Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2013 / Sayı: 30

The Relationship Between Religiosity and the Self-Esteem: An Empirical Research on Adults

Dindarlık Tipolojileri İle Benlik Saygısı Arasındaki İlişki: Yetişkinler Üzerine Bir Araştırma

Pages
139–154
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This relationship is discussed on the basis of religious typologies.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the relationship between religiosity and self-esteem is examined during the adulthood and old ages period.
📊
Key Findings & Data:In order to measure the typologies of religiosity, designed asindependent variable, and Typologies of Religiosity Scale ,which is psychometrically proved by tests of validity and reliability, is implemented.
💡
Conclusion & Impact:This relationship is discussed on the basis of religious typologies.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yetişkinlik · İnançsızlık · Gösterişçi/Aldatıcı Dindarlık

Abstract

In this study, the relationship between religiosity and self-esteem is examined during the adulthood and old ages period. In order to measure the typologies of religiosity, designed asindependent variable, and Typologies of Religiosity Scale ,which is psychometrically proved by tests of validity and reliability, is implemented. Rosenberg Self-Esteem Scale is implemented on adults and also proved psychometrically by tests of validity and reliability to measure selfesteem, which is designed as dependent variable. The data is analyzed by several statistical analyses, such as multiple regression and Correlation Analysis of Pearson Moment to find out the relationship or differences between religiosity and self-esteem. As a result, a meaningful and positive relationship between religiosity and self-esteem is found. This relationship is discussed on the basis of religious typologies.

Özet

Bu çalışmada, yetişkinlik ve yaşlılık dönemlerinde dindarlık tipolojileri ile benlik saygısı arasındaki ilişki incelenmiştir. Bağımsız değişken olarak kurgulanan dindarlık tipolojilerini ölçmek için psikometrik açıdan geçerlik ve güvenirlik testleri yapılmış “Dindarlık Tipolojilerini Belirleme Ölçeği” kullanılmış, bağımlı değişken olarak kurgulanan benlik saygısını ölçmek için psikometrik açıdan yetişkinler üzerinde geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış ‘Rosenberg Benlik Saygısı” ölçeği kullanılmıştır. Ölçme araçlarından elde edilen ham verilere, Çoklu Regresyon ve Pearson Moment Korelasyon Analizi gibi parametrik istatistiksel analiz teknikleri uygulanarak, dindarlık ile benlik saygısı arasındaki ilişki ve farklılıklar betimlenmiştir. Sonuç olarak, dindarlık ve benlik saygısı arasında anlamlı ve olumlu bir ilişki bulunmuştur. Bu ilişki çeşitli dindarlık tipolojileri bağlamında tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

TOPUZ, İ. (2013). The Relationship Between Religiosity and the Self-Esteem: An Empirical Research on Adults. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 30, 139–154. https://ajindex.com/articles/358025

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. ALLPORT, G. & Rose, J.M., “Personel Religious Orientation & Prejudice”, Journal of Personality & Social Psychology, 1967, 5(4), ss.447-457.
  2. ARICAK, T., “Grupla psikolojik danışma yoluyla benlik ve mesleki benlik saygısının geliştirilmesi”, Marmara üniversitesi, Sosyal Bilimler Enst., (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul, 1999.
  3. ARMANER, Neda, Din Psikolojisine Giriş I, Ayyıldız Matbaası, Ankara, 1980.
  4. ARSEVEN, Ali, Alan Araştırma Yöntemi, Gül Yay., Ankara, 1993, s.143; S. HOVARDAOĞLU, Selim, Davranış Bilimleri için İstatistik, Hatipoğlu Yay., Ankara, 1994.
  5. ARSLANTÜRK, Zeki, Dindarlığın Bağımsız Değişkenleri, Dindarlık Olgusu (Sempozyum Tebliğ ve Müzakereleri), Kurav Yay., ist. 2004.
  6. AYDIN, Betül, Gelişim Psikolojisi, SFN Televizyon- Tasarım Yayıncılık, Ankara, 2003.
  7. AYTEN, Ali, “Kendini Gerçekleştirme ve Dindarlık: Üniversite öğrencileri Üzerine Bir Araştırma”, Marmara Üniv., İlahiyat Fakültesi Dergisi, Sayı 29, 2005/2. BACANLI, Hasan, Gelişim ve Öğrenme, Nobel Yay., Ankara 2001.
  8. BAGLEY, Christopher- Mallick, Kanka, “Self-Esteem and Religiosity: Comparison of 13- to 15-Year-Old Students in Catholic and Public Junior High Schools”, Canadian Journal of Educatıon, 22, 1, 1997, ss. 89–92.
  9. BAYMUR, Feriha, Genel Psikoloji, İnkılap Yay., Ankara, 1994.
  10. BLAİNE, Bruce Evan, Pamala Trivedi & Amy Eshleman, “”Religious Belief & SelfConcept: Evaluating the İmplications for Psychological Adjustment”, Personality & Social Psychology Bulletin, 24, 10, 1998, ss.1040-1053
  11. BUDAK, Selçuk, Psikoloji Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yay., Ankara, 2000. Koç, a.g.t., ss.169-183; Koç, a.g.m. Neal Krause, “Assessing the Relationships Among Prayer Expectancies, Race, and Self-Esteem in Late Life”, Journal for the Scientific Study of Religion 43:3 (2004) 395–408 Neal Krause, “Religiosity and Self-esteem Among Older Adults”, Journals of Gerontology, Psychological Sciences and Social Sciences, Vol 50, Issue 5, CÜCELOĞLU, Doğan, İnsan ve Davranışı: Psikolojinin Temel Kavramları, Remzi Kitabevi, 7. Baskı, İstanbul-1997.
  12. ÇUHADAROĞLU, Füsun, “Adolesantlarda Benlik Saygısı”, Hacettepe Ü. Tıp Fakültesi Psikiyatri Bölümü, (Yayımlanmamış Tıpta Uzmanlık Tezi), Ankara ERDAL Hamarta, Coşkun Arslan, Yeliz Saygın ve Zümra Özyeşil, “Benlik Saygısı ve Akılcı Olmayan İnançlar Bakımından Üniversite Öğrencilerinin Stresle Başaçıkma Yaklaşımlarının Analizi”, Değerler Eğitimi Dergisi, Cilt 7, No. 18, 2009, ss.25-42.
  13. EŞER, Hatice, “Üniversite Öğrencilerinde Dinî İnanç Ve Benlik Saygısı İlişkisi, Uludağ Üniversites