SavedAdd your journal

Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 1 - Sayı: 45

Geçmişten Günümüze Şekillenen Çocukluk Algısı ve Çocuk Yetiştirme Pratikleri

Sinem Burcu UĞUR
Pages
227–247
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma verileri aynı zamanda çocukların temel ihtiyaçlarının karşılanması, kişisel gelişimleri ve yaratıcılıklarına katkıda bulunacak faaliyetlere yönlendirilmesi ve çocukta öğrenme arzusunun teşvik edilmesiyle sağlanan çağdaş bakım faaliyetinin, çocukluğun yeni yorumlamalarına da yol açtığını yansıtmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çocuklara ve çocukluk kavramına yönelik tutumlar, tarihsel süreç içerisinde köklü değişimler yaşamıştır. 16 yüzyıl öncesinde çocuklar çeşitli kötülüklerin kaynağı olarak değerlendirilmiş ve varlıklarına kayıtsız kalınmıştır.
📊
Key Findings & Data:Rönesans, Aydınlanma, sanayileşme süreçleriyle birlikte çocuk ve çocukluğa ilişkin farklı bakış açıları ortaya çıkmış, çocukların yeni çocukluk algısına uygun şekilde yetiştirilmesine önem verilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma verileri aynı zamanda çocukların temel ihtiyaçlarının karşılanması, kişisel gelişimleri ve yaratıcılıklarına katkıda bulunacak faaliyetlere yönlendirilmesi ve çocukta öğrenme arzusunun teşvik edilmesiyle sağlanan çağdaş bakım faaliyetinin, çocukluğun yeni yorumlamalarına da yol açtığını yansıtmaktadır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk · Çocukluk · Çocuk Yetiştirme

Özet

Çocuklara ve çocukluk kavramına yönelik tutumlar, tarihsel süreç içerisinde köklü değişimler yaşamıştır. 16 yüzyıl öncesinde çocuklar çeşitli kötülüklerin kaynağı olarak değerlendirilmiş ve varlıklarına kayıtsız kalınmıştır. Ayrı bir yaşam evresi olarak çocukluk düşüncesinin ortaya çıkması, ancak Rönesans sonrası toplumsal olayları ile mümkün olmuştur. Rönesans, Aydınlanma, sanayileşme süreçleriyle birlikte çocuk ve çocukluğa ilişkin farklı bakış açıları ortaya çıkmış, çocukların yeni çocukluk algısına uygun şekilde yetiştirilmesine önem verilmiştir. Bu bakımdan bu çalışmada öncelikle çocuk yetiştirme pratiklerini de etkilemesi bakımından tarih boyunca çocukluğun kazandığı yeni anlamlar tartışılmıştır. Daha sonra torunlarına bakım sağlayan büyükanneler aracılığıyla, yeni çocukluk tanımlamalarına uygun güncel bakım pratikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Çalışmada kullanılan veriler, Antalya ilinde torunlarına bakım sağlayan büyükannelerle yapılan derinlemesine görüşmelerden elde edilmiştir. Yapılan görüşmeler çözümlendiğinde, çocukların kişilikleri, yetenekleri doğrultusunda, uzman görüşleri ile güncel bakım pratikleri takip edilerek yetiştirilmesi biçiminde görünür olan sorumlu ebeveynlik modelinin büyükanneler tarafından da takip edildiği anlaşılmıştır. Araştırma verileri aynı zamanda çocukların temel ihtiyaçlarının karşılanması, kişisel gelişimleri ve yaratıcılıklarına katkıda bulunacak faaliyetlere yönlendirilmesi ve çocukta öğrenme arzusunun teşvik edilmesiyle sağlanan çağdaş bakım faaliyetinin, çocukluğun yeni yorumlamalarına da yol açtığını yansıtmaktadır.

🔖

Cite This Article

UĞUR, S. B. (2018). Geçmişten Günümüze Şekillenen Çocukluk Algısı ve Çocuk Yetiştirme Pratikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 45, 227–247. https://ajindex.com/articles/358172

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. KaynakçaAKYÜZ, E. (2012). Çocuk Hukuku Çocukların Hakları ve Korunması (2.Baskı). Ankara:
  2. Pegem Akademi. ARIES, P. (1962). Centuries of Childhood-A Social History of Family Life. R.Baldick (Çev.). New York: Alfred A. Knopf. ARIES, P. (1976).
  3. Centuries of Childhood. J. Beck, C. Jenks, K. Nell. ve M. F. D. Young (Ed.), A Sociology of Education içinde (s.37-48). UK: Collier Macmillan. ARMSTRONG, M. J. (2005). Grandchildren’s Influences on Grandparents: A Resource for Integration of Older People in New Zealand’s Aging Society. Journal of Intergenerational Relationships, 3(2), 7-21.
  4. AYDIN, M. (2013). Ailede Çocuk ve Ebeveynle İlişkisi. Mustafa Aydın (Ed.), Sistematik Aile Sosyolojisi içinde (s. 195-213). Konya: Çizgi Kitabevi.
  5. BECK, U., BECK-GERNSHEIM, E. (2012). Aşkın Normal Kaosu. N. Ermiş (Çev.). Ankara:
  6. Siyasal Kitabevi.
  7. BURGESS, A. (2015). Interconnectedness: The Grandparents Role in Childbearing and Parenting. International Journal of Childbirth Education, 30(1), 68-73.
  8. CHAMBERS, D. (2012).
  9. A Sociology of Family Life, Change and Diversity in Intimate Relations. USA Malden: Polity Press.
  10. ÇAM, S. (2003). Çocuk Pornografisi Tartışmalarına İlişkin Sorular. Pınar Özdemir (Ed.), İletişim Araştırmaları içinde (s. 55-86). Ankara: Ankara Üniversitesi İletişim Araştırmaları ve Uygulama Merkezi (İLAUM). DEMİR-GÜRDAL, A. (2013). Sosyolojinin İhmal Edilen Kategorisi Çocuklar Üzerinden Çocukluk Sosyolojisine ve Sosyolojiye Bakmak. “İş, Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, Ekim 15(4), 1-26.
  11. DUNIFON, R., BAJRACHARYA, A. (2012). The Role of Grandparents in the Lives of Youth. Journal of Family Studies, 21(2), 101-119.
  12. ELKIND, D. (1999).
  13. Çocuk ve Toplum, Gelişim ve Eğitim Üzerine Denemeler. Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları: 3. ELKIND, D. (2001). Değişen Dünyada Çocuk Yetiştirme ve Eğitim. Bekir Onur (Ed.), 3. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi Dünyada ve Türkiye’de Değişen Çocukluk içinde (s. 15-25). Ankara: Ankara Üniversitesi Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları: 9. GANDER, M., GARDINER, H. W. (2001).
  14. Çocuk ve Ergen Gelişimi. A. Dönmez, N. Çelen, B. Onur (Çev.). Ankara:
  15. İmge Kitabevi. “Geçmişe Bir Gülücük Çek”, Theraphysio, 4. Sayı (1 Ekim Dünya yaşlılar Günü Özel Sayı), https://issuu.com/theraphysio/docs/theraphysio4.say_.
  16. GÜNEYSU, S. (2001). Türkiye’de Yayınlanan Çocuk Yetiştirmeye İlişkin Kitapların İncelenmesi. Bekir Onur (Ed.), 3. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi Dünyada ve Türkiye’de Değişen