SavedAdd your journal

Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 47

Yenilik Politikalarında Yaşanan Küresel Dönüşümler ve Türkiye’de Paradigma Değişimleri

Selen IŞIK MADEN
Demet KUTGİ
Pages
165–180
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tarihsel akış içerisinde politikalardaki yeniliğin gelişimine ve yenilik ölçümünde kullanılan göstergelere bakılmış, Türkiye’de yaşanan dönüşüm ve kırılmalar dönemler itibariyle değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bilgi ekonomisine geçiş ile birlikte yenilik olgusu ülke ve bölge ekonomilerinin refahını artırmanın önemli bir yapıtaşı olarak kabul edilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Yeniliğin bir sistem olarak ele alınması ise farklı sistem anlayışlarını da gündeme getirmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Tarihsel akış içerisinde politikalardaki yeniliğin gelişimine ve yenilik ölçümünde kullanılan göstergelere bakılmış, Türkiye’de yaşanan dönüşüm ve kırılmalar dönemler itibariyle değerlendirilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yenilik sistemleri · Yenilik politikaları · Bilim ve teknoloji politikaları

Özet

Bilgi ekonomisine geçiş ile birlikte yenilik olgusu ülke ve bölge ekonomilerinin refahını artırmanın önemli bir yapıtaşı olarak kabul edilmektedir. Yeniliğin bir sistem olarak ele alınması ise farklı sistem anlayışlarını da gündeme getirmiştir. Bu bağlamda geliştirilen sistemler ve içerikleri birbirini tamamlayıcı nitelikte olsa da her bir sistemin kendine özgü farklılıkları bulunmaktadır. Teorik ve uygulamalı olarak yapılan çalışmalar refah artışı bağlamında yeniliğin doğru bir araç olarak kullanılmasına imkân tanımaktadır. Aynı zamanda politika üreticilerine, bölge aktörlerine yol gösterici nitelik taşımaktadır. Kalkınma planlarına dayalı olarak hazırlanan pek çok politika dokümanlarında yeniliğin, ülke ekonomisi üzerinde yaratabileceği etkiler detaylı bir şekilde ele alınmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de cumhuriyet döneminden günümüze yeniliğin politika dokümanlarındaki yeri, gelişimi; dünyadaki gelişmeler doğrultusunda Türkiye’deki politik ve uygulamaya yönelik dönüşümler ortaya konmaya çalışılmıştır. Bu kapsamda günümüze kadar alana yönelik yayınlanan politika dokümanları incelenmiştir. Tarihsel akış içerisinde politikalardaki yeniliğin gelişimine ve yenilik ölçümünde kullanılan göstergelere bakılmış, Türkiye’de yaşanan dönüşüm ve kırılmalar dönemler itibariyle değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

MADEN, S. I., KUTGİ, D. (2019). Yenilik Politikalarında Yaşanan Küresel Dönüşümler ve Türkiye’de Paradigma Değişimleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 47, 165–180. https://ajindex.com/articles/357934

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Aghion, P. ve Howitt, P. (1999).
  2. Endogenous Growth Theory, ISBN 0-262-0116-62,
  3. MIT Press,
  4. Massachusetts, December. Aitken, H.G.J. (1965).
  5. Explorations in Enterprise, Cambridge (Mass.): Harvard University Press.
  6. Andersson, M. ve Karlsson, C. (2004). Regional Innovation Systems in Small Medium-Sized Regions A Critical Review & Assessment, CESIS Electronic Working Paper Series Paper No:10. Archibugi, D. ve Iammarino, S. (1999). The Policy Implications of the Globalisation of Innovation. Research Policy, 28 (2), 317-336.
  7. Asheim, B. (1995). Industrial Distircts as Learning Regions. A Condition for Prosperity?.STEP Report. Oslo, September, ISSN 0804-8185.
  8. Asheim, B. ve Coenen L. (2005). Knowledge Bases and Regional İnnovation Systems: Comparing Nordic Clusters, Research Policy,34(8),1173-1190.
  9. Asheim, B.T. ve Isaksen, A. (1997).
  10. Location, Agglomeration and Innovation: Towards Regional Innovation Systems in Norway?. European Planning Studies, 5(3),299-330.
  11. Brozen, Y. (1951).
  12. Invention, Innovation, and Imitation, The American Economic Review, 41(2), 239-257.
  13. Carter, C. ve Williams B. (1957).
  14. Industry and Technical Progress, London: Oxford University Press Cole, A.H. (1959). Business Enterprise in its Social Setting, Cambridge (Mass.): Harvard University Press.
  15. Cooke, P. (1992). Regional Innovation Sytems: Competitive Regulation in the New Europe. Geoforum, 23(3), 365-382.
  16. Cooke, P. (2004). Regional Innovation Systems: An Evolutionary Approach. Regional İnnovation Systems: The Role of Governance in a Globalized World, 1-20.
  17. Cooke, P.,Uranga, M G., ve Etxebarria, G. (1997). Regional Innovation Systems: Institutional and Organisational Dimensions. ResearchPolicy, 26(4-5), 475-491
  18. Dosi, G. (1988).
  19. Sources, Procedures and Microeconomic Effects of İnnovation. Journal of Economic Literature, 26(3), 1120–1171.
  20. DPT (2008). Dokuzuncu Kalkınma Planı (2007-2013). Bölgesel Gelişme Özel İhtisas Komisyon Raporu. Bölgesel Gelişmede Temel Araçlar ve Koordinasyon. Ankara.
  21. Drucker, P. F. (2002). The Discipline of Innovation. Harvard Business Review, 80(8), 95-102
  22. Edquist, C. (1997). Systems of Innovation: Technologies, Institutions and Organization, London: Pinter. Elçi, Ş. (2007). İnovasyon: Kalkınmanın ve Rekabetin Anahtarı, Ankara:
  23. Technopolis Group. Ercek, E. (2018). Ulusal Deniz Savunma Sektöründe İnovasyon Sistemi Farkındalığı: Süreç İnovasyonu Örneği. İstanbul:
  24. Bahçeşehir Üniversitesi,
  25. Fen Bilimleri Enstitüsü, Mühendislik Yönetimi, Yüksek Lisans Tezi. European Commıssıon (19