AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe can see how the differences in perception from the time when catharsis was created actually slip into the ingredients of Antiphons stories.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Since the time when the term "catharsis" was coined by Aristotle, it has been used in a number of ways in very different artistic disciplines. Catharsis, whose roots are in tragedy (on television) survives in popular culture by clinging to media habits. Modern research shows that an audience (observer) of tragedy becomes more confused, instead of becoming adjusted to witnessing aggression. Was Aristotle mistaken? This is a question considered by many researchers with varied answers.The name of Thespis, who invented the genre with which Aristotle started catharsis, is today no longer commonly used, even though he acted as the first "cleanser/ Catharsist". Even worse is the fact that Antiphon is not widely known, with or without his connection to this subject. Through his speeches (mostly the tetralogy), which are similar to those in crime stories, with their unexpected endings (as opposed to tragedies), he prepared ca tharsis as another and relatively more useful approach. In this short article we have tried to respond to the early stages and pioneers of Catharsis, Mimesis, and the Aristotles understanding of Mimesis. Translation issues of " Ἔλεος" (eleos) and "Φόβος" (phobos) are also considered. We can see how the differences in perception from the time when catharsis was created actually slip into the ingredients of Antiphons stories.
Özet
Katharsis Aristoteles tarafından adı konduğundan beri sayısız biçimde, şekilde ve çok farklı sanatsal disiplinlerde kullanılmış; trajediye bağlı olan kökleri popüler kültürde medya alışkanlıklarına dolanarak varlığını sürdürmüştür. Bir seyircinin (izleyicinin) trajedideki (televizyondaki) nefrete tanık olup saflaşmak/arınmak yerine kendini daha da biçimsiz bir hale dönüştürebileceğini gösterir modern araştırmalar. Aristo yanılmış mıdır? Buna evet, yahut hayır diyenler kadar ortada duranların sayısı da azımsanamayacak kadar çoktur. Aristoteles in katharsisi başlattığı türün mucidi Thespisin adı pek anılmaz. Oysa bir oyuncu olarak ilk arıtıcı odur. Bundan daha vahimi Antiphonun da, mesele ile alakalı yahut alakasız, bilinmiyor olmasıdır. Trajedilerdekinin aksine sonu bilinmeyen, polisiye hikayelerinden farksız konuşmaları (çoğu tetralogi) ile aslında katharsise farklı ve nisbeten daha faydalı bir kanal açmıştır. Bu kısa çalışmada katharsisin bir önceki aşaması/ hazırlayıcısı olan mimesise; Aristoteles in mimesis anlayışına da değinmeye çalıştık. Ἔλεος (eleos) ve Φόβος (phobos) kelimelerinin çeviri problemi de değerlendirme dışı bırakmadık. Katharsisin oluşum sürecinde zaman içinde meydana gelen algı farklılığının aslında Antiphon anlatılarındaki muhtevaya nasıl kaydığını da görmüş oluyoruz böylece.