AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusions: Aluminum oxide sandblasting (b) and tribochemical sandblasting (c) technics showed higher values than abrasivepaper application.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The purpose of this study to investigate the effect of different surface treatments on the bond strength values between titanium and composite resin. Material-Method: Grade 2 (2), Grade 4 (4) and Grade 5 (5) titanium alloys were used to obtain 90 discs 8 mm in diameter and 4 mm in height (n = 30). On the disk surfaces, respectively; (A), sanding with 50 μm aluminum oxide (b) followed by tribochemical sanding (c) followed by sanding. Composite resin with 4 mm diameter and 6 mm height was applied to the prepared disk surfaces and the connection strengths were evaluated with universal test machine. Results: Significant differences were found between the results of Kruskal-Wallis analysis, titanium types and surface treatments (p <0.005). Differences between the groups were evaluated by the Bonferroni-Dunn test. In the test groups which were sandblasted with aluminum oxide, (b) Grade 5 titanium alloy (5b); Grade 2 (2b) and Grade 4 (4b) showed higher strength values than pure titanium groups. In tribochemical sandblasting groups (c); Grade 4 (4c) and Grade 5 (5c) groups were higher than Grade 2 (2c) groups. When surface treatments are evaluated among themselves; sandblasting with aluminum oxide (b) and tribochemical sanding (c) applications revealed similar average shear strength values. The values obtained from the control group sanding process revealed lower strength values. Conclusions: Aluminum oxide sandblasting (b) and tribochemical sandblasting (c) technics showed higher values than abrasivepaper application.
Özet
Amaç: Titanyum ile kompozit rezin arasındaki bağlantıdayanım değerlerine farklı yüzey işlemlerinin etkisiniaraştırmaktır.Materyal-Method: Grade 2 (2), Grade 4 (4) ve Grade 5 (5)titanyum alaşımı kullanılarak 90 adet 8 mm çapında ve 4mm yüksekliğinde disk elde edildi (n=30). Disk yüzeylerinesırasıyla; 600 numara zımpara kâğıdı (kontrol grubu)uygulaması (a), zımparalamayı takiben 50 μm alüminyum oksittozu ile kumlama (b), zımparalamayı takiben tribokimyasalkumlama işlemleri (c) uygulanmıştır. Hazırlanan diskyüzeylerine, 4mm çapında ve 6 mm yüksekliğinde kompozitrezin uygulanmış ve bağlantı dayanımları universal test cihazıyardımıyla değerlendirilmiştir.Bulgular: Kruskal-Wallis analizi sonucu, titanyum tiplerive yüzey işlemleri arasında anlamlı farklılıklar bulunmuştur(p<0.005). Gruplar arası farklılıklar Bonferroni-Dunn testiile değerlendirildiğinde, aluminyum oksit tozu ile kumlamaişlemi uygulanan test gruplarında (b) Grade 5 titanyumalaşımı (5b); Grade 2 (2b) ve Grade 4 (4b) saf titanyumgruplarına göre daha yüksek dayanım değerleri ortayakoymuştur. Tribokimyasal kumlama yapılan gruplarda (c);Grade 4 (4c) ve Grade 5 (5c) grupları, Grade 2 (2c) grubunagöre daha yüksek değerler elde edilmiştir. Yüzey işlemlerikendi aralarında değerlendirildiğinde; aluminyum oksit tozuile kumlama (b) ve tribokimyasal kumlama (c) uygulamalarıbenzer ortalama makaslama dayanım değerleri ortayakoymuştur. Kontrol gurubu olan zımparalama işleminden eldeedilen değerler daha düşük dayanım değeri ortaya koymuştur.Sonuç: Aluminyum oksit kumlama (b) ve tribokimyasalkumlama (c) işlemleri, zımpara kağıdı uygulaması yapılanörneklerden daha yüksek değerler ortaya koymuştur.