıtmak suretiyle bu edebî türe katkıda bulunmak amaçlanmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mehmed Bahâeddin · Miraciye · Miraçname

Özet

İslam medeniyeti tesirinde eserler vermiş olan Türk edebiyatında Hz. Peygamber, çeşitli yönlerden ele alınmış, farklı edebî türlere konu edilmiştir. Bu bağlamda Hz. Peygamber’in Mescid-i Haram’dan Mescid-i Aksâ’ya gitmesi ve oradan semaya yükselmesi mucizesi olan Miraç, Divanlar ve Mesneviler içinde yer almıştır. Aynı zamanda bu mucizeyi konu edinen Miraçname ya da miraciye adlı çok sayıda manzum ve mensur müstakil eser de yazılmıştır. Hatta bu eserlerin bir kısmı minyatürlerle süslenmiş, bazıları bestelenerek Miraç kandillerinde okunmuştur. Bu yönüyle miraç mucizesi, İslam medeniyeti içinde bulunan milletlerin edebiyat, musiki gibi güzel sanat dallarını etkilemiştir. Çalışmamıza konu olan Miraciye, h. 1339 -1341 /m. 1920 -1922 yılında Amasya’da basılmıştır. Eser, Amasya Mekteb-i Sultânîsi’nde Arapça ve Farsça hocası olan Mehmed Bahâeddin'e ait olup son müstakil Miraciye örneklerinden birisidir. Müellif, eseri aruzun “Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün” kalıbıyla ve kaside nazım şekli ile kaleme almıştır. Eser ağdalı bir üslupla yazılmış, Arapça ve Farsça kelimeler, tamlamalar ve terkipler sıkça kullanılmıştır. Eserde konuyla ilgili genel bilgiler verilmiş, çok fazla detaya inilmemiş, diğer miraciyelerde görülen motiflerin çoğuna değinilmemiştir. Hz. Peygamber’in “nur”, “şem‘”, “necm (yıldız)”, “şems”, “bedr” gibi aydınlık ve parlaklığı çağrıştıran unsurlara teşbihi dikkat çekicidir. Bu makalede Mehmed Bahâeddîn’in Miraciye’sinin metni transkribe edilmiş, eser biçim, muhteva, dil ve üslup özellikleri açısından incelenmiştir. Aynı zamanda son müstakil Miraciye örneklerinden birini tanıtmak suretiyle bu edebî türe katkıda bulunmak amaçlanmıştır.

🔖

Cite This Article

DİKMEN, M. (2016). SON MÜSTAKİL MİRACİYELERDEN BİRİ: MEHMED BAHÂEDDİN VE MİRACİYE’Sİ. EKEV Akademi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 67, 237–260. https://ajindex.com/articles/362481

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Ahatlı, Erdinç, “Şakk-ı Sadr”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA.), İstanbul, 2010, C. XXXVIII, s. 309-310.
  2. Akar, Metin, Türk Edebiyatında Manzum Mirâc-nâmeler, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yay., Ankara 1987.
  3. Ateş, Erdoğan, Türk Din Mûsikîsi, Rağbet Yay., İstanbul, 2015.
  4. Ayan, Hüseyin, “Abdülbâkî Ârif Efendi‟nin Mi‟râciyyesi” Selçuk Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, Konya, 1986, S. 2, s. 1-11.
  5. Bilgin, Orhan, “Aşkî Mustafa Efendi ve Mi‟râc-nâmesi”, Prof. Dr. Nihad M.Çetin‟e Armağan, 1999, s. 97-116.
  6. Bilkan, Ali Fuat, “Nâbî‟nin “Mi‟râc-nâme”si”, Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, İstanbul 2008, S. 1, s. 1-8.
  7. Çakıcı, Bilal, “Mehmed Bahâeddin‟in Münâzara-i Seyf ü Kalem‟i”, Acta Turcıca, “Kültür Tarihimizde Yarış”, Ed. Emine Gürsoy Naskali, Hilal Oytun Altun, Ocak 2010, Yıl 2, S. 1, http://actaturcica.com/_media/2010-01/ii_1_10.pdf (Erişim Tarihi: 10.05.2016)
  8. Demirci, Mehmet, “Nûr-ı Muhammedî”, Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, İzmir, 1983, C. I, s. 239-258.
  9. Demirci, Mehmet, Nûr-i Muhammedî, Kitabevi Yay., İstanbul, 2008.
  10. Demirkazık, H. İbrahim, “Mecîdî‟nin Miraciye‟si”, Turkish Studies, Ankara, 2014, C. 10/8, 2015, s. 849-886.
  11. Doğuştan Günümüze Büyük İslam Tarihi, Çağ Yay., Redaktör: Hakkı Dursun Yıldız, Çağ Yay., İstanbul 1992, I-XV. 259 SON MÜSTAKİL MİRACİYELERDEN BİRİ: MEHMED BAHÂEDDİN VE MİRACİYE’Sİ 23 Dündar, Abdülkadir, “Bir Belgeye Göre Amasya II. Bayezid Külliyesi”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. XLIV, S. 2, Ankara, 2003, s. 131- 172. Esir, Hasan Ali, “Anadolu Sahası Mesnevilerinde Miraç Mevzuu”, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, Prof. Dr. Hüseyin Ayan Özel Sayısı, Erzurum, 2009, S. 39, s. 683-708.
  12. Eyice, Semavi, “Beyazıt Camii ve Külliyesi”, DİA., 1992, C. VI, s. 40. Gülüm, Emrah, “Türk Edebiyatı‟nda Mirâcnâmeler Üzerine Hazırlanmış Çalışmalar Hakkında Bibliyografya Denemesi”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2014, C. 7, S. 35, s. 105-111.
  13. Gündüz, Şinasi, Yavuz Ünal ve Ekrem Sarıkçıoğlu, Dinlerde Yükseliş Motifleri ve İslam'da Miraç, Vadi Yayınları, Ankara 1996.
  14. Hamidullah, Muhammed, İslam Peygamberi, Çev. Mehmet Yazgan, Beyan Yay., İstanbul, 2012.
  15. Heper, Sadeddin, “Türk Musikisi ve Nây-î Osman Dede”, Mevlânâ Güldestesi, 1964, s. 62. İbn Manzûr, Lisânu‟l-Arab, Dâru Sadr, Beyrut, I-XV. Kara, Mustafa, “Mîrâc, Mîrâciye ve Bursalı Safiye Hâtun‟un Vakfiyesi”, Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Bursa, 1998, C. 7, S. 7, s. 30-36.
  16. Kaya, Hasan, “Ömer