AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn cone ,one can say that higher yields could be obtained not only from winter hardy lines but also lines with acceptable developmental adaptive traits such as an early first flowering date, in high elevation winter growing zones.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Low winter temperature is a major limiting factor for productivity of lentil (Lens culinaris Medik.) as a winter crop in high elevation regions of Turkey. Due to insufficient winter hardiness, farmers plant lentil in spring. The goal of this study was to evaluate and select winter hardy lentil germplasm that was well adapted to high elevation regions. For the study, we used 10 lentil recombinant inbred line populations (RIL) developed from crosses of winter-hardy and winter susceptible parents. The ten Fe derived RIL populations (with over 100 RILs per population) were planted in the fall in a randomized complete block design with three replications. The experiments were established at Haymana, Turkey and Pullman, WA, USA in the winters of 1997/98 and 1998/99. All RIL populations were evaluated for winter survival and days to first flower. From that initial evaluation 200 RILs from the 10 RIL populations were advanced to Regional Yield Trials and evaluated during 1999-2004 in Turkey. Survival at both locations was the lowest for the non-winter hardy x winter hardy populations, while mean survival was highest for the nar y x intermediate hardy crosses at Haymana and the hardy x hardy crosses at Pullman. Days to tirst average was the latest for the hardy x hardy crosses and earliest for the winter suscepti ex intermediate hardy crosses at Haymana. In general, the hardy parents had the latest flowering highest yields were obtained from the intermediate hardy x intermediate hardy crosses. In cone ,one can say that higher yields could be obtained not only from winter hardy lines but also lines with acceptable developmental adaptive traits such as an early first flowering date, in high elevation winter growing zones.
Özet
Türkiye'nin yüksek yerlerinde mercimeğin kışlık olarak yetiştirilmesindeki ana sınırlayıcı factor düşük sıcaklıktır. Çiftçiler, mercimeği kışa dayanımının yetersizliği nedeniyle yazlık eker. Bu çalışmanın amacı, yüksek bölgelere adapte olabilen kışa dayanıklı hatların seçimi ve değerlendirilmesidir. Çalışma için kışa dayanıklı ve kışa hassas ebeveynlerin melezlenmesi ile oluşa 10 rekombinant inberd hat popülasyonu (RIL) kullanılmıştır. F6' dan farklaştırılan on adet RIL popülasyonu (her bir popülasyonda 100 adet üzerinde hat) tesadüf blokları deneme deseninde üç tekerrürlü olarak ekildi. Denemeler 1997/98 ve 1998/99 kışında Haymana, Türkiye ve Pullman, ABD'de kuruldu. Bütün RIL popülasyonları kış canlılığı ve ilk çiçeklenme gün sayıları için değerlendirildi. 10 RIL popülasyonundan elde edilen 200 hat değerlendirilerek 1999-2004 yılları arasında Bölge Verim Denemsine kadar ilerletildi. En yüksek ortalama kış canlılık oranı Pullman'da dayanıklı x dayanıklı, Haymana'da dayanıklı x orta dayanıklı melezinde elde edilirken kış canlılık oranı en düşük değere her iki lokasyonda da hassas x dayanıklı popülasyonlarında görüldü. Haymana'da en geç ortalama ilk çiçeklenme gün sayısı dayanıklı x dayanıklı melezlerinde olurken en erkenciler hassas x orta dayanıklı melezlerde oldu. Genelde, kışa dayanıklı ebeveynlerin dölleri geç çiçeklendi. En yüksek verimler de orta dayanıklı x orta dayanıklı melezlerinde elde edildi. Sonuç da şunu söyleyebiliriz ki, yüksek alanlarda kışlık yetiştirmede yüksek verim için hatlar, sadece kışa dayanıklık değil aynı zamanda erken ilk çiçeklenme gibi özellikleri de taşımalıdır.