AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe seal in question can be dated roughly to the end of the Early Bronze Age II, with regards to the parallels and Early Bronze Age pottery from the mound.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Şarhöyük – Dorylaion, located to the North of Eskişehir city centre, has exhibited a cultural sequence from the 3rd millennium BC to the end of the 12th century AD. Although not connected to a stratigraphical architectural layer, the excavations on the mound provided a series of figurines, spindle-whorls, weights, and a considerable large repertory of pottery dating to the Early Bronze Age. The Early Bronze Age stamp seal, unearthed in 2016 campaign and introduced in this paper, is another component of this group. The stamp with conical form, and bearing composite decoration patterns on the circular stamp surface, has been compared to the stone and earthen stamp seals from the other settlements excavated in Central Western Anatolia, in sense of form and decoration patterns. The seal in question can be dated roughly to the end of the Early Bronze Age II, with regards to the parallels and Early Bronze Age pottery from the mound.
Özet
Eskişehir şehir merkezinin kuzeyinde yer alan Şarhöyük – Dorylaion yerleşmesi, bugüne dek MÖ 3. binyıldan MS 12. yüzyıla dek uzanan bir kültürel devamlılık ortaya koymaktadır. Höyükte gerçekleştirilen kazılarda Erken Tunç Çağı verileri, mimari tabaka olarak tespit edilememiş olmasına rağmen höyüğün genelinde figürinler, ağırşaklar, ağırlıklar ve geniş bir çanak çömlek repertuvarı ile temsil edilmektedir. Bu yazıda tanıtılacak olan ve 2016 yılı kazı çalışmalarında tespit edilen bir adet Erken Tunç Çağı pişmiş toprak damga mührü de bu buluntu topluluğunun önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Konik formlu, yuvarlak bir bezeme yüzeyine sahip ve kompozit çentik bezemeli olan bu damga mühür, İç Batı Anadolu bölgesinde tespit edilen taş ve pişmiş toprak damga mühürlerle form ve bezeme açısından karşılaştırılmıştır. İncelenen mühür, paraleller ve Şarhöyük ETÇ çanak çömleği dikkate alındığında, kabaca ETÇ II’nin son evrelerine tarihlendirilebilir.